ſpitui noſtro ꝙ ſumus filij dei. ſiautē filij⁊ heredes. heredes quidēdei. coheredes autē xp̄iLuc̄. xi. pater veſter dabit ſpiritum bonumpetētibꝰ ſe. ſic ergo ī hͦ ſpitu dat⁊ quicquid dat in hͦ ſpiritu dat⁊ in hoc ſpi̓tu one qd̓ dat paterfilio per eternaꝫ electionem ⁊ pntē inſpiracōem (venit ad me) hͦeſt ad filium qꝛ patris donū fluit ad filium ⁊ in ip̄o ſpitu qui donum eſt filius cognoſcit̉ naturaſeſſe filius patris qui eūdem ſpitu nō ad menſura accepit. vndegloſa Veniet ad me hoc eſt ꝑ fidē michi vnitur Et alia gloſaPater trahit ad filiū illos qui ideocredunt in filium qꝛ credunt eūpatrem habere deum (Et eū quivenit ad me) Tangit benignaꝫh̓ ſuſcepconem. eum enim qui veint paſſibꝰ fidei ⁊ v̓tutū profectu⁊ fructu bonoꝝ opeꝝ: venit aūtille: ⁊ ꝑuenit qͥ fidei ꝯgnicōne ꝑcipit ꝙ eſt deꝰ dei filiꝰ qui virtute ſe ſibi ꝑmanſionem cōiungitqui fructu operū non vacuis manibꝰ accedit h̓ eſt de quo dicit̉.ij. Coꝝ. iij. Nos omnes r̓uelatafacie gloriaꝫ dn̄i ſpeculātes ī eandē ymaginem trāſformam̉ a claritate ī claritatem tāꝙͣ a dominiſpiritū Sic em̄ venit qui cū xp̄ovnꝰ ſpūs efficit̉ eum ergo qͥ ſic veint̓ (Non eiciam foras) qꝛ ille ſicut dicit gloſa manebit in ſecreto beatitudinis de qua ath̓. xxv. Intra in gaudiū domini tuiqṅymo inducam ī iteriora ſecretoꝝ Gen̄. xxiiij. Ingredere benedicte dn̄i cur foris ſtas? Foris eiſtāt qͥ ad familiam domꝰ nō pertinet ⁊ qui n̄ cōicant Yſa. lvi. dabo ei in domo mea ⁊ in muris meis locum ⁊ nomē melius a filijs⁊ fratribꝰ Hic em̄ mecū cenabitin pane vite Apoc̄. iij. Si qͥs apueīt michi ītrabo ⁊ cenabo cū eo.⁊ ipſe mecū ōnis ergo talis introducit̉ in cōuiuium meū (qꝛ deſcēdi de celo) Hic pōīt hoꝝ q̄ dixitcauſam Dicit autē h̓ tria. in quorū prio tangit cauſam. ſꝫ qꝛ cauſa eſt voluntas paterna Ideo ſpecificat ſecūdo voluntate paternatercio autē oſtendit quo meritovenitur ad illā. dicit ergo: quiadeſcēdi: ido nō eiciā foras michiherentem hūilem: de celo: ẜm natue̓ ſeruil̓ aſſumpcōeꝫ. ẜm ſtatꝰhūilitatem. ẜm fortune pauptatē. ẜm hūana reputaconem. ẜmaſperitatis laborē. ẜm exilij tedioſā ꝑegrinacōneꝫ. ⁊ ẜm redep̄conis difficultatē De nature ſeruil̓aſſumpcōne. Phil̓. ij. hūiliauitſemetipſū pro nobis forma ẜuiaccipiens in ſimilitudineꝫ hoīmfactus ⁊ hītu inuentus eſt vt homo De ſtatꝰ hūilitate dicit̉. yſa.liij. quaſi abſcōditus vultus eiꝰ⁊ deſpectꝰ vnde nec reputauimꝰeū ⁊ ibidē VVidimꝰ eū nouiſſimūviroꝝ viꝝ dolorū ⁊ ſciēte īfir. ⁊cͣ