accepturꝰ ⁊ affluit qͣi ſaciaturꝰvn̄ eciā tam donū qd̓ ꝓmittit ꝙͣdonante magͥficat vt meliꝰ alliciat ⁊ ꝓuocet ad peticōis deuocōeꝫdonū inꝙͣ cū dicit ſi ſcie̓s donū dehoc eſt dom illiꝰ nobilitatē. Heſter. .ij. Largitꝰ eſt munera iuxtamagnificeciam principale. donatem autē quādo dicit: qͥs eſt quidicit tibi: ille ei eſt diues in omnes qͥ inuocāt illum pͥme Coꝝ .i.In onibꝰ diuites facti eſtis in illo in om verbo ⁊ in om ſciēcia ſic̄teſtimoniū xp̄i cōfirmatu eſt invobis ita ꝙ nichilvobis deſit invlla gracia. Sic̄ ergo erudiēs ⁊petit ⁊ ꝓmittit ⁊ allicit ex digtate doni ⁊ datis (Dicit ei mulier)Hic tangit̉ dubij certificacio vtmagis auide donū reqͥratur. Habet autē duos ꝑagraphos In qͦrum pͥmo dubiū mulieis exponitur Et in ſcd̓o determiacio dubijꝑ dn̄m adhibet̉. In dubio ipſotria cōtinent̉. quoꝝ pͥmuꝫ eſt raciō difficultatis hn̄di talē aquaꝫqualē ꝓmittit ſcd̓m ꝙ cōfides inv̓bis eius bn̄ hanc qͥrit ⁊ qꝛ ingnū eſt qd̓ ꝓmittit Tercio cōꝑacionē ſui ad nnignitudine eoꝝ q̄ ꝑſentē dederūt ꝓponit. dicit ei mulier carnalē de aqͣ hn̄s intellectū(dne) iā hīc mulier incipit eleuari in reuerēcia ad loquente qꝛ cuiprimū dixit tu exiſtimas plebeuhumilem. hūc mō vocat dn̄m aliqͥd ingͣnū alijs ſuꝑpoſitū cernesin ipſo Io. xiij. Vocatis me mgr̄⁊ dn̄ecibn̄ dicitis ſū etem̄ Veſt.xiij. Dn̄s vniu̓ſoꝝ tu es ⁊ iō eciaꝫdictis eo vt deſpiciēs loq̄nte noncondicit. Nō eī dicit ſtulticia eſtqd̓ loq̄ris. qꝛ nichil eſt in pn̄ciaruvn̄ aliā ꝙͣ iſtā aqua hrēpoſſis⁊ iſtāa eciā hrē nō poteis ⁊ iō ſtulte ꝓmittis ſꝫ reuerēter ex ꝓmiſſione ꝯcipiēs eū eſſe mgͣnoꝝ dn̄mſtatim ſurgit in reuereciaꝫ dicēs.(dne neqꝫ in qͦ haurias hēs) qꝛin vaſcul̓ vt dicit Criſoſ. Nō coutūtur iudei ſamaritanis ⁊ ideo ſciuit ꝙ ſua ydria nō hauriret hoceſt ydria mulieis: neqꝫ aliā iudeis licita adeſſe vidit (⁊ puteꝰ aſtus eſt) qui fons priꝰ idem vocat̉hic puteꝰ ſicut dicit Augꝰ. quiaom̄ē qd̓ fundit aquas eſt fonsſꝫ putei nomē addit. quia puteꝰdicitur qͣn̄do foſſum eſt profūdein terra ad locū in quo funditurde terre viſceribꝰ: altum aūt ⁊ ꝓfundū idem ſūt. ſed profundū vocatur ab alto in ymū reſpiciēti.altu aūt vocatur quādo ab ymoin altu reſpiciat̉. Sic ergo altꝰhīc profundꝰ eſt ⁊ ſicut ad locūfuſionis aque liber nō patet aditus (Vnde ego hēs aquaviuaꝰnon negat eum habere ſed p̄ſentibus detenta querit Vnde ſit ſibi facultas habēdi aqua viuampromiſſam. Domini autē intencio eſt de ſpirituloqui: ⁊ graciaeiꝰ cuius hauritoriū eſt ſpiritus.