facta ꝑ xp̄m. qui iā manifeſtatꝰꝑ iohanem cepit vocare diſcipulos. Et habet hec pars duasptes. In quarū pͥma agit̉ de vocacōe philippi. In ſcd̓a de fructuillius vocaconis facto in vocacōenathanaelis ibi (Inueīt philippus nathanaelem ⁊cͣ) In priorihaꝝ dicūtur tria. Vocaconis tepus qn̄ facta ē (quia ī craſtinuvoluit exire in galileam) et ſic̄ dicitAugꝰ. in libro de cōcordia euangeliſtarū ſcd̓o. Iſte ē primus introitꝰ xp̄i in galileaꝫ in qua diſcipulū vocauit. ⁊ miraculuꝫ de mutacōne aque in viiū fecit: anteq̄mitteret̉ ioh̓es in carcere. Iterato tamē intrauit poſtea ⁊ fecit imraculum de filio rguli. Tūc ergopoſtꝙͣ andreas ad teſtini omūioh̓is venerat ⁊ petrus ꝑ andreafuit adductus (voluit) voluntatebn̄placiti qua nr̄am ſalutē deſiderauit. Roͣ. xij. ꝓbetis que ſit volūtas dei bona ⁊ bn̄placens ⁊ perfecta Ps. benigne fac dn̄e in bonavolūtate tua ſyon vt edificenturmuri ihrl̓m: qui de fidelibꝰ ad fidem vocatis edificant̉ ſicut dicit̉īviſione paſtori (exire de iudealargē dicta vbi iohānes baptiſabat iuxͣ bethamia ſic̄ ſupradictūeſt (in galileaꝫ) de q̄ patria diſcipulos vocabat. Actuū. ij. Nōneones iſti qͥ loquūtur galilei ſūt?Alia eciā de cauſa in galilea veītqꝛ ibi angelo nunciante fuit conceptus qꝛ ibidē apuericia nutritus. Vijs ergo de cauſis (voluitexire in galilea ⁊ inuenit philippū) ex intēcione qͣſitu. Luce. xv.q̄rit diligent̓ donec inueniat. Inuenit autē p̄ditu ⁊ errabundumPsͣ. Inueni dauid ſeruū meumoleo ſācto meo vnxi eū: qꝛ ⁊ manufortē fecit apoſtoluꝫ ī virtutispugna: ⁊ aſpectu deſiderabilemin cōtemplacōne veritatis. ꝑfeciteū ⁊ ſeruū ſuū in obediēcia mandatoꝝ. ⁊ ideo vnxit eū oleo miſericordie in remiſſione p̄ctōrum ⁊vnctione cōſecracōis in apoſtolūqd̓ pretēdit philippꝰ qui p̄ſagonoīe apoſtolice dignitatis: os lāpadis interptat̉ quē ardet caitate. Ps. Ignitu eloqͥui tuū vehmenter. Et lucet veritate Ioh̓i sv. Ille erat lucernā ardēs ⁊ lucēsCan. viij. lapades eius lāpadesignis atqꝫ flāmaꝝ que lucet clara veritate doctrine: qui ⁊ pͥmumadduxit eunuchū candacis r̄gīoAct. viij. (⁊ dic̄ ei ih̓us) ecce modus vocacōnis (ſeq̄re me) hͦ ē doctrina ⁊ exemplū imitae̓. Math̓.ix. ſeq̄re me Ioh̓. vltīo ſeq̄re meqꝛ eſt ſeq̄la ad fidei ꝑ̄cepconemde q̄ hic loqͥtur: ⁊ eſt ſeqͥla ad reginie percipiendū de quo loqͥturMath. ix. ⁊ ē ſeqͥla ad martiriūſuſtinendū de qͦ loqͥtur Ioh̓. vl.videt̉ autē non bene cōtinua eſſehyſtoria. qꝛ matheus marcus ⁊lucas dicūt ꝙ ſtatī pꝰ baptiſma