Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
154r
Einzelbild herunterladen
 

MObliuiſce̓ ppl̓m tuū domū prīstui Gen. xij. Egrede̓ de terra deꝯgnacōne tuā veni ī terrā quāmōſtrauero tibi (Tūc ip̄e aſcēdit ad die feſtū) primū. ſꝫ alium hoc ē ad qͣrtuꝫ. vn̄ Ioh̓. vij.Iam die feſto mediāte aſcenditiheſus ī tēplū. ideo verificat̉ qd̓dixit ſupra ego aſcendam addie feſtū iſtu ( manifeſte) hocē multitudīe cōtribuliū ſuorūẜm mos fuit aſcende̓ (Sꝫī occulto) vt nobis darꝫ formaꝫpublicū declinandi eſſet ꝓpterdoctrine publice edificacionem.Ozeē. iiij. dimittite eos. ſeꝑatū ēem̄ cōuiuiū eoꝝ Ps. non ſedi cuꝫꝯſilio vanitatis ⁊cͣ. Iudei ergoq̄rebat) Hic on̄dit qualit̓ inprio die ſollēnitatis de abſēcia xq̄ſtio murmuracō fuit apud iudeos Quatuor āt hic dicit ſcꝫ ꝙ̄de eo fuit q̄ſtio de abſēcia eiusmͥmuracō ī m̄muratibꝰ diſſencio: ſenciēcu de xp̄o bonū fuitoccultū ꝓpt̓ m̄mur iudeoꝝ Dicitergo Iudei ergo cōīt̓ q̄rebat euꝫqͥdā mala intecione. q̄dam bona. qͥdaꝫ eciam vana curioſitate.In die feſto) Ioh̓. vi. queritisme ꝓpt̓ ſigna vidiſtis. ſꝫmaducaſtis depaībꝰ ſaturatieſtis illi querebat ꝓpt̓ ventreꝫyſa. lviij. me de die ī die q̄rūt ⁊cͣ. hij q̄rebāt qnͣtū ad extriſecusracōneꝫ Ioh̓. vij. quid me qͣritisinterficere hoīeꝫ vera locutꝰ ſuꝫvobis illi querebāt ex m aliciaCant̓. iij. Surgam et curabo citatē q̄ram quem diligit aīa mea illi querebāt pīa intencōne (dicebat vbi eſt ille) mali noīnabāt qꝛ graue fuit eis nomēſuum. boni at audebant noīare eu. vam at de noīe ſuo nonrabāt. ſap. ij. guis eſt nobis eciam ad videdum. Yſa. xxix. ceſſeta facie vra ſanctꝰ iſrl̓. vn̄ actu. iij.dicit̉ p̄cipientes p̄cepimꝰ vobisvt non loq̄remini in noīe iſto.ido noīato ih̓u dicūt: vbi eſtille ( murm̄ multus de eo erat īturba) qꝛ aperte de illo loqͥaudebat vel nolebant. psͣ. Factꝰſum ſic̄ homo non audienshabens in ore ſuo redargūcorsItē Psͣ. poſuiori meo cuſtodiaꝫ cōſiſterꝫ pctor adu̓ſū me Eze.ij. Lingua tuā adherere faciā depalato tuo. qꝛ dn̄s exaſperās ē(quidā em̄ dicebāt) qͥpia intencōne q̄rebat (quia bonꝰ eſt)Sap̄. p. ſentite de dn̄o in bonitate in ſimplicitate cordis quēiteillū. qm̄ inue. ab hijs qui tēptāt illum (alij autē dicebat)qui mala intencōe querebāt euꝫ illi dicebant: qꝛ non eſt bonꝰſic̄ ad Dauid dixit ſe nei. ij. Re.xvi. egrede̓ egrede̓ vir ſāguinū vir belial (ſed ſeducit turbasdementans eas falſa miraculaath̓. vltīo. doīe recordati ſumꝰ ſeductor ille adhuc viues