Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
134v
Einzelbild herunterladen
 

De fortune paupertate. psͣ. Egenꝰ pauꝑ ego ſum cor meūturbatū eſt intra me De hoīm reputacōe. p. Cor̄. iiij. Tanꝙͣ purgamenta huiꝰ mundi facti ſumꝰonium peripſima ita hominesnos reputant tales qui expurgandi eent de mundo. De aſperitate laboris ps. laboraui clamasraucefacte ſunt fauices mee ⁊cͣ. Deexilij tedioſa ꝑegrinacōe dr̄ Ihere. xiiij. quare qͣſi colonꝰ futuruses in terra qͣſi viator declinasad manēdū. ps. Deu in qꝛ incōlatus meꝰ ꝓlogatus ē ⁊cͣ. De redempcōis difficultate. ſic ergo deſcendi de celis celeſtia terreis īgerens ones auteꝫ diuicias celi apportauit Io. p. Vidimꝰ gloriameiꝰ gl̓am quaſi vnigeīti a patre.ſic ergo deſcēdi de celo viſibil̓ factus in terra vt dicit gloͣ. vt hūilem deum ſequat̉ ille que puderꝫſequi hoīem hūilem (no vt faciavolūtatē in) diſcreta que ſi preiret voluntate pr̄is mea eēt mala ꝓpria. om̄s em̄ volūtas quepreit volūtatē pr̄is ꝓp̓a eſt mala (ſꝫ voluntate eiꝰ qui miſit mepris ideo merito ſua voluntaspreit volūtatē mea ath̓. xxvi. mea voluntas ſꝫ tua fiat. Philip̄. ij. Fcus obediēs vſqꝫ ad morte morte auteꝫ crucis Heb̓. x. voluntatē dei facientes reportetis repromiſſiones ath̓. vi. fiat volūtas tua ⁊cͣ. (hec eſt emī volūtaseiꝰ miſit me prīs) Specificathic volūtate pr̄is eciā in filij miſſione. qꝛ pater in illa miſſiōe bona cogitauit de nobis Ihe̓. xxix.Cogitacōes mee cogitacōnes pacis afflictōis p. Thi. ij. quivult onem homine ſaluū fieri ⁊cͣ.. Theſſ. iiij. hec e volūtas dei ſ. u.Roͣ. xij. vt ꝓbetis ſit volūtas d̓ibn̄places ꝑfca (vt qd̓ deditmichi) ab eterno eligēdo ſcd̓ꝫpn̄te iuſticiā vocando ad me. ps.Poſtula a me dabo tibi genteshereditate tua Io. xvij. tui erant michi eos dediſti ſermonemtuū impleuerūt ( pdaꝫ ex eo)aliquid qd̓ datū eſt qꝛ ex meſeruat̉ ſi ꝑditur ipſe ꝑdit ſeipſum Oſee. xiij. Perdico tua ex teiſrl̓ tm̄ ex me ſaluacio tua Ioh̓.xvij. Nemo ex hijs perijt niſi filius ꝑdiconis vt ſcriptua̓ impleatur (ſꝫ reſuſcitē illud) eciā ī eo qd̓corꝑalit̓ perijt (in nouiſſio dieqn̄ cōe erit oīm iudiciū. vn̄ꝑdo ī aīa fit prīa reſurrectōereſuſcito in die nouiſſiō fit reſurrectōe ſecūda ſic̄ dic̄ gloͣ. Lu. xij.capilli. capitis vr̄i oēs nu̓ati ſūtRoͣ. viij. fuſcitauit xp̄ꝫ a mortuis viuificabit morlia corꝑa vraꝓpter inhītantem ſpm̄ eiꝰ in vob̓Phil̓. iij. Saluatore expectamꝰdn̄m nr̄m ih̓m xp̄m re. cor. ⁊cͣ.(hec eſt em̄ volūtas pr̄is miſitme) hic tagit meritū quo ad bo patris voluntatē ꝑuenit̉. psͣ.