adhibēda. Deute. xviij. ꝓph̓amſuſcitabo eis de medio fratrū ſuorū ſimilē cui pona verba mea inore eius. ⁊ loqͥtur ad eos oma q̄p̄cepero illi. qͥ autē verba eiꝰ queloqͥtur in noīe meo nō audierit.ego vltor exiſtā. Exquo ergo tumie confiteris ꝓph̓am: crede michi: qꝛ illi ꝓph̓e fides ē adhibenda (qꝛ veīet hora) ecce tēꝑis adimplecio. non enim ſemꝑ ꝓph̓iadependebit ad futurū. ſꝫ tpus eſtnūc impletū. Gal̓. iiij. qn̄ venitplenitudo tēꝑis miſit deus filiuſuū. Os. benedices corone annibenignitatis tue. Corona enimam traſiuit in circuluꝫ qn̄ tꝑe inpleto veritas īpleuit ꝓmiſſioneꝫ(qn̄) ruelata veritate (neqꝫ ī mote hoc) in quo p̄ceſſit figura pr̄inGen̄. xxxv. Surgeīacob ⁊ aſcēde bethel ⁊ ibi adora deum. iij. Regu. iij. Salomo abijt in gabaovt ymolae̓t ibi. Illd quippe ea̓texcelſū maximū. Per monte em̄adoracōnis pres on̄dere voluerūtaltitudinē cordis. q̄ in adorandeeē debet nō ꝙ localis eēt adoracō⁊ qꝛ hoc poſteri in abuſū traxer̄tputātes localē eē deum qͥ adoratur. Ideo corrigendū eſt hoc vn̄ſequit̉: qn̄ neqꝫ in monte hoc: inqͦ vos loͣle nume adoratis (neqꝫiheroſolimis) tēplo qd̓ in figura demoſtracōis celeſtiū ad locūoracōnis elegit deus. nō ꝙ ibi localiter adorandus eſſet tm̄ ſꝫ ꝙbi ī tipo celeſtiū diſpoſicio demōſtraret̉ ꝓpter q̄ deus eſſꝫ adorandus. ⁊ cum ecia hoc in abuſū trahat cecitas iudeorū ⁊ dicat iudeorū eē deum tm̄ ⁊ non genciū. ideocorrigendū eſt erroris viciū Iherenie. xxvi. Syon qͣſi ager arabitur ⁊ ihrl̓m in aceruūi lapiduꝫerit ⁊ mons tēpli in excelſa filuarum. Ro. iij. an iudeorū deus tm̄ᶜnonē ⁊ genciu?ymo ⁊genciū. qm̄quideꝫ vnus deus ē qui iuſtificatcircūciſionē ex fide ⁊ p̄pūciū per fidem. vn̄ de reprobacōne tēpli exꝑte īfidelitatis iudeorū qui credebat alibi nō inuenie̓ deū niſi adorando verſus templū dicitur alach̓. .i. nō eſt michi volūtas ī vobis. ⁊ munꝰ nō ſuſcipiā de manuveſtra. ab ortu em̄ ſolis vſqꝫ adoccaſuꝫ magnū nomē meū eſt ingentibus. ⁊ in om loco noī meooffert̉ oblacō mūda. Psͣ. A ſol̓ortū vſqꝫ ad occaſum laudabilenomē dn̄i (ado a̓bitis) lat̉e ado a̓cione. Ps. In om loco dōmacionis benedic aīa mea domino Adhūc eciā ſenſū ſalomo cū domumSin̄ dedicaret adorātes inuitauitqn̄ dixit. iij. Reg. viij. Si celū ⁊celi celorū te capere nō pn̄t qͣn̄tomagis domꝰ hec qua edificaui.ſꝫ hoc populus carnal̓ nō intellexit. putās iudeorū eē deum tm̄ ⁊ n̄debere adorari nͥ in tēplo vel verſus templū (patre) quē mulier⁊ alij adorantes deū ſub nomine