Ille homicida erat ab inicio Etin veritate nō ſtetit. Tangit hde veritatis negacione: Veritasautē: hic notat ꝯſideracio reꝝ vtſunt in verbo in qͦ oſtēditur vereres ẜm hoc qd̓ vere eſt. ī illa em̄veritate nō ſtetit. qꝛ cito a verbo⁊ a veītatis ꝯſideracōe ſe deflexithic autē tria dicit ſcꝫ deflexum averitate cauſā doflexꝰ ⁊ ſignū Depͥmo dicit: Et in veritate non ſtetit: immobili rectitudinē ſed abea ſe deflexit. iij. Reguꝫ. xxij. Eroſpūs mendax in ore omū ꝓphetarū eius. Apoc̄. xvij. Vidi de orebeſtie ⁊ de ore ꝑſeudo ꝓphete ꝓcedentes tres ſpūs immūdos ī modum ranaruꝫ qui ſūt tria generamendacioꝝ ꝑnicioſorū ſcꝫ in vertatis doctrina ꝯtra fidē. in doctrina ꝯtra virtute ⁊ in doctrina ꝯtrveritatē ⁊ in doctrina boni natue̓ꝯtra vitā naturalē. hec eī ſūt triamendacia pnncioſiſſima ſic̄ dicitAugꝰ. (quia veritas in eo nō ē)ꝑ affectū. qꝛ nō diligit veritateꝫ⁊ hec eſt cauſa p̄cedentis. yſa. xxviij. Poſuimꝰ mēdaciū ſpem noſtra ⁊ in mēdacio ꝓtecti ſumꝰ etido ꝑſuaſio qua fecit homini medacui fuit nequaꝙͣ moriemimīin quo mentitus fuit. ij. Re. xiiij.Enones morimur ⁊ qͣſi aque dilabimur in terra. Cū loquiturmendaciū) Ecce fignū ꝙ veītasin eo nō eſt. qꝛ qͥ loqͥtur exꝓprijsrei de qua loquit̉ nunꝙͣ mendaciGVum loqͥtur ſꝫ ſemꝑ veritateꝫ ⁊ nūꝙ mentit̉. qͥ autē loquit̉ ex hijsque ſūt ꝓprij cordis ⁊ nō rei ſemꝑ loquit mendaciū. qꝛ cū veītasvt dic̄ ph̓s ſit adeq̄cio reꝝ ad intellectū qͥ ad affectu ꝓprium adequat intellectu nō adequat eumrei ⁊ ideo (ex ꝓprijs tūc loqͥtur) ⁊mentit̉. hoc eſt vadit ꝯtra mētēque ideo mens dicit̉ a meciendoqꝛ rei ꝯmenſurari debꝫ ⁊ hoc nonfit ⁊ ido mentit̉ ⁊ fallit Oſee. xij.Tota die mendaciū ⁊ falſitatemmultiplicat Iob. xiij. prius voson̄dam fabricatores mēdacij ⁊cultores peru̓ſorū dogmatū (qͥamendax ē) odio veritatis Danxiij. recte mētitus es in caput tuum (⁊pat̓ eius) hoc eſt mendacij qd̓ ipſe inuenit pͥmus ⁊ ideodicit ſpūs mendax ⁊ qꝛ vos veritate oditis ⁊ me interficere queitis. filij hoīcide ⁊ medacēs eſtisps. Filij alieni metiti ſūt in. Itēps. Vt quid diligitis vanitateꝫ⁊ queritis mendacuỉ hoc eſt ergo qd̓ dic (Ego autē qꝛ veritatedico) Rn̄ſio ad tacita obiectōemqꝛ poſſent dice̓ ꝙ ip̄e eēt ī ſimilicrimine ⁊ ideo eos corrip̄e nō deberēt. Et diuidit̉ hec ps induasꝑtes In quarū pͥma ſe vere corripiētem on̄dit In ſecūda qꝛ rn̄dere iniqͥtas non potuit: ad ꝯtuniēliam ſe extedit In pͥina harumoſtēdit ꝙ odio veritatis veritatiꝯtradicunt In ſecūdā autem in