paulus inquit non crucifixiſſent dominum glorię: Vt igitur deum qui naturaliter inuiſibilis eſt. nec omnino uidetur̉ ſi quis uider̄ uult ex operibus ipſum cogoſcit atqꝫ comprehendit: ita qui chriſtum mente non uidet̉ ex operibus ſaltē corporis hunc agnoſcat & probet an humana ſint uel dei: Et ſi humana fuerint illudat Sin autem non humana: ſed dei cognoſcat nec rideat quę ridicula non ſuntſed potius admiretur per rem adeo humilem diuina nobis apparuiſſe per mortēimmortalitatem in omnes pręueniſſe: per incarnationem uerbi rerum omniumprouidentiam & huius largitorem opificemqꝫ ipſum dei uerbum cognitum fuiſſe ipſe enim homo factus: ut nos dii efficiamur Ipſe ſe ipſum per corpus oſtenditut nos inuiſibilis patris cognitionem caperemus ipſe omnium hominum contumeliam ſuſtinuit: ut nos immortalitatem ſortiremur Nihil enim ipſe detrimenticepit cum pati & corrumpi non poſſit & ipſe per ſe uerbum ſit & deus: hominesautem qui patiuntur per quibus iſta ſuſtinuit in ſua ipſius diuinttate ſeruauit acſaluos fecit. Et in uniuerſum ſaluatoris opera. quę per aſumptionem humanitatis fecit talia tantaqꝫ ſunt: quę ſi quis narrare uelet ſimilis eſſet his qui maris pelagus aſpicerent. & fluctus eius numerare uellet: Vt enim fluctus omnes oculis cōprēhendi non poſſunt: cum ſuperuenientes alij ſuper alios temptatis ſenſum opprimant: ita qui omnia in corpore chriſti opera uirtutis comprehendere uoluerit: is nec cogitatione quidem uniuerſa capere poterit cum plaira ſint: quę cogitationem eius pretereant: tametſi ea ipſe comprehendiſſe exiſtimet: Melius igitureſſet non omnia cum qui dicit aſpicere: quorum nemo eſt uel qui partem conſequi poſſit. ſed unius tantummodo memoriam facere: & uniuerſa tibi admirādarelinquere. Omnia namqꝫ admirationem ęoualiter habent: & quocunqꝫ aliquisaſpeſerit inde uerbi diuinitate obſtupe ſcit: Quas ob res ut principium eorum qiam dicta ſunt exponamus ad ea quę diximus hoc quoqꝫ diſcere dignum eſt: &admirari minimum: ꝙ ubi ſaluator aduenit non augeſcit poſthac idolatria: immo quę eſt in muitur & paulatim ceſſat. non poſthac gentilium ſapientia creſitſed quę eſt continuo euaneſcit: non poſthac dęmones iluſionibus oraculis & magicis decipiunt: ſed ſi tantum audeant & conentur: ſigno crucis cunfunduntur:& ut ſumatim dicam: aſpice ut chriſti doctrina ubiqꝫ augeatur: Omnis idolatria& quicꝗ chriſtiane fidei reſiſtit quottidie in muantur debilitetur labatur: Si autēaſpiciens cole ſaluatorem omnium & potentem deum uerbum: & contemne queab eo fraguntur: atqꝫ delentur: Vt enim cum ſol adeſt non iam tenebre ualent:ſed ſicubi reliquum eſt propellitur in ſic aduentante diuina dei apparitione noniam ualet idolorum obſcuritas: Sed omnis ubiqꝫ terrarum locus & regio ipſiusdoctrina illuſtratur: Et quemadmodum ſic ubi regnet: aliquis nec ſe oſtendat. ſꝫintus domi ſedeat improbi ſępe non nulli ſolitudine eius abutentes ſe ipſos r̄gespronunciant: & inſignibus quisqꝫ regiis ſimplices illudunt & ita homines erantnomine qui regem appellari audiant: ipſum uero non uideant: cū prelertim necdomum ipſi quidem ingredii poſſint: Sed ubi rex uerus proceſſerit & apparuerittunc improbi illi qui deceperant. ipſius preſentia conuincuntur: homines autemcum illum uideant uere regem eos deſerunt: a quibus decepti fuerāt ita & dęmones antea quidem homines decipiebant cum ſibi ipſis dei honorem aſciſerent.Vbi uerbo dei uerbum incorpore apparuit: & nobis patrem ſuū indicauit: nunciam dęmonum fraus euaneſcit & ceſſat: homines qui uerum patris uerbum deūaſpiciunt idola deſerunt. & uerum deum protinus agnoſcunt: Hoc autem ſignūeſt. chriſtum deū uerbum ac dei uirtutem eſſe: quod deficientibus r̄bus humaniſ& chriſti permanente uerbo planum eſt omnibus deficere quidem temporaneapermanere autem deum ac dei filium uerum unigenitum uerbum. hęc quidemtibi a nobiſ tanꝗͣ ſigna quedam & note fidei chriſtianę paucis libata ſint o chriſti