In fecūdo iudiciū de hijs qui lucē hanc calūmatur on̄dit̉ In teꝫcio veritas de lucis demōſtracōeaꝑitur. Dicit ergo (Pricipiū qͥ⁊loquor vob̓) a duobꝰ ſe lux iſtaq̄ ſit on̄dit ab origine ⁊ a ꝓpriaopacōe. ab origine cū dicit: pn̓cipium. Augꝰ. Pr̄ dicit̉ prīcipiuꝫnō de pricipio a quo alius .i. filius qui dicit prīcipium de principio. i. a pre ꝑ que om̄a. om̄a em̄ꝑ filium pater oꝑatus ē Ipſe eīeſt manꝰ ⁊ dextera ⁊ fortitudo ⁊ſapiencia ⁊ verbū ē patris: pricipium aūt ſe dicit filius. qꝛ licetpat̓ ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctꝰ ſint vnūprīcipium om̄s creature ⁊ patſit principiū tociꝰ dinitatis. tamſi prīcipiū in racōe cauſe efficientis ⁊ formal̓ ſumat̉. tūc ẜm mōdum intelligēdi filio appropriatur rō prīcipij. quia ip̄e inꝙͣtu vtus patris ē formalis cauſa pricipij ⁊ ſic qͥdē bonitas qͥ attribuit̉ſpirituiſācto ad cauſādū inclīatSic eciā pat̓ cui attribuit̉ potēcia cauſat. ſed racōeꝫ cauſalitatisadhibet ars ⁊ ſapīa q̄ filio attribuit̉ Et ſic ẜm racōem filiꝰ ꝓxīacauſa eſt effectui ⁊ hoc mō dinanomina ordinat Dyoꝰ. Proxīaautē cauſa maxime nota ē qͦ adnos ⁊ iō on̄dit quiꝰ ſit ꝑ hoc qd̓maxime notū erat eis. psͣ. Tecūprincipiū in die virtutis tue ⁊cͣ.Apoc̄. p. Ego ſū alpha ⁊ o pricipui ⁊ finis: qͥ ⁊ loquor vob̓: Eccelucis ꝓprius actꝰ. ſicut em̄ ōniuꝫprīcipium eſt ꝑ hoc ꝙ ōma ꝑ ipſum facta ſūt. ita eciā ꝓprius eiusactꝰ eſt diffunde̓ lumē ⁊ ſparge⁊ hoc ꝓprie facit verbū ꝑ loq̄lamDic em̄ verbum lumē ſuum adcor ꝓpalat Ioh̓. xv. Si non veīſſem ⁊ locutꝰ eis nō fuiſſem pctm̄nō haberēt. loq̄ndo eī lumē ſpargit ⁊ onēs illuminat Ueb̓. pͥ. ml̓tipharia multiſqꝫ modis ⁊cͣ. vn̄ibidē dicit̉ qui cū ſit ſplēdor glorie. qꝛ in loq̄ndo ſe oſtēdit ſplendorem eē ⁊ ideo ſic ſe maīfeſtauitꝑ origine ⁊ actum. Si autē q̄ritur ꝑ quid tr̄hit̉ hoc ꝙ dico pnͥcipiū ad ſtandū ꝓ filio cū princiꝑui ꝯueniat tribꝰ ꝑſonis. iā ptꝫex dictis qꝛ verbum dicit racōemprīcipij ꝓxima creature ⁊ ꝑ hacappropriacōeꝫ ſtat ꝓ filio. tn̄ ꝙuis ſic legamꝰ ẜm Augꝰ. ⁊ Bedaꝫ: nō habꝫ hac lram Criſoꝰ.ſꝫ dicit in grecis codicibꝰ in vei̓sexemplaribꝰ eē hanc litterā Et apricipio dixi vobis ⁊ ſic exponitvos q̄ritis qͥs ſum ⁊ hoc nō oportet. qꝛ a pricipio p̄dicacōis meedixi vobis. ⁊ quis ſū qꝛ filius d̓iſum. ⁊ vnde ſū qꝛ a d̓o patre miſſus ſū. ⁊ hoc dixi verbo ⁊ ꝓbauiper effectū in oꝑe. quia ſū filiusdei ẜm dinam gn̓acōem ⁊ filiushominis ẜm hūanam. Ioh̓. xx.Vt credatis qꝛ ih̓s eſt filius deiviui ⁊ vt credētes vitā habeatisin noīe ipſiꝰ. Tn̄ Augꝰ. dicit ꝙ