Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Seite
32v
Einzelbild herunterladen
 

medio ꝑadiſi Sic mediꝰ vr̄mmediator vr (ſtetit) rectꝰ qui fuit ad vicia īcuruatus. Cant̓.ij. En ip̄e ſtat poſt parieteꝫ nr̄mqꝛ ſolꝰ r̄cus ad parietem īfirmiſtetit corꝑis (quem vos neſcitis)Tāgit huīlitatis occultacōeꝫ. qꝛita hūil̓ int̓ alios apparuitꝯgnoſcebat̉ eciā a ſcīs. ioh̓. p. Etego neſciebaꝫ. ſed vt manifeſtaret̉ īi ſrl̓. ideo ego veni ī aquabaptiſās. yſa. xlv. Vere tu es deus abſcōditus: deꝰ iſrl̓ ſaluatorYſa. liij. quaſi abſconditus eſtvultꝰ eiꝰ deſpectꝰ. vn̄ nec reputabimꝰ. Actu. xvij. qd̓ ignorates colitis ego ānūcio vob̓. Lux. Gtī oculi vident que vos videtis. Dico em̄ vob̓ multi regesꝓphete voluer̄t videre vos videtis audie̓ vos auditis audierūt (Ipſe eſt qui poſt me venturꝰ ē) Hic ꝯfitetur de xp̄o ſublimia tangit tria ſcꝫ altitudo xregis debuit hre p̄curſore quiprecedit ẜm dignitateꝫ nullꝰſanctorū ſufficit ad mimimi obſequij ſui ꝯdignam ydonēitatē. Dicit ergo: ipſe eſt qui poſt me: naſcendo predicando moriendo: venturus eſt: quem ego vt precurſorprenuncio ſic̄ lucifer ſolem ſicutpreco rgem ſicut ꝓpheta ſaluatorem. ath̓. xxi. Nouiſſime autēmiſit ad eos filiū ſuum dicēs vebunt̉ filiū meū poſt iohānē eciaꝫventurus erat qui omnibꝰ humilibus erat humilior. Iſa. liij. Vidimus eum nouiſſimum viroruꝫVn̄ yſa. xlv. In ꝑſona ioh̓is dr̄ego ante te ibo glorioſos terrehuīliabo. gen. xli. Preconis voceclamante vt oēs coram eo genuaflecterent p̄poſitum ſciret vniuſe terre eſſe egipti hoc eſt mundi(qui ante me factꝰ eſt) eternitabe. dignitate. gre cauſalitateEcci. xxiiij. Ab mnicio ante ſecula creata ſum. ꝓu̓. viij. Ordinata ſum ab ederno ſic p̄cedit et̄nitate De dignitate hebre. p.ſit ſplētor glorie figua̓ ſb̓ſtācieipſiꝰ portāſqꝫ oīa v̓bo v̓tutis ſuepurgacōeꝫ pctoꝝ faciēs ſedet addexterā ma. in ex en̄to me. agel̓ef. ꝙͣto dif. p il. no. he̓ditauit Degre cauſalitate Ioh̓is. p. Gr̄aveitas ih̓m xp̄m facta ē Iohānes aūt ꝯferebat graꝫ. ij. ꝑalip. p. Dn̄s erat cuꝫ eo magnificauit ī excelſū. Eiuſdē. ix. Magnificatꝰ ergo rex ſalomon hoc ēpacificꝰ fuit ſuꝑ vniu̓ſos regesterre diuicijs gloria. hec tn̄ inante habitis expoſita ſunt (Cuius ego non ſū dignus) neqꝫ aliqsſcōrū (vt ſoluam corrigiam calciamenti fui) qd̓ vt Criſoſtomꝰ dicit minimi ſeruicij eſt obſequiūhoc eſt non ſum dignus vt ī minimis eius obſequijs apparea.Luc. xv. Iam non ſum dignusvocari filius tuus fac me qͥdemſicut vnum de mercenarijs tuis