hęc omnia ſeruaui a iuuentute mea. Quid pręterea mihi deeſt. Si uis inquit ꝑfectus eſſe uade & uende omnia quę habes. & da pauꝑibus et hēbis theſauꝝ in cęliset accipiens crucem tuā ſequere me ex his igitur bonū oſtendit ad ſe pertinere.Nā qui bonū nō ſequitur quomō æternę uitæ ſortiri poteſt hereditatem: & cū dicat de ultimo die nullus nouit neqꝫ filius niſi pater humane dicit Nā ſi patrē cognoſcit ultimū diē quomō ignorat: Nemo. n. inquit patrem nouit niſi filiꝰ: et cuiuoluerit filius reuellare. Et ſi ſpūſſanctus nouit omnia: quę dei ſūt quomodo filius diē quem creauit ignorat? Et ſi ſęcula per ipſū facta ſunt & tēpora: clarū ē nouiſſimū diē in ſeculis ac temporibus īueniri nec eū poſſe ab ip̄o neſciri: Quuęcūqꝫ igitur humilia uerba adomino dicta ſunt ad eius pauꝑtate attinēt: ut nos ī ip̄isdiuites efficiamur nō ut filio dei detrabamus: filiꝰ hominis factus eſt. ſed ut filiihominis uidelicet adam filii dei efficiant̉. Nā quod ſuꝑius genitū eſt ex patre uerbū ineffabiliter inexplicabiliter in cōp̄henſibiliter ſempiterne: inferius tēpore naſcitur ex uirgine maria: ut qui antea inferius nati erant poſtea ſuperius renaſcerentur uidelicet ex deo. Ip̄e igitur matrem tantū mō habet interis: nos patrē tantūmodo habemꝰ in cęlis et propterea ſe ip̄m hominis filiū uocai ut deū hominespatrem in cœlis uocent. Pater noſter inquit qui in cęlis es: quemadmodū igiturnos ſerui dei filii dei facti ſumus: ita ſeruorū dominus ſerui filiꝰ hoc eſt adā mortalis factus eſt: ut cū adam filii mortales ſint filii dei fiant: ſicut dicitur dedit eispoteſtatem filios dei fieri quare guſtat et mortem ꝑꝑ carnalē eius patrē: ut filii eius participes dei ſint ꝓpter ſpirtualē eoꝝ patrem deū. Ip̄e igitur per naturā filiuseſt dei nos uero ꝑ gratiā & in diſpoſitionem & gr̄am noſtra filius factus eſt adam.Itaqꝫ uado inquit ad patrem meū et patrē ueſtrū & deum meū & deū ueſtrū: pater .n. eſt ip̄ius ut dixi ꝑ naturā noſter uero per gratiā: & deus factus eſt ip̄ius perdiſpoſitionē quia hō ē noſter uero ꝑ naturā dominus ē et deus: Et propterea uerbum patris unitū carni factum ē. caro ut ſpūi homines uniti unus ſpūs fiant. Ip̄eigitur deus ē carniger nos uero homines ſpiritigeri: Cū .n. ex hominū ſubſtantiaprimicias accepiſſet hoc ē ex ſemine abraæ quę ſerui forma ē. & in ſimilitudinemhominis factus eſſet: nobis ex ſubſtantia patris dedit ſpūs ſancti primitias: ut omnes in ſimilitudine filii dei unus dei filius efficiamur. Ip̄e igit̉ uerus dei filius omnes nos geſtat: ut oēs nos geſtemus deū īpiū ē igitur dicere creatum uel factū eſſeſpiritum dei: quaudo quidē ſcriptura omnis uetus et noua ip̄m cum patre & filiocōnumerat & glorificat naͣ eiuſdem diuinitatis ē atqꝫ ſubſtantię ſicut dn̄s ip̄e dicqui credit in me fluuii de uentre eius fluent aquę uiuentis hoc aūt inquit de ſpūdixit quem accepturi erant credentes in eū quēadmodū in ioel ex perſona patrisdicit: Effundam a ſpū meo in omnem carnē: & ꝓphetabūt fili ueſtri: & filię ueſtiEt iō inſufflat eū in os apoſtoloꝝ dicens accipite ſp̄m ſanctū: ut diſcamus ſpirituꝫqui datur apoſtolis ex plenitudine diuinitatis exiſtere. In chriſto .n. habitat īquithoc ē in carne eius corpora liter omnis plenitudo diuinitatis ſicut & ioannes euāgeliſta dicit nos de plenitudine eius accepimus Nā ſpūs ſanctus corporali formahoc ē quaſi columba deſcęndere uiſus eſt ac ſuper ip̄m manere: In nobis. n. primitię & arrabo diuinitatis habitat: in chriſto aut omnis plenitudo diuinitatis:Nec quiſꝗͣ ipſū cū non haberet accepiſſe putet. Ip̄e. .n. eū deſuꝑ miſit ut pote deuſ& inferius accepit ut hō Ex ip̄o igitur in ip̄m deſcendit: ex ip̄ius diuinitate in ip̄iꝰhumanitatē Et eſaias qd̓ ex ꝑſona patris clamat dicens ſic dicit dominus de tuus qui fecit te & plaſmauit te de uentre noli timere filii mi iacob & dilecte iſraelquem elegi quia ego dabo aquam in ſiti ambulantibus ī arido: Super ponā ſpiritū meū ſuper ſemen tuū et benedictiones meas ſuper filios tuos Et in euangelioieſus dare ꝓmittit aquam ambulantibus in ſiti ſamaritanę de ſpū ſancto loquēsSi ſcires donū dei & ꝗs eſt qui dicit tibi da mihi biber̄ tu petiſſes ab eo et dediſſet