glorioſū. Si em̄ coactꝰ eſſꝫ moīnō eſſet de radice yeſſe nobilis ⁊iuncibil̓ dauid manufortis.Si victꝰ eſſꝫ malicia iudeoꝝ nōſtaret in ſignum triuphale fidelium populoꝝ Si abiectꝰ ⁊ pͥuitus eſſꝫ vt blaſphemꝰ nō adorae̓tur ⁊ dep̄caretur a gentibus ⁊ ſieſſꝫ immūdus ⁊ inſepultꝰ abiectus ſic̄ latro nō eſſꝫ ſepulchruꝫeius venerabile ⁊ glorioſū. nuncautē qꝛ vicit vt leo. ideo cōſeruauit generis ſui radiceꝫ qꝛ ſtat inſignum. onēs vicit hoſtes. qꝛ deꝰverus eſt. adoratur vt imimortal̓⁊ qꝛ ꝑfco oꝑe redempconis reqͥeuit: gloriā eterne qͥetis p̄tenditſepulchꝝ (poteſtatē habeo) Tercuū ē in quo tagit qua ad ea quedicta ſūt habꝫ ptātem dices: poteſtatē habeo: v̓tute latentis incarne dinitatis (ponēdi) in p̄ciūredempcōis (anmia meaꝫ) Mathei vlt̓. Data ē in om̄s ptās ī celo ⁊ in terra. Actu. ij. Que deꝰ ſuſcitauit ſo. do. infer. iuxta qd̓ iniete. illū ab eo dolores inferni ſūtvulnera ⁊ mors ⁊ ictꝰ ꝑ̄ſequēciuꝫque ad inferos mittūt. Hec aute om̄a ſoluta ſūt virtute dinitatis ⁊ ideo detineri in morte nō poterat filius dei (⁊ ptātē habeo) vtute eiuſdē dinitatis (iteꝝ ſumedi eam) ſicut diximꝰ ad opꝰ glorificacōnis. psͣ. Non dabis ſcintuum videre corrupconeꝫ notasmichi feciſti vias vite ⁊ io tatuꝫelegi de morte qn̄tum mors fuitvia vite ⁊ hoc fuit ꝑ triduum inqͦ ſimpla ſua morte nr̄am dupliceꝫ curauit mortē ſcꝫ culpe ⁊ peneSi em̄ per ncc̄itatem mortis corruptus fuiſſꝫ ⁊ nō a corrupcōe roſurrexiſſet invtilis nobis morseiꝰ fuiſſet ⁊ nō nos liberaſſet. psͣ.Que vtilitas in ſāguine meo dudeſcendo in corrupcōem. Reſuatergo cicius aīam ⁊ nos a corrupcōne ſecū abſtrahat vt catemꝰ ſidi dicētes. Exurge gloria mea exurge pſalteriū ⁊ cythara exurgadiluculo (hoc mandatū accepi)qͣrtuꝫm qūo ad om̄a hͨ on̄dit eēmandatu pr̄is ⁊ ideo mendacesſūt qͥ dicunt̉ eum mādata dei nōcuſtodire. hoc ē ergo qd̓ dicit: hͨmandatū accepi: in mundu veniens (a pre meo) qui paterna cūra ⁊ dilectōe ordinauit onēs redimere Phil̓. ij. Factꝰ eſt obediēspri vſ. ad mor. morte auteꝫ cruIoh̓. xviij. Calice que dedit imchi pater nō vis ut bi. illum (Diſſenſio iterū) Uangit̉ ꝑs illa dediſſenſiōe exorta ex dictiꝰ domininō ꝙ dicta ſua diſſenſiōem facerent. ſꝫ pociꝰ malicia iudeoꝝ obſtinate latrans ꝯtra dictorū ſuoruꝫveritatē Dicunt̉ autē hic duo ſcꝫoccaſio diſſenſionis ⁊ modꝰ Occaſio diſſenſionis t̓mīat̉ cū dicit̉diſſenſio. hoc ē ī ꝯtraria ſēſio (facta eſt) a malicia eoꝝ (īter iudeos) cecos ⁊ ī malicia obſtīatos.