fortis ē vt trahat. de primo Sapien. xvi. ſubſtacia em̄ tua dulcedineꝫ tuam qua in filios habeson̄debas. Prouerb̓. i. En ꝓferovobis ſpiritū meū. hoc ē dilectionē mea. Ecci. xxiiij. ſpūs em̄ me.dulcis ⁊ hereditas mea ſuꝑ mel⁊ fauū Sapien̄. xij. O ꝙͣbonus⁊ ſuauis e ſpūs tuus in nob̓ domine. hͦ guſtauit ionathas filius colūbe. hoc ē dilconis ſpūſſancti ⁊ dixit. i. Reguꝫ. xiiij. guſtauipaululū de melle iſto. hoc ē de patris dulcedine ⁊ illumīati ſunt oculi mei. de ſapientiſſimo affectudilexit qͣꝛtā ſapient̓ de redep̄cōismo cogitauit. Roͣ. xi. V altitudodiuiciarū ſapīēcie ⁊ ſciēcie dei ⁊cͣqͥs em̄ cognouit ſenſū dni? Yſaye. xl. cū q̄ mijt cōſiliū ⁊ inſtruxiteū ⁊ erudiuit eū ſciēciam ⁊ viamprudēcie on̄dit illi. vn̄ Augꝰ. deſe dicit in libro de cōfeſſionibus.nō ſaciabar illis diebꝰ dulcedīemirabili cōſiderae altitudinē ꝯſilij dn̄i ſuꝑ ſaluteꝫ generis humainMirabil̓ eſt facta ſciencia tuaex me cōfortata ē ⁊ nō potero adea. Mirabile em̄ ꝯſiliū ſapienciefuit ꝙ cū homo ſuꝑbus cupiens⁊ nō valens fieri ſic̄ deus cecidiſſet: ipē ſic̄ homo fierēt ⁊ ꝑ aſſumptam carne lignū notas ꝑ qd̓ ceciderat ꝑ lignū hōinem redime̓t etīmorlitatis gloria qua nudatusfuerat redderet hōim ꝑ gloria reſurrectionis. hac emī ſapīēciamnō niſi ſūme ſapiēs poterat cogitare. ſic ergo ſapiētiſſime dilexitdilexit eciaꝫ ex affectu fortiſſimocui nec mors. nec mortis autornec infernus reſiſtere potueruntCan. viij. fortis eſt vt mors dilectio dura ſic̄ infernus emulacio.aque mul. nō po. exti. cai. Numeīxxiiij. Cuiꝰ fortitudo ē ſicut rinocerotis. Iob .xij. Apud ip̄m eſtfortitudo ⁊ ſapīēcia. ſic e̓go deuspat̓ diligit vt alliciat te ſui amoris dulcedo. vt caueat tibi ſui amoris ſapiencia. vt eripiat te ſuiamoris fortitudo ⁊ hic ē paternꝰaffectus: dilexit: hoc ē diſconem aſe ꝓcedere fecit ⁊ ideo legitur hͦeuangeliū in feſto ſpūſſancti. qͥatūc ſollēmzat̉ feſtū in quo ſpūſſanctus vt dilcio ꝓcedit in mundū. Dilconis em̄ verbū trāſitiuūē ⁊ tranſiconem ſpūs importat q̄ſpūſſanctus a pr̄e ꝓcedens traſitin mundū vt mundū ſanctificetSemꝑ em̄ tranſit dilectio a diligente in dilectū. ⁊ ideo ecia hͨ ſiginficat̉ dilco tranſire ī mundū cūdicit̉: deus mundū dilexit: Dilcioaūt eſt ſpūſſanctus. qꝛ celebrat̉feſtū trāſitus ſpūſſancti ī mundūdiligendo ergo inundū mittit dilcōnem ſua in mundū vt ipſa dilcōne mūdus afficiat̉ doceatur repleatur ⁊ cōuertat̉. Afficiatur inſpū amoris. doceat̉ in ſpū veritatis. repleat̉ ī ſpū plenitudīs fotalis Conutat̉ in ſpū patris ad