& ſumus: ſed hoc merito patiuntur maleſani qui deū corpus eſſe arbitrantur:non intelligentes quis uerus pater ſit: quis uerus filius: quis ſplendor inuiſibilisquę hypoſtaſis incorporea: quis ue character: & imago eius: Nam ſi ea cognoſcerent domino glorię nō uſqꝫ adeo cum riſu detraberit: nec incorporea corporaliter accipientes benedicta male interpretarentur: Satis enim erat dominum iſta dicentem audire & credere: Nam ſi fides ſimplicitatis melior eſt clallida per ſua ſicne orationis. Sed quoniam hoc quoqꝫ pro ſua hęreſi uitiare conantur neceſſe ēperuerſam illorum opinionē redarguere: & ueritatis ſententiam aperire ut fideleſconfirmentur: Non enim dum dicitur ego in patre & pater in me alterius onerātur tanꝗͣ manibus uaſis: quę mutuo repleantur ut filius patris pater filii compleat inanitatem: & neuter eorum plenus ſit atqꝫ perfectus. hoc quidem ſuum eſtcorporum: Propterea id uel tantummodo dicere plenum eſt impietatis: plenusenim & perfectus eſt pater & plenitudo diuinitatis eſt filius nec rurſus ut ī ſāctisdeus fortificans eſt: Ita & in filio: ipſe enim eſt patris fortitudo & ſapienſia: & eaquę facta ſunt participatione eius inſpiritu ſanctificantur: ipſe uero filius nō participatione filius eſt. ſed propria generatio patris. Nec item ſic eſt in patre filiusut in ipſo nos uiuimus & mouemur & ſumus. Ipſe enim tanꝗͣ ex fonte patris utta eſt inquo omnia uiuere & conſiſtere facit: non enim uita uiuit in uitę qōniamuita nō eſſet: Sed ipſe potius uiuicat omnia. Nouimus & aſterium ſophiſtam hęreſis patronum: In hoc enim & ipſe iudęos imitatus talia ſcripſit: Clarum enimeſt inquit ꝙ propterea ſe in patre dixit & rurſus in ſe patrem: quia nec ſermonēquem percurrebat ſuum eſſe dixit ſed patris nec opera item propria: ſed patrisqui poteſtatem dederat: hoc ſi puer ſimpliciter dixiſſet propter etatem ignoſcendum eſſet ſed quia is ſcripſit qui ſophiſta uocatur: quiqꝫ omnia ſcrie profiteturquanta eſſet hic damnatione dignus: Quomodo non etiam abhorrere demōſtrat ab apoſtolo: ꝙ ſe īperſuaſibilibus ſapientię ſermonibus extollit? & ī his deciper̄ poſſe putatur: qui nec quid dicatur ipſe nec de quo aſſerat intelligit: Quęenim filius propria & ſoli filio qui uerbum eſt & ſapientia: & imagini ſubſtantiępatris conuenientia dixit ea ipſe in omnes creaturas corifert: quibus hęc com filio communia facit Et ait iniquus uirtutem patris uirtutem aſſumere: ut impietati ſuę conſequens ſic dicere & filium in filio factum eſſe filium & uerbum uerbi poteſtatem ſumpſiſſe: nec uult ipſum hęc dixiſſe ut filium ſed eum quaſi quihęc & ipſe didicerit omnibus pariter creaturis annumerat: Nam ſi ideo quia filiiuerba non erant quę percurrebat ſed patris erant: & opera dicebat: ego in patre& pater in me. dauid etiam dixit audiam quid in me loquetur dominus: At ſalomon uerba mea dicta ſunt adeo: Et moyſes quę adeo erant uerba miniſtrabat: etunuſquiſqꝫ prophetarum aiebat: hęc dicit dominus: quę non ſua uidelicet erantſed dei. Et opera quę ſancti faciebant: non ſua eſſe dicebant: ſed dei qui poteſtatēdederat ſicut elias & eliſſeus implorantes deum: ut mortuos ſuos ſuſcitaret quado & necnam dicebat eliſeus dum ipſum alepra mundaret ut cognoſcas quia deus eſt. in iſrael: ſamuel & ipſe in diebus meſſis dominum orabat: ut pluuiam daret: & apoſtoli non propria uirtute ſigna: ſed gratia domini facere dicebant erituidelicet iuxta illum, uox hęc omnium communis ut unus quisqꝫ dicat. Ego inpatre: & pater in me: nec propterea unus patris filius ſit uerbum & ſapientia. ſed& hic ē multis unus exiſtat. At qui dominum ſi talis erat: dicere oportuit non ego: ſed potius etiam ego in patre & pater in me eſt: ut nihil proprium & precipuum hęc cum patre filius. ſed gratiam eandem cum omnibus communem: Noneſt autem ut illi putant: nam quia naturalem non ſentiunt ex patre filium: cortra naturalem mentiuntur Cui ſoli dicere cōgruit ego in patre & pater in me. Eſtenim ut intelligere licet in patre filius: quia totum hoc quod filius eſt ſubſtantię