ens reſolute ocioſitati ⁊ guloſitati eorū (fugit) ab eis. qꝛ ꝙͣuis bonum vellent tamen non bene voluerunt Ioh̓. xix. Regnum meū noeſt de hoc nnundo. Augꝰ. fugit criſtus cum euꝫ voluerūt facere regeom̄a em̄ bona terrena cōtempſithomo xp̄us vt cōtemnenda monſtraret. omnia mala ſuſtinuit vtnec in illis quereret̉ felicitas necin iſtis timeretur adu̓ſitas (iteꝝī motē ipē ſolꝰ) a qͦ iā turba receſſerat ⁊ ſolitariꝰ erat. mos em̄ ſibiꝯpetebat qui mos fuit eminēciaqͥdē nature dignitatis ⁊ ſanctitatis. ps. Mos in quo bn̄placitureſt deo habitare in eo. De eminecia dignitatis Yſa. ij. Erit mosdomus domini ini vertice mociuꝫDe monte ſāctitatis Ihere. xxxi.Bn̄dicat tibi dn̄s pulchritudoiuſticie mos ſanctꝰ Ita ergo congruent̓ fugit ad mōte ⁊ graciasacturus patri de bn̄ficio ⁊ oraturus pro turba ⁊ diſcipulis vt daretur eis fidei iam inchoate ꝯplementū ⁊ vt oſtenderꝫ ſe longe adiſcipuloꝝ nauigio ⁊ ideo in motem aſcendit ne alibi in ripa maris putaretur accepiſſe nauigiu(vt autē ſero factum ē) ecce ſecūdū in quo oſtēditur ꝙ diſcipulieiuˢ ſuo imꝑio ſine ipſo inceper̄tnauigiū. dicit ergo: vt aūt ſerofactū eſt: hoc iō dictū eſt vt ſciat̉poſt ones remaſiſſe. qꝛ diſcipl̓orū nauis vltīo fuit ſeꝑata aripa⁊ in illa nō fuit (deſcēderūt diſcipuli eiꝰ ad mare) ex imꝑio dn̄i.ath̓. xiiij. Statī cōpulit illosaſcēdere in nauicula ⁊ p̄cedere eūtrāſ fretū donec dinitte̓t turbas(⁊cū aſcēdiſſent nauī) ẜm p̄ceptu dn̄i nauigates (vener̄t) hͦ ē verre īceper̄t (tras mae ī capharnaum) hͦ ē tnͣſlatū illd̓ genaſaethqꝛ tyberias ī altea̓ ripa ſita ē ⁊ vltrlacū nauigates ꝑ bethſaydātadē vener̄t capharnaū vbi deſcēdētes de naui dimiſer̄t nauigacion ⁊ ſic ſoluit̉ ꝯͣrietas q̄ videt̉ eēint̓ lucā qͥ dic̄ ꝙ vener̄t bethſaydā ⁊ ioh̓eꝫ h̓. nec ſtatī vener̄t capharnaū. ſꝫ veīre ītēder̄t nauigioīnauigādo trāſeūte hora veſpaꝝ(⁊ tēbre) noctis ⁊ nubiuꝫ (ia fcēerāt) tu ex nocte tū ec ex nubibꝰobſcurātibꝰ aere ⁊ iō iam oblataeat nautis viā ad mia̓culū Ioh̓xi. qͥ ābulat ī tēbris ne. q̄ va. trenoꝝ. iij. me minauit ⁊ adduxit ītēbras ⁊ nō in lucē (⁊ nō veneratad eos ih̓s) ſalua̓cōis pn̄cia q̄ ēca ſalutiꝰ nauiꝰ ſicut abſēcia eiꝰcauſa eſt ꝑiclitacōis nauis Qu̓ixiiij. ſi non tuipſe p̄cedis nos needucas nos deloco iſto Deū. xxxij. dn̄s ſolꝰ dux eius fuit ⁊ nō ea̓tcū eo deus alienꝰ (mare autē magnovento flāte) tangit iniraculūDicit autē qͣtuor In qͣꝝ pͥmo tangitur in quo factum eſt miraculuꝫ. In ſecundo tangitur ſaluatoris ſuꝑ elementa dn̄ium Tercio