potuiſſet Voluit magis veritateꝫcōfitens ſubſiſte̓ in ſe ꝙ ī hūanaopīone rapi ſupra ſe. Et ideo dr̄fuit homo: ſimile faciēs priarcheGen. xviij. Loqꝛ ad dn̄m meumcū ſim puluis ⁊ cinis. Tercio dicit. fuit homo. qͥa totꝰ fuit homohoc ē rōnal̓ ⁊ intellcualis ⁊ totuscolēs diuina qd̓ ꝓp̓uꝫ ē hominis⁊ honor hoīms. Vn in psͣ. Quideſt homo ꝙ memor es eiꝰ. aut filius homīs qm̄ viſitas euꝫ tāti ſuꝑple. quia minuiſti eū paulominꝰab angel̓ ⁊cͣ. dedit ei deꝰ illi ymaginem ſui ītellcūs ⁊ gl̓a luminisſui in veritate ⁊ honorē v̓tutis eiꝰī boītate: cōronauit eū. qd̓ p̄cipuecōuenit Ioham qui beſtiale nūꝙͣ aliqͥd ꝯmiſit. ſꝫ ymaginem diuina in ſe boīs ſtudijs exornauithpūaratū vaSic ergo dicitur homo nichilvnꝙͣ aīale vel beſtiale ꝯmittens ⁊ideo om maior excepcōe. miſſus:ecce legacionis ſue officiū. Ioh̓.p. qui me miſit baptiſare ī aquaille michi dixit ſuꝑ queꝫ videristb j. Onisſpiritū deſcēdētē ⁊ manentem hͨē qͥ baptiſat ī ſpūſancto. Abdiep. legatꝰ ad gētes miſſus ē. Roͣx. qūo p̄dicabunt niſi mittātur.Adeo. ecce autoritas non ab horbꝰ vl̓ ꝑ hoīnēs. ſꝫ ab ip̄o deo. yſaſe ſentit vtxliiij. nūc miſit me dn̄s ⁊ ſpūs eiExod. iij. Dominꝰ deus patꝝ veſtrorū miſit me ad vos. Cui nomen erat ioh̓es. Gloſa. nō ab hoībus impoitum. ſꝫ a deo qͣſi ſb̓ſtancialit̓ datū. Totū em̄ qd̓ Iohannes eat grā erat: ānūciacio. ꝯceptꝰ. natītas ⁊ vitā tota. ⁊ ideo quaſi ſb̓ſtancial̓ ſibi ea̓t gͣciā q̄ in nomine ſignificabat̉. p. Coꝝ. xv.Graciā dei ſum id qd̓ ſū ⁊cͣ Hecexpoſico ꝯfirmat̉ ꝑ aliam trāſlacōem q̄ ſic dicit. factꝰ fuit homomiſſus fuit a deo. nomē eiꝰ ioh̓esVn̄ patet ꝙ ⁊ factura ⁊ natua iohanis ⁊ miſſio ad deū referūtur⁊ nomē hͦ indicabat qd̓ ex factura indicium erat illi. yſa. xlix. Domiinus ab vtero vocauit me ⁊cͣ.Ihe. p. Priuſꝙͣ te formarem invtero noui te ⁊ anteꝙͣ exires de vētre ſanctificaui te. Demiſſione ata deo dicit̉. p. Coꝝ. xv. Notuvobis facio euangeliū qd̓ euāgelizatu ē a me. qͣa nō eſt ẜm homine.neqꝫ ei. ab. ho. a. illud. di. ſed ꝑreuelacōnem x iheſu. Ihe. p. Adom̄a q̄ mittā te ibis ⁊ q̄ mandauero tibi loq̄ris ad eos. De hͦ autē multa ſuꝑ lucam dicta ſūt. vn̄qͥa iohānes finis ē legis factorūq̄ graciam nō ꝯferebat ⁊ miciumeſt legis x que gͣciam ꝯfert. ideocōgruit ei nomē gͣcie. Math̓. xi.Lex ⁊ ꝓphete vſqꝫ ad Iohānem.A diebꝰ autem Ioh̓is regniū celoꝝ vimi patit̉ ⁊ violenti rapiūtillud. Hic venit: Ecce pars in qͣagit̉ de fine aduētus ioh̓is ⁊ vtilitate. Tangit aūt hͨ duo ſcꝫ finēꝓximū aduentus eiꝰ qͥ ē finis inipſo ⁊ fine remotū qui ē finis in