has aqͣs ſepe doloribus ⁊ āguſtiis cōſtringat̉. Ecci. vltīo Cōfi ingetur ydria ſuꝑ fonteꝫ. qꝛ ſicutdicit̉ Prouerb̓. xiiij. riſus doloremiſcebit̉ ⁊ extrema gaudij luctꝰoccupat. hec aūt ſapiens mulierꝙͣuis nō plenarie ītellectā aquaſapiēcie ⁊ gͣcie d̓ine conſideret: ſporans in ea ⁊ fiti extinguere ⁊ a laboribus inutilibꝫ huiꝰ mūdi liberari ⁊ hoc ē qd̓ dicit (vt nō ficiāneqꝫ veniā hūc haurie aquā) vn̄Augꝰ. ad laborem ncc̄itas cōgebat ⁊ laborem inifirmitas recuſabat. vtinā audiret illud Math̓xi. venite ad me onēs qͥ laboratis⁊onerati eſtis ⁊ egoreficiaꝫ vosSciuit em̄ hec mulier ⁊ exꝑta fuerat ꝙ cupiditas facultatū concupiſcēciā deliciarū. ⁊ ābicio honorū nunꝙͣ ſaciant̉ ſꝫ ſemꝑ cū labore haurie̓ oportet Et de cōcupiſcēcia quidē Ecci. xiiij. Inſaciabilisē oculus cupidi īꝑtem iniqͥtatisOzee. iiij. comedēt ⁊ nō ſaturabūtur. de cōcupiſcēcia deliciarū dicitur Mich̓. vi. Tu comedes ⁊ nōſaturabei̓s. de abicōne aūt honoris dicit̉ Prouerb̓. xiij. veter ip̄iorū infaciabil̓ de hmōi dicit Auguſtinꝰ aqua ī puteo voluptasē ſeculi in ꝓfunditate tenebroſahāc hauriunt hōines ydria cupiditatis nͥ em̄ prehauſerit cupiditateꝫ nō poteſt ꝑuenire ad voluptatem. Et ideo hec mulier fugerenititur hac aquā. h̓ aqua hauritur de qͣtuor fontibꝰ .ſ. īmudiciepmitaconis peruerſe. curioſitatisvane. damnacōnis etne. fons īmūdicie cōcupiſcēcia carnal̓ eſt.de qͦ hētur Leuitic. xx. qͥ cōierit cūineſtruata ⁊ reuelauerit fontē ſāguinis eius ⁊ turpitudīs: mortemoriat̉. mulier iſta imunda in ſaguine ē concupiſcēcia carnal̓ inferuorē ſāguinis poſita. de fonteimitacōis ꝑuerſe dicit̉ Prou̓bixxv. fons turbatus pede ⁊ venacorrupta iuſtꝰ cades cora impioIuſtus quippe cadit cora impioqn̄ ad exemplū eiꝰ ꝑuertit̉. de fōte cuioſitatis vane dicitur Eccixxvi. Sic̄ viator ficiēs ad oneꝫfontē os aꝑiet ⁊ ex om̄ aqͥ bibetqꝛ curioſus ſingula ad ſe ꝓͥtinencia q̄rit explorare. de fonte danaconis et̓ne dicit̉ Apoca. viij. ſtella magnā ardes cecidit in fōtesaquarū ⁊ nomē ſtelle abſinthiū⁊ facti ſūt amari. h̓ fons potat ſuperbos ⁊ immūdos ⁊ iracudos. qꝛhec vicia ſūt dānatorū ī infernoqͥbꝰ ⁊ hic in culpa ⁊ in futuro inpena potatur. Non ē ergo miꝝ ſiml̓r hͨ tormētū querit fuge̓ huiꝰſitis ⁊ cauſat̉ labore hauriconisq̄rens ꝑ aquaꝫ xp̄i ſolui ab vtroqꝫ ⁊ hoc ē qd̓ dicit vt nō ficiaꝫ ⁊nō venia huc haurire (Dic̄ eī iheſus voca virū tuū) Hic īcipit eaad fidē mauducere ꝑ reuelacōemſecretorū q̄ nemo poterat ſcire inſi perſpiritū diuiniū. Diuidit̉ hec
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten