animi vltro teſtificatꝰ ē. ſꝫ ī tēpereqͥſicōis qn̄ vtile fuit. Ecces. iij.Tēpꝰ tacēdi ⁊ tēpꝰ loquēdi. ꝓubio. xij. Teſtis r̄petinꝰ ꝯcinnat līguā mēdacij. Gcc̄i. xx. Ab ore fatui reprobabit̉ ꝑabola. qꝛ nondicit ea in tꝑe ſuo. Tercio ſubiūgit dignitate mittēciū cū dic̄ (iudei) qͥ legē acceperūt qͥ noticiā deihabuer̄t qͥ ſucceſſores fuer̄t promiſſionū q̄ facte ſunt priarchis.De p̄mo dicit. p̄sͣ. Nō talit̓ fecitoni nacōm ⁊ iudicia ſua nō maīfeſtauit eis. De ſecūdo baruchiiij. Anīeqͥor eſtoppl̓us dei: qꝛ ēdeo placet maīfeſta ſunt vob̓. psNotꝰ in iudea deꝰ in iſrl̓ magnūnomē eius De tercō. ro. xv. Dicoxp̄m mīſtꝝ fuiſſe circūciſionis adcōfirmādas ꝓmiſſiones patrū.Uij ergo tāte dignitatis viri miſerūt. Miſer̄t autē (ab iheroſolimis) q̄ibi fuit ciuitas tociꝰ terreinetropol̓. yſa. ij. De ſyon exibitlex ⁊ v̓bū dn̄i de ihrl̓m ⁊ prudētesmiſert. qꝛ (ſac̓dotes: maiores: ⁊leuitas) minores. Mal̓. .ij. Int̓rogabant ſacerdotes legē ⁊ ibidēlabia ſacerdotis cuſtodiūt ſciām⁊ lege reqͥrūt de ore eius. qꝛ agelꝰ dn̄i exercituū ē De leuitis autēdr̄ paꝝ āte. Pactū meū fuit cū leuitis dicit dn̄s exercituū. pactuꝫmeū vite ⁊ pacis. Si auteꝫ q̄rit̉qͣre tā ſollēnes nūcios miſer̄t: dicit Criſoſtomꝰ ꝙ ſollēnitate nūciorum allicere intēderunt Iohanne vt aliqͥd de ſe ſupra ſe ſentiret⁊ tunc eū calūmaretur Alij autēꝓbabilius dicūt ꝙ magna vitaioh̓is eos ad hͦ excitauit vt talesmitterēt (vt īt̓rogaret eū) Ecorintēcio indagande veritatis Hocem̄ me̓tur rn̄ſionis certitudineꝫ.(tu qͥs es) ?. p. ioh̓. iiij. Nolite oīſpiritui crede̓. ſꝫ ꝓbate vtꝝ ſpiritꝰ ex deo ſint (⁊ ꝯfeſſus ē ⁊cͣ) Hicponit̉ teſtimoniū ioh̓is ⁊ hꝫ duas ꝑtes In qͣrū pͥma ioh̓es de ſern̄dꝫ In ſecūda autē rn̄dꝫ de ſuobaptiſmo hͨ ⁊ īterrogauer̄t ⁊ dixert Adhuc pͥor haꝝ hꝫ tres ꝑtesIn qꝝ pͥma rn̄dꝫ itēcioni q̄rētiūqua vocē nō exp̄ſſerūt In ſecūdavero rn̄det duabꝰ q̄ſtionibꝰ in vo&e exp̄ſſis. ibi ⁊ interrogauer̄t eūqͥd vero In tercō aut breuis poīt̓deſcripcio nūcioꝝ ibi ⁊ qͥ miſſi fuerāt In pͥma haꝝ ꝑcui tria facitſcꝫ ꝯfeſſionē de ſe aſſercōeꝫ de xp̄o⁊ ꝯfeſſionis de ſe explātacōnemDicit ergo ⁊ cōfeſſus ē de ſe veritatem. qꝛ confeſſus eſt ſe non eſſeqd̓ non ea̓t. Ecci. iiij. pro aīa tuanō cōfundaris dicere veꝝ Eſt em̄confeſſio adduces gloriam ⁊ eſtꝯfeſſio adduces ignomīaꝫ. ro. x.Corde credit̉ ad iuſticiā ore aūtſit cōfeſſio ad ſalutē (⁊ nō negauit) ſe eſſe qd̓ erat vt enim dicitGregorius magis enim elegit ſolide ſb̓ſiſtere ī ſe ꝙ humana opimone rapi ſupra ſe. Apoc̄. ij. Tenes nomen meum ⁊ non negaſti
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten