Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
126r
Einzelbild herunterladen
 

vnū ē inſpiracio d̓ina. ſecunduꝫautē enūciacio de futuro. terciumaūt eſt īmobilis veritas eſt invtroqꝫ ſcꝫ in enūciacōnē in īſpiracōe dē xp̄us ꝓpheta niſiad terciū. qꝛ īmobile eſt onē qd̓xp̄s enūciat. math̓. vij. Verbamea trāſibunt. psͣ. In eternūdn̄e permanet v̓bū tuuꝫ. ſic ergodicūt: hic eſt vere ꝓpheta: aveītate immobilitatis dictoꝝ ſuoruꝫ.Luc̄. xxiiij. Qui fuit vir ꝓph̓a potens in oꝑe ſermone corā deo on populo: qui vēturus eſt inmūdū Aggei. ij. veniet deſidea̓tꝰōnibꝰ gentibꝰ reꝑlebit̉ gloīadomꝰ domini Ioh̓. iiij. dn̄e vt video ꝓpheta es tu. hoc em̄ fuit dictū turbaꝝ Nath̓. xvi. quem dicūt homines eſſe filiū hominis?Et rn̄derūt diſcipuli: alij Iohan baptiſtā. alij vero Ihe̓miamalij helya vnū ex ꝓphetis (Iheſus ergo ꝯgnouiſſet) Hic incipit ꝑs in in electis turbe diſcipul̓ dominꝰ on̄dit ſuā poteſta ad faciendū ōnia vult vt qui ꝓphetā eſſe dicebant. nūc fidēdeitatis eius accipiat. Diuiditurautē hec ꝑs in tres ꝑtes In qͣrūprīa on̄dit̉ qͣliter deuetum ē adhoc miraculū. qd̓ tria in ſe cōtinꝫmiracula In ſecūda poītur miraculorū iſtorū perfectio ibi: mareaūt magno vento flāte exur. Intercia aūt poītur āmiracio ex miraculo illo ꝯſequens ibi altea̓ au die turba que ſtabat In prīoaut iſtoꝝ dicūtur tria ſcꝫ qͣlit̓ dominꝰ a diſcipulis eſt ſeꝑatus.liter diſcipuloꝝ ex imꝑio dn̄i nauigio ꝓcua̓tꝰ eſt r̓ceſſus. qͣliterimpulſſus nauis ex tēpeſtate ꝯtͣnauim eſt exortꝰ Dicit ergo: iheſus ergo: qui panes multiplicauea̓t: ꝯgnouiſſꝫ: ſignis exteioribꝰ ſenſibilit̓: cognouit: qd̓ ſēꝑī ſapiētia ſue dinitatis preſciuitEcci. xxiij. domino deo anteꝙͣ crearentur omnia ſūt cognita. ſicpoſt ꝑfectū maīfeſta ſūt oīa (qꝛvēturi erant) illi qui māducauorat (vt raperet) Nouit em̄ eosvt dicit Criſoſtomꝰ qꝛ tam faciliter multos ꝓcua̓uit ideo ab ipſo ocioſā reſolutaꝫ caſtrimarginoſā putabat ducere vitā quionibꝰ abundarent nichil laboris vel impeſaꝝ impēderent id̓ocorruptā eoꝝ nouea̓t eſſe intēcio (vt facerēt regē) Videbantem̄ non oporteret ipſo arma ſumerent. qꝛ ſeipſū ab oībꝰpoſſꝫ defēde̓ hac reſolucōeꝫ dornꝰ ī eis deteſtabat̉. qꝛ mala fuitꝙuis em̄ ip̄e rex eſſet terrenꝰ horeditarie ſucceſſionis celeſtis apre Psͣ. Ego cōſtitutus ſum rexab eo ſuꝑ ſyon mōtē ſanctu eiusp̄dicas preceptū eius Ihe. xxiij.Regnabit rex ſapiēs erit Luc.p. regnabit in domo iacob met̓num regni eiꝰ non erit finis ꝙ̄uis in ꝙͣ ita fuei̓t rex tn̄ ꝯſenci