qui iudicātur ꝑ diſcuſſionē ⁊ ſaluatur de quibꝰ Nath̓. xxv. dicitur. Efuriui ⁊ dediſtis michi maducare. ⁊cͣ. Sūt mediocrit̉ mali qui iudicātur ⁊ condemnaturde qͥbus ibidem dicit̉. Efuriui ⁊nō dediſtis michi māducare. ⁊cͣEt ſūt valde mali de qͥbus dicit̉pme Thimo. v. Quorū hominūpctā mamfeſta ſunt p̄cedēciā adiudiciū ⁊ hij nō iudicātur diſcuſſiōe aliqua ⁊ tamē cōdemnātur.Eſt item iudiciū ꝯdemnaconis ⁊hoc eſt duplex. eſt em̄ cōpaciōīsde quo dicit̉ ath̓. xij. &uc̄. xi.Regia auſtri ſurget cū generacionē iſta ⁊ cōdemnabit eam qꝛ vennit a finibꝰ terre audire ſapīamſalomōīs. ⁊cͣ. Eſt itē iudiciū condemnacōnis ex retribucone meritoꝝ Apoc̄. xviij. Veveve ciuitasilla igͣna babilon ⁊ ciuitas illafortis qn vna hora venit iudiciūtuuꝫ. Dicendū ergo ꝙ iudicio cōdemnacōnis nō iudicat xp̄s in ꝑmō aduētu. ſꝫ alijs iudicijs multos diiudicat Dan. xiij. Sepateeos ab inūice ⁊ diuīdicabo eos hͦergo eſt qd̓ dicit: nō em̄ miſit deus: pater in pͥmo aduētu: filiuꝫſuuꝫ: naturale ⁊ redemptore: vtiudicet: iudicio condemnacōnisniūdum: qꝛ ſic nō eſſet redemptor Ioh̓. viij. Mulier vbi ſunt qͥte accuſabat̉ nemo te ꝯdemnait̉Nec ego cōdemnabo ſꝫ ſupple permiſeicordiā abſoluo. vade. iamampliꝰ noli peccare. In hac eniꝫmuliere oſtēdit ꝙ venit ꝑ miſericordiā abſoluere peccatōes: ⁊ nōcōdemnare ⁊ hoc eſt qd̓ dic̄: ſꝫ vtſaluetur: ꝑ penitencia ⁊ miſeicordia: mūdus: q̄ in ſe veram habuit noīs ſignificacioem non qͥ mudana diligūt hunc em̄ niūdumſaluat Sed obicit̉ ꝙ ſi ſalus mūdi eſt finis miſſiōīs dn̄i: videturfine fruſtrari qꝛ multi ſunt qͥ nonſaluatur Ad hoc reſpōdet augꝰ.ꝙ non eſt ex defectu miſſi qͥvenitvt medicꝰ ſufficiens curare omsſꝫ eſt defectus eorum q̄ ipſum nōrcipiūt nec in eū credūt vnde ſe?tur (Qui credit in eū) Hec euaſio iudicij attͣbuit̉ fidei: ⁊ hec eſtꝑs in qua via ſalutis demōſtratvia autē ſalutis credere eſt fide illa que ſupra deſcripta eſt non iudicat̉ iudiicio condemnaconis extreme dumō perſeueret in fide ſicut in ante habitis dictū eſt gloſa qꝛ per fidem dimittūtur peccata pro qͥbꝰ damnatur peccato e̓svel fiat vis in hoc ꝙ dicitur (noiudicat̉) .i. ꝯdēnat ⁊ nō dicit noiudicabit̉ In pn̄ti ei nō iudicat̉iudicio puaciōis bonoꝝ grtuitorū ⁊ vulneracōis bonoꝝ natua̓liūIoh̓. v. In iudiciū nō venit ſꝫ traſiet a mortē ad vita (Qui aūt)oppoſitū (no credit) Tali fide veleciā fide informi: qꝛ ſic̄ dicit Augꝰ. Tota vitā infideliū pctm̄ eſtqꝛ nullū peccatū remittit infideli
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten