Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
136r
Einzelbild herunterladen
 

pat̓ meꝰ qui in cel̓ eſt Trahit ātpater filiū in reuelacōne veritatis tͣhit ad filiū quādo verita reuelatā ad filiū fidei deuocōeaccedit̉. trahit ad filiū per ſpi̓tūſāctū qn̄ per amorē vei̓tatis v̓bi īcarnati filius diligit̉. trahit adſpiritūſāctū per ſpirituꝫ .ſ. qn̄ peramorē ſpi̓tus in donis ſuis percipit̓ qꝛ prima autoritas miſſionis eſt in pr̄e. ideo pat̓ per appropriacōneꝫ trahere dicit̉ ſic̄ ī corporalibus pͥmo dicitur traherequi prīo ad ſe mouet qd̓ diſtatTrahit autē filius ad patrē permodū inducentis qꝛ veritas ruelata inducit ad patrē Trahit eciani ſpirituſſanctꝰ ad patrē quādo amor ī cordis deſiderio docet mouet ad īuocādū pr̄eꝫ propter qd̓ dicit̉ Roͣ. viij. Gal̓. iiij.miſit deus ſpiritū filij ſui clamā abba pater Ozee. xi. in funcūlis ada trahā eos ī vinculis caritatis Ihe̓. xxxi. In caritate perpotua dilexi te ideo miſerās attraxite Sic dr. ioh̓. xij. Oīa traha admeipſū. Sꝫ obicit̉ Si ei veīunt tracti a patre: videt̉ eiseſſe imputanduꝫ ſi venerittracti fuerunt. ſꝫ ad hoc dicendum iſti obicem ſpirituiſācto patri poſuerūt. qꝛ fides ſitex auditu ex ſenſibus vt in an̄hītis dictū eſt ex hijs que vider̄tvenire potuerunt tūc tracti fuiſſent. ideo ſibi imputent ſi tracti non fuerunt Cant̓.. Traheme poſt te curremus in odore vngentoꝝ tuoꝝ. ideo ſeqͥtur (etego reſuſcitabo eum) taleꝫ ſic tractū ad me tāꝙͣ mēbrū quod pertinet ad vnitateꝫ corporis mei r̓ſuſcitabo ad vitā glorioſam (in nouiſſimo die) qꝛ ſic̄ omnia mēbramea ſpi̓tu viuificant̉ Ita vnoſpi̓tu ad eternam vitaꝫ reſuſcitabuntur. Roͣ. viij. Qui ſuſcitauitiheſū a mortuis ⁊cͣ.. Coꝝ. xv.ſicut in adā oēs moriūt̉ ⁊cͣ. Ioxi. Ego ſum reſurrectio vita ⁊cͣſic ergo patet cauſa quare ad ipſū iſti murmurates non veniuntQue at ſit via vemēdi ita vt ſintinexcuſabiles aperit ſb̓iungitScriptuꝫ eſt in ꝓph̓is) non invno ſꝫ in multis Eccī. xxxvi. ſuſcita precaciones quas in noīe tuolocuti ſunt ꝓph̓e priores. ſic̄ em̄dicit gloſa Omnes ꝓph̓e vnodēqꝫ ſpū licet diuerſa ꝓphetarenttamen ad idē ire intēdebant (Eterūt oēs docibiles dei) ac ſi dicatſi obice ponerētis docibiles eſſetis a deo. ſic̄ teſtant̉ ꝓph̓e perhanc doctrina ad me traheremim. Ie̓. xxxi. docebit vltra vnuſqͥſqꝫ proximū ſuum vir fratreꝫſuum dicēs ꝯgnoſce deū qꝛ onēsſcient me am aīore eorū vſqꝫ adminimū Iohel̓. ij. vbi nos habemꝰ dedit vob̓ doctorē iuſticie: ibihꝫ trāſlacio. lxx. erūt oēs docibiles dei. yſa. liiij. Pona vniu̓ſos