Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
228r
Einzelbild herunterladen
 

adorans in recognicōeꝫ ſue diuinitatis p. Cor̄. xiiij. Cadēs infaciem pͥnunciauit vere deꝰ invobis ſit. psͣ. Adorabimꝰ in locovbi ſteterūt pedes eiꝰ ( dixit eidn̄e ſi fuiſſes hic) Idem qd̓ dixitmartha eadē fide ſimili deuocōne (frat̉ meꝰ fuiſſꝫ movrtuus)qꝛmn pn̄cia vite locū mors haberenō poteſt.. Cor̄. xv. Abſorpta eſt mors in victoria ē ſēſusac ſi dicat aliqua indignitasſtra tua demeruit pn̄ciam ideomors ingreſſuꝫ ad nos habe̓ potuit. qꝛ ꝓpder noſtꝝ aliquod malum meritū tu elongatus a nob̓fuiſti. Tren. p. Idcirco ego plorans oculꝰ meꝰ deducens lacrimas. qꝛ longe factꝰ ē a me cōſolator conu̓tens anima mea (heſus ergo vt vidit. Tangit̉ hicmodꝰ quō impetratu eſt miraculum. tāgūtur autē hic tria. compaſſio ploracium plangēciū defuncti amicoꝝ quibꝰ cōpaſſus ēdn̄s. edificacio aſtāciuꝫ. diſpoficio loci ſepulchri viſi a dn̄o Inpͥmo hoꝝ dicit tria. lacrimacōeꝫex ꝯpaſſione. q̄ſtionem de loco ſepulchri ex ſuſcitādi volūtate. fremitū turbacōeꝫ ſuiipſiꝰ ex mortis horroe̓. dic̄ ego: ih̓s e̓go vt vidit: affcū hūano qd̓ an noueratex deitatis v̓tute (ea plorātē) maria diligebat diligebatab eo Luc̄. vij. dimittūtur ei peccata multa qꝛ dilexit multu ( iu22 Sdeos) amicos eius (qui erāt cuꝫea) ī dolore (plorātes) Gen̄. vi.factꝰ dolore cordis intrīſecꝰ O ſecxi. Penitudo mea ꝯturbata ē inme (infremuit ſpū) Infreme̓ ſpiritu ē fremere dolendo intꝰ in ſpū ꝯpaciendo Gen̄. xlv. ſe poterat vltra ꝯtine ioſeph multiscorā aſtantibꝰ. ſic emī iſte verusioſeph humanū demōſtrans affectum veraꝫ naturaꝫ poſſibileꝫin luctu amicoꝝ Gen̄. xlv. Aleuauitqꝫ voce cum fletu quā audiorūt egipcij omſqꝫ domꝰ pharaonis ( turbauit ſemetipſuꝫ) qꝛcōtra racōeꝫ in ipſo nullꝰ motusfuit ideo moleſtia vicit. ſꝫipſe in ſe turbacōeꝫ fieri voluit:vt humanū on̄deret affectuꝫ adamicos Gen̄. xliij. cōmota qͥppeſūt viſcea̓ eiꝰ ſuꝑ fratre ſuo ( dixit vbi poſuiſtis) inclīatusad volūtatem fuſcitādi vt lumīoſos oculos dirigerꝫ ad mortuuꝫ ſic ſuſcitaret Acci. xxiiij. Inſpicia ones dormētes illuminabo onēs ſperantes ī dn̄o Mich̓.vij. Dum ſedeo in tenebris dn̄slux mea e. iram dn̄i portabo quoma peccaui ei. Sic vocauit admum in pctis mortuuꝫ Gen. iij.dicens adā vbi es audiui domine vocem tua timui eo nūdꝰeem abſcōdi me quaſi in ſpelūca ſepultū (Dicunt ei) interceſſores eius (dne veni vide) venicompaſſionem accedens vide