Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
118v
Einzelbild herunterladen
 

infidelitateꝫ vngulas finis eſtequi finalē ſtatū ſynagoge ſignant equi hoc eſt ptātis ſynagoge vt cadat aſcēſor huiꝰ eqͥ quieſt iudeꝰ retro atixpi erroreꝫ quēretro hoc ē in poſtremis tꝑibꝰ recipi et. ij. Theſſ. ij. extollēs ſe ſuꝑon qd̓ colit̉ ita vt in tēplo dei ſedeat on̄dens ſe tāꝙͣ ip̄e ſit deusibidē poſt pauca qꝛ caritatis veritatē receperūt mittet deꝰ oꝑacōem erroris vt credāt mēdaciovt iudicētur oēs credider̄tveritati. pͣsͣ. Cōſtitue dn̄e legiſlatore ſuꝑ eos em̄ legiſlatorē criſtū ꝯtenūt. legiſlatore atixp̄m ſu ſe ꝯſtitutuꝫ hēbunt (Qūo vospoteſtis credere) hic on̄dit quidmaxīe impedit ne ꝯu̓tant̉ Et dic̄tria ſcꝫ impedimētū credēdi perfidē ꝯu̓ſionis ad xp̄m cauſāpedimēti t̓cō inuit qͥd ꝓmoueiteos ad credēdū ſi hoc haberet inſeipẜ. dicit ergo: quo poteſtis credere: qꝛ ſic̄ dicit Augꝰ. ꝙͣuiscredere ſit grā fideliū poſſe at credere om̄ū. tn̄ ꝙͣdiu ē obſtaculū īip̄ẜ hec potēciā non diſponit̉ adactū. qꝛ impedimetū fidei ſēpercor remanet excecatu Yſa. vi. exceca cor populi huiꝰ aures eiꝰaggͣua oculos eiꝰ claude ne forte videat oculis auribꝰ audiāt corde intelligāt cou̓tātur ſaneꝫ eos Ueb̓. iij. Videte frēs neforte ſit in aliquo vr̄m cor malūincredulitatis diſcedēdi a deo viuo (qui gloriaꝫ ab inuicē accipiſtis) hoc eſt onem gl̓am acceptatis eſt ab hoīe ab ipſa vertate. vn̄ gloͣ. cur cradāt ſb̓dit qꝛ eſt aꝑta veritas. ſꝫ qꝛ ſuperbi a eos excecat ambicō laudis appetit de ſe eſtīari qd̓ ī ſe hēt ſuꝑ alios ſe efferre. hūilitas aūt ſoliꝰ dei gl̓aꝫ q̄rit eiqꝫ ſoli place̓ appetit. vn̄ hoc ē impedimentū ꝯu̓ſionis fidē qd̓ hic inducit. gl̓a em̄ huiꝰ ſeculi impedimentū eſt fidi Ecci. x. qͥd ſuꝑbisterra cinis Ihe̓. ix. gl̓et̉ ſapiens in ſapīa ſua gl̓et̉ fortis in fortitudine ſua gl̓eturdiues in diuicijs ſuis Sapiēs īſapīa gl̓andi accipiat exēplūſalomonē qui ꝓpt̓ mulies ydolaadorauit. iij. Re. iij. fortis in fortitudine gl̓andi accipiat exemplū ſāpſonē q̄ꝓpter muliere excecatꝰ trxit mola philiſteis Iudicxvij. diues in diuicijs gl̓andiaccipiat exēplū purpuratū diuite ſepultꝰ ē in īferno Lu. xv. ſꝫem̄ ābicōis gl̓a ne terrea amittatur ptas īpedit ꝯu̓ſionē fidei deuocōeꝫ. vn̄ ec Io. xi. Ne forte verant ronam tol. no. lo. gete ab illo die cogitauer̄t interficere ( gl̓aꝫ a ſolo deo ē) queeſt laus dei in hūanitate cordisex manifeſtacōne dine veritatisqꝛ deꝰ verax apparuit ī hoc oīaꝓmiſſa impleuit in xp̄o. hoc ena ſolo deo eſt. qꝛ nullis hominuꝫ