caro eſt. Sed tunc iteꝝ queriturquare nō dic verbum eſt caro velverbum evnitu carni vel v̓bum ēmutatū in carnem. Rn̄ſio nullūeoꝝ ꝯuenient̓ dicit̉. qͥa ꝑ primūnō īportat̉ aſſumpcio carnis perv̓tutem locuconis. ſꝫ tm̄ exiſtēciacarnis ⁊ eencialis predicacio carnis de v̓bo ⁊ hͨ eſt falſa p̄dicacio.qͥa ſic̄ dictū eſt natura hūana deꝑſona nō p̄dicat̉. Secūdꝰ autēmodꝰ loquendi ābigͣuitatē generat. quia non q̄cūqꝫ modo verbūvnitu ē carn. ſꝫ modo aſſociacionis tm̄ in ꝑſona. qn̄ aūt ꝓprie ſunit̉ vino tūc ſicut dicit boeciusvniens ē vnitū. Terciꝰ autē nodꝰ loquēdi ſimplicit̓ eſt falſus.qa v̓bum in aſſumpcōe nō ē mutatum Et ideo optime dixit. v̓būcaro factū eſt. Vn augꝰ. ī libro detrinitate. xv. Sicut verbuꝫ nr̄mqͦdāmodo vox corꝑis fit eaꝫ aſſumendo ī qua manifeſtat̉ ſēſibꝰhominū. ſic verbū dei caro factu ē.aſſumendo eam in qua ⁊ ipſū mainfeſtat̉ ſēſibꝰ hominū;. ⁊ ſic̄ verbūnr̄m fit vox ⁊ nō mutat̉ in voceIta v̓buꝫ dei caro factū ē. nec fuitmutatum in carnem. hͦ ē ergo ꝙdicit verbuni caro factū ē Et hītauit ī nob̓. hoc ideo dicit ꝙ īconfuſa ⁊ intnͣſmmutata dicat̉ naturā aſſūpta. ſēſus enim eſt. habitauitin nob̓. hͦ ē in nr̄is. Si enim̄ ꝯfuſe eēnt nature ⁊ ꝑmixte cū nullaſit ꝑmixtio mixtorum. nec eſſetibi natua̓ diuina ꝑua̓. nec humana natua̓ pura. ſꝫ terciū mixtu exvtriſqꝫ ⁊ ſic nō habitarꝫ in nr̄isSi autē eſſent trāſmutate in aliud: iteꝝ in veritate ſue nature nōeēnt trāſmutatē. Vn̄ nicena ſynodꝰ ꝙ necꝯmixtionem paſſus eſtnec diuiſionem. phil̓. ij. Formaẜui accipiens in ſimilitudīem hominū factꝰ ē. ⁊ habitū inuētꝰ vthomo. Garuth. iij. In terris viſus ē ⁊ cū hominibꝰ ꝯu̓ſatus ⁊ hͦon̄dit alia trāſlacio q̄ dicit. v̓būca. factū ē ⁊ tab̓naculo manſit innob̓. hͦ ē fic̄ in tab̓naculo in qͦ imlitauit ꝓ nob̓. leuit̓. xxvi. Ponaꝫtab̓naculum meū in medio vr̄i ⁊nō abiciat vos aīa mēa. yſa. lxij.Non vocaberis vltra derelicta. ⁊terra illa nō vocabit̉ āpliꝰ deſolata. ſꝫ vocaberis voluntas mea ī ea⁊ terra tuā inhabitabit̉. qͥa terra hūane nature a dinitate aplius nō derelinqͥtur. Ihe. xiij. Sicut adheret lūbare ad lūbos viriſic agglutinaui michi domū iſrl̓hͦ ē ergo qd̓ dicit. Et habitauitin nob̓: modum aſſumpconis etynionis determinans. Seqͥtur.Et vidimꝰ gloria eiꝰ. Tangit auteꝫ hͨ facultatem ex qua hominesfilios dei face̓ potuit. ⁊ tangit triaſcꝫ facultatis certitudinē ꝑ viſuꝫmagnorū teſtiū ꝓbataꝫ: facultatis magnitudīem ex ītegra hereditate diuine glorie acceptaꝫ ⁊ facultatū eaꝝ p̄cioſitatem que tota