vocacio facta ꝑ mulierē. In ſcd̓ainſtructō diſcipuloꝝ que exvocaciōe mulieris accepit cauſam ibiInterrogabat eū diſcipuli. ⁊cͣ.In tercia fructꝰ credenciū exortꝰex vocacōe mulieris ibi: ex citateautē illa. In pͥma haꝝ duo tangūtur: mulieris vocacio ⁊ vocatorū facilis obedicio In pͥma harutria tangūtur ſcilicet vocātis advocādū expedicio vocātis ad eosqui vocant appropinqͣcio ⁊ ipſavocacio. de pͥmo dicit ſic. Reliqͥtergo ydria ſuaꝫ: vt expedita cuireret: mulier: ydria autē hauritoriū frigide cōſolacōnis cupiditatē ſignificat terrene poſſeſſiōisEccīꝰ. xij. Confringet ydria ſuꝑfontē. Luc. v. Relictis onibus ſecuti ſunt euPhil̓. iij. Que michifuerūt lucra hec arbitratꝰ ſum vtſtercora vt xp̄m lucrifacere (⁊ abijt) vocādis appropiādo (in ciuitatē) hoc eſt in cium vnitate in qniultitudo fuit vocandoꝝ ath̓.ix. Circuibat ih̓s ꝑ ciuitates ⁊ caſtella p̄dicans ⁊ doces euangeliūregni. Moralit̓ autē abijt a ſeipſa in ciuitatē. hoc eſt ciuiuꝫ vnitatē. vt bonis ciuibꝰ ſe iungēs adauctore ſalutis reu̓terētur Actu.ix. Surge ingrede̓ in ciuitate invicū qui vocatur rectꝰ ⁊ ibi dicetur tibi qͥd oporteat te face̓ Eccix. Labor ſtultorū affliget eosqꝫneſciūt in vrbem ꝑgere (Et dicitillis hōinibꝰ) dcce modꝰ vocacōnis (Venite) Et dicit tria ſcilicꝫad fide inuitacōnem eius ad queinuitat p̄dicacōnem ⁊ meditādiꝙ ipſe eſt xp̄s dat occaſiōem. dicit ego venite exeūdo devobis ⁊ veſtris. Gen̄. xij. Egredere de terra⁊ de cognacōe tua Iere. li. Vente ⁊ nolite ſtae̓ recordamī proculdn̄i ⁊ iheruſalē aſcendat ſuꝑ corveſtrū (⁊ videte) oculis exteioribus ⁊ inteioribꝰ Luc̄. xxiiij. Palpate ⁊ vidēte ꝙ ego ipſe ſū Yſalx. Videbis ⁊ affluēs ⁊ mirabit̉cor tuū. Garuch. v. Sta in excelſo ⁊ vide iocūditatem a dn̄o deotuo veniente tibi (hoīem) hoc eſtin hūanā carne latētem (qͥ dixitin oīa quecūqꝫ feci) Iere. xxxiij.Annūciabo tibi grādia ⁊ firmaque neſcis. Iſa. xlv. Quis auditu fecit hoc ab imicio ⁊ tūc p̄dixiillud. nūqͥnid nō ego dn̄s ⁊ noneſt vltra me deꝰ? Sed videt̉ dicere falſuꝫ qꝛ nō dixerat ei niſi de viris qͦs habuerat. multa alia veromala fecea̓t que nō dixit ei Ad hͦdicendū ꝙ mulier hec nō intēdittam dictū ꝙ virtutē dicētis: eadēautē virtute q̄ dixit hoc de onibꝰalijs dicere potuit ( Nūquid ip̄eeſt criſtus?) qd̓ aſſertiue dicerepotuit: ſub int̓rogacōe poſuit vtoccaſioēm det meditandi. qꝛ meditādo ex hijs que dixit ml̓ier faciliꝰ vocatur qnͣdo recogitāt ꝙ nemo niſi ſolꝰ deus ſecretū ſcit cōſcienciarū Iere. xvij. Prauū eſt cor
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten