Yſaie. xxi. qͥ incredulus ē infideliter aget: iā iudicatus ē: Gloſane dicā iudicabitur. Luce. xix. Exore tuo te iudico ẜue nequa. e exgo īa iudicatꝰ ſic̄ āte dictū eſt qꝛpuatus ē gracia ⁊ bonis nature.⁊ caꝫ iudicij ſui habꝫ ſecū. gloſanihil aliud ē iudiciū .i. eterna danacio niſi nō cognoſcere ⁊ nō credere in filiū dei ſic̄ nihil aliud eſtbeatitudo ⁊ vita eterna nͥ credere⁊ cognoſcere filiū dei. vnde dicitApl̓us vt cognoſcāt te ſolū verudeū ⁊ queꝫ miſiſti ih̓m xp̄m ſic ergo: iudicatꝰ ē (Quian crediditin nomīe vnigeniti filij dei) Cauſam dicit dictorū. nomē autem anotamīe hic ſumendū eſt hoc eſtqꝛ nō credit in noīe eius qͥ notaꝫfecit de ſe. ꝙ ſit filius dei. huiꝰ emīnotā fecit ꝑ ſcriptura ⁊ per ioh̓isteſtimoniū. ⁊ ꝑ vocē patris ⁊ ꝑcolumba ⁊ ꝑ ſtellā ⁊ ꝑ angelos⁊ ꝑ opera miraculorū. Actu. iiij.nō eſt aliud nomē ſub celo datūhōinibus in qͦ oportet eos ſaluosfieri. Philip. ij. dedit illi nomenqd̓ eſt ſuꝑ one nomē. Yſaye. lx.ij. vocabit tibi nomē nouum qd̓os domini noīauit. ſi em̄ nomīsfui nota non feciſſꝫ non tam iuſteiudicaretur increduli. gloſa. Innomine in qͦ ſaltē eſt ſalꝰ vnigeīti. gloſa. nō habet filios multosdeus ꝑ quos ſaluet. Iſte ē cuiusnomē eſt ih̓s hoc ē ſaluator. Mathei .i. ip̄e enim ſaluū faciet populum ſuū a peccatis eorū. Yſaye.lxiij. Ego qͥ loquor iuſticiā ⁊ propugnator ſū ad ſaluandū (hoc ēautē iudicium) poſita via ſalutisq̄ ſola viā ē: dicit hic cam quareilla ē via ſalutis. Sunt autē hicduo ꝑagphi In quoꝝ pͥmo dic̄cauſa cōdemnacōnis nō credencium In ſcd̓o auteꝫ dicit cam ſalutis credenciū ibi: Qui aūt facit veritateꝫ: Adhuc em̄ in pͥmo ꝑagpho cōtinent̉ tria. dicit em̄ pͥmoꝙ prima cauſa ē inexcuſabilitasꝓpter lucis pnciam. ſcd̓o on̄dit īfideliū a luce auerſione. tercio dicit in onibus hijs iuſticie racōedicit e̓go hoc ē autē iudiciū: locucio ē per cauſam hoc ē hec ē cauſaiuſte cōdemnacōnis. gloſa: hͦ aūteſt iudiciū. id ē cauſa cōdemnacōnis (qꝛ lux venit in mūdū) Apocalipẜ. xx. Iudicati ſunt mortuiex hijs q̄ ſcꝑͥta erat in libris ẜmoꝑa ip̄orum. ij. Coꝝ. v. vt r̓fea̓tviiuſquiſqꝫ ꝓpria corꝑis ꝓut geſſit: qꝛ lux venit in mūdum: ⁊ idoſunt inexcuſabiles ſꝫ ſi nō ſunt illumnati accuſēt ſeipos. Ioh̓is.xij. Ego lux in mundū veni. Hebre .i. qui cū ſit ſplendor glorie etfigura ſb̓ſtancie eiꝰ ⁊ ideo ſūt iexcuſabiles. Ioh̓. xv. Si nō veniſſem ⁊ locutus eis nō fuiſſem peccatū non haberet. nūc auteꝫ excuſacōnem nō habent de pcto ſuo.Augꝰ. ī librop. de t̓nitate Si qͥsalij digito ſolē demonſtrauerit ⁊