19 4blaſphemia ſꝫ pociꝰ pater generando eū fecit ſibi eū equalē. Nōem̄ filius a ſe. ſed a patre ꝑ natiuitatē accepit ꝙ patri eſt equal̓⁊ ſūt hec v̓ba Auguſtim. Nō ipſe fecit ſe equalē. ſed ille eū generat equalē. quia ſi ipſe ſe faceretequalē deo: faceret rapͥma ⁊ ſic caderet. qui eī ſe equalē voluit facere deocū non eſſet: cecidit ⁊ ex angelo factꝰ eſt dyabolꝰ ⁊ hanc ſuperbiā homini ꝓpinauit ⁊ deieciteū cū dixit. Guſtate ⁊ eritis ſicutdij. criſtꝰ autē equalis patri natus nō factus non vſurpauit eqͣlitatē dei ꝓpter qd̓ dicit apoſtolꝰPhilip̄. ij. Non rap̄ͥma arbitratus eſt eſſe ſe equalē deo ſꝫ ſemetip̄m exinamuit formā ſerui accipiens (Rn̄dit itaqꝫ iheſus) Hicincipit doctrīa de vtili poteſtaterepacionis nature cōdite ꝑ quacriſtꝰ ſe oſtendit deū ⁊ deo patriequalē. Diuiditur autē in duasꝑtes In quarū prima ſe promittit patri equalē ꝑ poteſtateꝫ operandi ⁊ iudicādi. In ſecūda aūtoſtēdit iudeorū iuſtam cōdenmacione. quia hoc nō crediderūt ibivos miſiſtis adiohaneꝫ ⁊cͣ. Adhūc anterior pars diuidit̉ in duas. In pͥma ꝓbat ſe patri equalē. ſed quia ex hoc aliqͥs crederetꝙ a patre nō eſſet genitus Ideoin ſecūdo oſtēdit ſe hanc equalitate a patre habere ꝑ generacionē ibi. Nō poſſum ego a meipſofacere quicꝙͣ. Adhuc pͥor harūſb̓diuidit̉ in duas In quarū prina dictā oſtēdit equalitatē. ſedqꝛ illa maxime oſteditur ex vntute ſuſcitaconis mortuorū Ideoin ſecūdo oſtendit qͣliter virtusiudicādi ⁊ ſuſcitādi mortuos eſtin ip̄o ibi Amē amen dico vobisqꝛ venit hora. Adhuc pͥma haꝝdiuidit̉ in duas In quarū pͥmaoſtēdit ſe indiuiſam poteciam apatre habere In ſecūda oſtēditꝑ opra̓ maxima ſe habere eqͣlitatem potencie pr̄is ibi. Et maiorahijs demōſtrabit ei. In pͥma harū ſunt tres ꝑagraphi In quorūpͥmo ꝑ hoc ꝙ eſt ars pr̄is on̄ditꝙ indiuiſaꝫ a patre habet operacionē. In ſecūdo ꝑ hoc ꝙ indiuiſam a prē habet operacōem oſtedit ꝙ indiuiſā hꝫ potēciā In tercio autē vtriuſqꝫ horū on̄dit camdicit e̓go. Reſpōdit itaqꝫ ih̓s adhoc ꝙ illi blaſphemates xp̄o blaſphemiā īponebat (⁊ait eis ⁊cͣ.)Iob. xiij. Prius vos oſtēdens fabricatores mēdacij ⁊ cultores ꝑuerſoꝝ dogmatū (Nō poteſt filius) qͥ ꝑ naturā eſt filius. hoc eſtnō hꝫ potencia filius (a ſe) quā nōhabeat ab alio qꝛ habet omēmſuā potenciā a patre (quicꝙͣ facere) Ioh̓. xvij. Oīa mea tua ſunt⁊ om̄a tua meā ſūt ⁊ clarificatꝰſū in hijs Ibh̓. vij. Mea doctrīanon eſt mea ſed eius qͥ miſit mepatris (niſi qd̓ viderit) vt ars ⁊