eſt em̄ conſuetudo mīſtroꝝ comedere poſt comeſtione ꝯuiuanciū.⁊ ideo lingua q̄ non erat infectaalio ſapore cerciꝰ probae potuit.Prouerb̓. xxxi. guſtauit ⁊ viditquoniā bona eſt negociacō eius.⁊ t̓cij Eſdre. iij. O viri fortiſſimūeſt vinū. qꝛ facit obliuiſci malorū ⁊ facit hōinem ꝑ talenta loqui(Aqua viiū factam) hoc ē viiūfactū ex aqua nō em̄ mixtu fuit:ſꝫ tota aqua ad vini ſpecieꝫ ⁊ ſapore trāſierat. hoc ē qd̓ dicit̉ Yſave. xxv. faciet dn̄s in monte hoccōuiuiū piguium ⁊ cōuiuiū vnidemmepiguiū medullatorū ⁊ vnideimē defecate (⁊ nō ſciebat vn̄eſſꝫ) hec ē ignorancia operis diuiin vt factuꝫ ꝯmendet̉ ⁊ liuor quiforte eēt ꝯtra oꝑante a ꝯmendacōne non e̓traheret ⁊ vt taciturmtas magna faciētis nobis exemplum vitāde iactancie preberet ⁊ideo noluit vt mīſtri magnaliaoperū ſuoꝝ predicaret. Ecci. iij.qͣnto magnꝰ es humilia te inonibus (miſtri autē ſciebant quihauſerāt aqua) qꝛ ſicut diciturProuerb̓. niix Acceptus eſt regiminiſter intelligēˢ. qui enim ſūtminiſtri oꝑa dei noſſe debēt ⁊ inhil eorū ſibi attribue nec ide gloriam aliqua q̄rere. i. Corint̉. iiij.Sic em̄ nos exiſtimet homo vtminiſtros xp̄i diſpenſatores immiſteriorū dei. hij ego qꝛ ſecretisdei interfuerūt merito ſciunt maxime qꝛ hauriēdo aquas collaborauerūt. haurie em̄ eſt ſtudere diuinis (vocat ſponſū ⁊cͣ) Ecce ꝓmulgacō ꝯmendacōis ad alios⁊ tagunt̉ in hoc tria. ſponſi vocacio. mundane cōſuetudīs allegacio. ⁊ facti vni cōmendacio. dicitergo: vocat ſponſū: qui expenſasmīſtrabat ⁊ q̄ darent̉ miniſtrisad p̄ponendū ꝯuiuis ordinabathūc ergo vt pnīcipem vocat pre amirabilibus oꝑacōnibus. Psͣ.Mirabilis facta ē ſcienciā tua exme ⁊cͣ. ⁊ hͦ eſt qd̓ ſeqͥtur (⁊ dicitei) contrariā huiꝰ ſeculi allegāscōſuetudinē (omnis hō) humūſapiens (pͥmū) hoc ē a principioconuiuuiorū (bonum vinū ponit)⁊ ſi cōtraria ē ꝯſuetudo apud qͦſdam hoc ē auaricie vt pͥmū malūvinum bibat̉ ⁊ tūc a non ficientibus bonū vinum nō queraturſꝫ largi apud dilectos ꝯuiuas tenet ꝯſuetudinē que hic allegat̉(Et cū mebriati fuerit) conuiue(tūc) ad mitigacōeꝫ eb̓etatis ponit (illud qd̓ deteriꝰ) hoc eſt a qͦſius vt remittat̉ ebrietas. Siceciā inter ſeculi hōies ponitur vinum bonū hoc ē ſaporoſū. hoc eſtvinū iocunditatis terrene ⁊ cumbōines mebriatur ꝑ viniū luxuīetūc ꝓponit dyabolꝰ illud qd̓ peius eſt ī penarū afflictione. Prouerb̓. xxiij. ne intuearis vinū qn̄flaueſcit in vitro ⁊ ſplenduei̓t color eius. ingreditur blande ⁊ in