Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
67v
Einzelbild herunterladen
 

ſe omacōgregatis. de pͥmo horūdicit̉ Can. v. Vulnerata caritateego ſum ml̓tum em̄ caritate dn̄iamoris affectata fuit ſe ſēſitfūde eſſe vulneratā. hinc eſt adſodales amici hoc eſt ad āgelosclamās dicit. Can. v. Nūciate dilcō meo. qꝛ amoe̓ lāgueo Amaseſt aniorē vulneratus ſi cito examato aſſit cōſolaciōis remediū lāguēs deſtituit̉ extaſim patit̉. dyoniſiꝰ de dīo amore Eſtāt extaſim pacies diuinꝰ amor ſines amatōes ipſiꝰ eſſe fuiipſoꝝ. qꝛ totos ipſos trāſponitin amatum. ſic em̄ profundiſſiēafficit. affectatos autem docet inſpū veritatis Ioh̓. xiiij. veneītille paclitꝰ ſpūs veītatis docebitvos om̄a fuggeret vob̓ o. q. dvo. facile em̄ fuggerit̉ amanti qꝛamor ipſe noticia eſt Iob. xxxij.Sps eſt in hoībꝰ inſpiracio altiſſimi dat intelligēciā. hinc eſt dilectōem vt ignē nobis deusmnnttit qꝛ ignis ardet lucet.Ardet afficiēdo lucet erudiēdo.Tren. p. De excelſo miſit igne inoſſibꝰ meis erudiuit me Actu.ij. Apparuer̄t illis diſpartite lingue tanꝙͣ ignis vt affice̓t ignisſigua vt erudiret. replet em̄ affectatos necnon eruditos fōtaliſuorū donoꝝ plenitudīe S apīe.p. Sps dn̄i vpleuit orbē terraꝝ hoc qd̓ ꝯtinet oīa ſcienciā hꝫ vocis. ideſt celū qꝛ orbē repleuit donis gracie celū qd̓ oīa ꝯtinet replet donis gl̓e. donis ſuis angelica reſtauras ruina psͣ. Repleti ſumꝰ mane mīa tua exultauimꝰdelectati ſumus. Actu. ij. repletiſūt oēs ſpūſancto ceperūt loqͥꝓut ſpūſſanctꝰ dabat eloqui illisIob. xxxij. Plenꝰ ſum ẜmonibꝰ coartat me ſpūs v̓teri mei envēter meꝰ quaſi muſtū abſqꝫ ſpiraculo qd̓ laguculas nouas diſrupit ſic de ſpūdilectiōīs cōceptu gaudiū nec corde teneri valetnec ore exp̄mi. Sic autē repletūmūdum ad prem ꝯuertit celeſtē r̓ducit qꝛ ſpūſſanctꝰ ad hoc innos dilectōeꝫ dei ꝓcedit vt nosad fontem r̓ducat dilconis psSp̄s tuꝰ bonꝰ deducet me in ter recta Yſa. lxiij. Spus dn̄i ductor eiꝰ fuit ſic eduxiſti ppl̓m tuūvt faceres tibi nomen gl̓e Eze. j. eleuaētur ſpūs de terra eleuabatur piter rote ſequētes eumſpiritus em̄ vite ea̓t in rotis Sicergo dilexit mūdum. mūdꝰ autēvt plato dic̄ ideo mūdus diciturquia mūdiſſimo exēplari formatus a deo exiuit. Boeciꝰ in libride cōſolacōne philoſophie mundum mente gerens pulchrumpulcherrimꝰ ip̄e: ſic notaturmiūdus ſi vere mūdus eſt ſit mudus quidē mūdiciā ſanctitatis ſimilitudīs pulch̓tudinis. ſāctitatis vt pnīa qua ab minateīalideo mūdiciam cōcepit retineat.