p̄ordinauit ouēs redimi ⁊ ī vnūouile ꝯgregari. Dicit autē qͣtuorſcꝫ ꝙ ad redempcōem ouiū nonꝯpellit aliud niſi dilectō pr̄is cuiꝑ om̄a ꝯſentit ⁊ in nullo ꝯtrariatur ſicut iudei ei imponebat. Secūdo on̄dit ꝙ hoc libera volūtateſponte fecit nec euꝫ aliquis ad hͦcopulit vel coegit Uercio dicit ꝙin ſua hoc ē poſituꝫ p̄tate ⁊ nō inꝑſeq̄ncium mala volūtatē Qrtodicit hoc eſſe in obediēcia pr̄is acuiꝰ mādato nūꝙͣ receſſit. dic̄ eigo: ꝓpterca me: ẜm hūanam natura: pr̄ diligit: a quo ſū ⁊ nō ē verū qd̓ vos dicitis Ioh̓. v. Non ehic homo a deo qui ſabbatū nōcuſtodit Io. xiij. Pat̓ diligit filium ⁊ om̄a dedit ei in manus (qꝛego) volūtariꝰ ⁊ nō coactus (pno anima mea) ꝑ morte ⁊ ido ecſe tradidiſſe dicit xp̄s Yſa. liij.ꝓ eo ꝙ trdidit in mortē animāſuam ⁊ cū ſceleratis reputatꝰ eſt⁊ ipſe pctā multoꝝ tulit Ihere.xij. Tradidi dilecta animia mea īmanꝰ inimicoꝝ eiꝰ ⁊ ita pono eaad tempus (⁊ iteꝝ) reſurgēs (ſumam eā) ad opus glorificacōismeoꝝ ſic̄ pͥus ꝑ animia oꝑatꝰ ſūopꝰ redempcōis. vn̄ Ioh̓. xvi. dicit ꝓ eis ſāctifico meipſū. ſanctificacō aūt illa fuit ī ſcī ſacrificij oblacōe ꝓ ouibꝰ. ſic ergo libere meoffero ꝓ eis Grego. Seruicia tāto magis ſūt grata qnͣto magislibera ⁊ minꝰ debita ⁊ ideo hec oblacio gratiſſima fuit Yſaie. iiij.Oblatus eſt qꝛ ipſe voluit ⁊ peccata noſtrͣ ipſe portauit (Nemotollit) ꝯtͣ mea volūtatē (ea) aīaꝫmeā (a me) qꝛ vos nō poteſtis eatollere niſi qn̄ ego volo cū impletu fuei̓t tēpꝰ p̄finitū a pre Ioh̓.vij. Nemo miſit in eū manū qꝛnodum venerat hora eius. nō em̄hoc ſubiacꝫ infirmitatis nccīti ſꝫhoc eſt in ordīata ꝑ eterna ſapīeciaꝫ volūtate. ps. In capite libriſcriptū eſt de me vt facere volūtatē tua deus meꝰ volui. hoc eſt adhoc volūtariꝰ veni ⁊ nō coactꝰ permaliciā iudeoꝝ Gen̄. xlix. Re quieſcēs accubuiſti vt leo ⁊ qͣſi leenaqua ſuſcitare nemo audebit Reoeuit enim vt leo vnices nō victꝰ⁊ quaſi leena diſcerpens inuaſores ſuos requieſcit qꝛ iudeos ſeoccidentes diſcerpſit ⁊ in onēꝫ vetum diſperſit. ¶ Sed ego) libea̓voluntate (pono eam) ꝑꝑ mortem(ameipſo) qꝛ ⁊ horam mortis ⁊modum mortis met eligo Ioh̓.iij. Sicut exaltauit moyſes ſerpenteꝫ in deſerto ita exaltari oportet filium hominis ⁊ ideo quia onia hec eligendo ex ſapiencia etlibera voluntate vincendo mortē⁊ mortis autore paſſus ē ⁊ mortuus intuitu redempcionis ouium dicitur Yſaie vndecimo. eritradix yeſſe qui ſtat in ſignum populorum ipſum gentes deprecavuntur ⁊ erit ſepulchrum eius