querā quē diligit anima mea (⁊cū inueniſſent eū tras mare) heceſt queſtio amiracōis (dixer̄t eiamirātes (rabbi) forte putabatꝙ ſapiēcia ſua facerꝫ qd̓ fecit etideo vocat eū ingr̄m qui ſciat eaq̄ circa deum ſunt ex quibꝰ miracula poſſet efficere Ioh̓. iij. Scimius qꝛa deo veniſti magiſter nemō poteſt hec ſigna facē ⁊cͣ. (qn̄hūc veniſtiꝰ) qui nauē nō intrͣſtiminꝰ autē dicit hic. qꝛ in Mat̉.xiiij. dictū fuerat. qui autē in nauicula fuerūt adorauerūt eum dicentes Vere filius dei es vn̄ q̄ſtione amimiracōis pͥmo fecerunt ⁊cognoſcentes miraculum poſteaadorauerunt. Moraliter autemmare mundus eſt. nauicula penitencia vel crux xp̄i eſt. Sapiēciexiiij. vt nō eſſent vacua ſapīēcietue operaꝓpter hoc exiguo lignocredūt hoīes ani. ſu. ⁊ trāſeuntesmare liberati ſunt. motus autemmaris motꝰ eſt temptacionū exflatu demonū. psͣ. Miabiles elacōes maris. Itē qui deſcenduntmare in nauibꝰ facientes oꝑacionem in aquis multis Ipſi vider̄toꝑa dei ⁊ mirabilia eius in ꝓfundo Ecci. xliiij. qui nauigat marenarrant ꝑicula eius Diſcipuli ſoli ſunt in naui quia penitēcia q̄eſt ꝑticipacio crucis ⁊ paſſiōis ynō cōtinet niſi diſcipulos domiſicut Gen̄. vj. ⁊. vij. figurat̉ Ingredere archam tu ⁊ filij tui ⁊cͣExo. xv. Equum ⁊ aſcenſorem ꝓiecit in mare. hoc eſt ſuperbum ⁊cōcupiſcencijs deſeruientem Iheſus non eſt in naui quia penitencia non indiget eo ꝙ aquas ꝯcupiſcēcie calcauit Iſa. liij. qui peccatu nō fecit nec inuētus eſt dolꝰī ore eius. hec eſt ſecūda tabulapoſt naufragiū vt dicit Iheroꝰ;ſine qua nullꝰ venit̓ ad littus ſolde vite eternitatis Ih̓s autor ſalutis inducit tranquillitatē qꝛ ſedat tēptacōeꝫ. psͣ. Tu dn̄aris poteſtati maris motū autē fluctuūeius tu mitigas Ammiratur ecturbe qꝛ nͥl talis tranqͥllitatis ī ſeexperiuntur Yſa. lvij. Cor impiquaſi mare feruens ⁊cͣ. Non eſtpax impijs dicit dominus. Aliaautem de hac materia ſuper matheum marcum ⁊ lucam notataſūt vt omnes autoritates ſuperlitteralem ſenſum hic inducte valent eciam ad ſenſum moralem.(Reſpondit iheſus et dixit amēamen dico vobis) Hic̄ incipit īſtructio per miraculum intenta.Diuīditur autem in duas partes. In quarum prima de ſpirituali manducacōne perfectaꝫ peint doctrinam. In ſecunda autēcarijaliuꝫ cōpeſcit ſcandalū diſcipulorū ibi: multi ergo audiētesex diſcipulis Adhuc doctrina diuiditur in duas ꝑtes In quarūpͥma tota doctrina ponitur In ſecūda locus publicus vbi doctrīa