de deorſū eſtis ego de ſuꝑius ſum(Et dicebat) tangit modū murmuracōis ⁊ dicit duo ſcꝫ origineꝫterrena ⁊ ex hoc impoſſibile eſſeqd̓ dixit (Nōne) querit vnꝰ abalio vt ex coonum noticiā magis impoſſibile qd̓ dixit aꝑꝑeat(hic eſt) ih̓s que nouimꝰ noīneꝙͣuis ſignificatū ⁊ effci noīs n̄cognouer̄t ſꝫ hoc nom putabanteē terrenū ⁊ ab hoībꝰ impoſitumnō ab agelis ⁊ anūciatū ⁊ ab etͣno ſibi innatu. psͣ. Vocauer̄t nōmina ſua in terris ſuis (filiꝰ ioſeph) Lu. iij. vt putabat̉ filiꝰ ioſeph qꝛ alūnꝰ xp̄i fuit (cuiꝰ nosnouimꝰ) hoc putatiue dixerunt.(prem ⁊ mnr̄eꝫ) matrē quidē veranouerūt ſꝫ pr̄is nullā habuerūtnoticiā vera ⁊ huiꝰ cauſa tangit̉.p. Cor. ij. Aīmalis homo nō ꝑcipit ea que ſūt ſpūs dei ſtulticia ēemī illiqꝛ ſpi̓. exa. Yſa. vi. Excrcacor populi huiꝰ ⁊ aures aggr̄ua⁊ oculos eius claude ne forte videant oculis ⁊ auribꝰ audiant etcorde intelligat ⁊ cōuertatur ⁊ ſanē eos (quo ego dicit) ac ſi dicātqūo pōt ẜm veritatē dicere (qꝛ decelo deſcēdi) cū terrena eiꝰ origocōtrariū atteſtet̉ nobis oībꝰ. ꝓuerb̓. xvij. Nō recipit ſtultꝰ v̓baprudēcie niſi ea dixeris que verſātur in corde ſuo. huic autē ẜmōireſpondet dn̄s Io. vij. Et me ſcitis ⁊ vn̄ ſinſci. ⁊qꝛ a meipo n̄ verſꝫ eſt verax qͥ me miſit que vos ne-ſcitis (Rn̄dit ih̓s ⁊ dixit eis) hicīcipit rn̄ſio domini ⁊ habꝫ duasꝑticulas In quaꝝ pͥma poniturreſponſio ad murmurātes. ⁊ ī ſecunda ad murmuracōem In prima rn̄ſione tria dicūtur ſcꝫ murmuracōis rep̄ſſio ⁊ quae̓ murmūrantes nō veniant ad eū on̄ſio ⁊me ꝑ̄ qua ad euvenit̓ declaracio.dicit e̓go (nolite murmurare ī inuicē) p. Cor. x. neqꝫ nurmuraueritis ſicut quidā ex eis mur. ⁊cͣ.Ecci. x. vir prudes ⁊ diſciplinatꝰnō murmurabit Eccī. xxxiij. p̄cordia fatui quaſi rota carri q̄ fenuꝫportat ⁊ murmurat Yſa. xxvi. intribulacōe iumrmuis doctrīa tuaeis (neo pōt ad me veīre) duo tāgit ſcꝫ quae ad eū nō venit̓ ⁊ qͦdvtilitatis ꝯſequūtur veniētes. dicit ergo nemo q̄ ab humo factꝰ ēpōt cū non ſit iipſo niſi humi potēcia Ioh̓. iij. qui de terra ē de terra loquit̉ vrire ad me qͥ de celo ſū(niſi pat̓) qͥ eſt in celis (qͥ miſitme) ꝑ hoc ꝙ īcarnari p̄cepit (traxerit eū) ac ſi dicat ido ꝑ ꝯſēſū fidei verboꝝ meoꝝ nō veītis ad meqꝛ pr̄ meꝰ vos nō trahit. tractusautē iſte intelligit̉ tractꝰ interiorqui ſit duplici fune ſcꝫ veritatis⁊ delectaconis. veritas qͥdem trahit intellectū ad cōſenſū. ſꝫ delcācio trahit voluntatē ꝑ amoris viculū. Dicit̉ autē pater trahere qꝛhoc de filio reuelat at̉. xvi. Caro ⁊ ſāguis nō reuelauit tibi. ſed