Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
157r
Einzelbild herunterladen
 

iuſticie curacōis ꝑfecte ſcꝫ cuiꝰſignū oꝑa corporalia defēſione legis facta non reputātur ẜuilia. ſic̄ pugna contra hoſtes legēīpugnātes.. Mach̓. ij. ōnis homo qͥcūqꝫ venei̓t ad nos ī die ſabbatoꝝ in bello pugnabimꝰ adu̓ſus. non moriem̄ ſic̄ mortuiſunt fratres nr̄i Ex quo accipitur one opꝰ factū ad ſalutē eorumqͥbꝰ data ē lex poterat licite fieri īdie ſabbati Luc. xiiij. cuius vr̄maſinꝰ bos cadēs in foueam nonne cōtinue extrahet die ſabbati? Si ergo hec ſe hn̄t ita. ergototū hominem potui curae̓ in dieſabbati ſine ſolucōne legis. datede obẜuacōne ſabbati (michi eigo cur īdignamini interrogatīe legēdum ē qͣſi diceret inrū ē racio hūana perſuadeat indignari deberetis (qꝛ totuꝫ)in corꝑe aīa (homine ſaluū feciī ſabbato) ex accepit Bedaqd̓ dixit quēcūqꝫ curauit xp̄sin corꝑe: illum eciā curauit in aīavn̄ iſti eidē ꝑalitico dixit. ioh̓. v.Ecce ſanꝰ factꝰ es iam noli apliꝰpeccare ne deteruis tibi contīgatPsͣ. qui ꝓpiciatur oībus imquitatibus tuis ⁊cͣ⁊ iſte eciā vnusmodꝰ quē ſolus in terra xp̄s habuit Sacti qͥdā corꝑa cuauerūtſed peccata remiſerūt: ſꝫ xp̄us remiſit peccata curauit corꝑaMath̓. viij. vt āt ſciatis qꝛ filiꝰhoīmis habet ptātē in terra rmnittēdi peccata. tunc ayt paraliticoſurge tolle lcm̄ tuū vade ī domūtua. magna ergo fecit p̄tate aliena īdiguit peccata dimiſitPrimū ſcīs cōicauit. ſecūdū terciū vt deꝰ ſolꝰ r̓tinuit Ioh̓. iij.dat deꝰ ad mēſura ſpm̄. ibideꝫparū āte de celovenit ſuꝑ onēseſt Psͣ. eſt ſimilis tui in dijsdn̄e (Nolite iudicare) reducitiudiciū temeritatis ip̄oꝝ ad iudicui rectū qd̓ ſic̄ dicit Criſoſtomꝰnon ꝑſonarum accepconeꝫ. ſꝫ naturam ſequit̉ rerū vn̄ dicit: Nolite iudicare: temere de me (ẜm faciem) hoc eſt ẜm apparꝫ in facie qꝛ ꝓpt̓ dictū pn̓cipū phai̓ſeoꝝ magni ſūt cora vob̓ ī facieexterioi iudicatis ego ſim tnͣſgreſſor legis Deūt̓. xxx. deus ꝑſonam hoīs accipit nec muneraActu. x. in veritate cōperi qꝛ ēꝑſonaꝝ acceptor deꝰ. p. Re. xvi.homo videt que patēt. deus āt intuetur cor (ſed iuſtū) in reitudīe(iudiciū iudicate) qd̓ facitis ſi legis intellcm̄ ad oꝑa mea diligeter inſpecta refertis Deūt̓.. Iuſte qd̓ iuſtū eſt exequeris. psͣ Iuſtꝰ dn̄s iuſticias dilexit equita vidit vultꝰ eiꝰ Iac̄. ij. ſi ꝑſonaaccipitis peccatū oꝑamini redarguti a lege qͣſi trāſgreſſores (Dicebāt ergo qͥdā) Hic incipit exclude̓ falſā op̄mionē quaꝫ habebāt de origine xp̄i Diuidit̉ āt intres ꝑagͣphos. in qͦꝝ prio poītu-