pudor: Si uero ſempiternum dicentes ipſum fatemur ex patre ſilium: quomodogenitus generātis frater exiſtimari poteſt: & ſi noſtra in patrem filium qͣꝫ fides ē:quę nam his fraternitas ineſt? uel quomodo uerbum poteſt huiꝰ frater dici: cuius & uerbum eſt? non ne contradictio iſta quę uelut ab amentibus fiat? Conſpiciunt enim & ipſi ueritatem: Sed occaſio eſt iudaica & eorum qui ut ait ſalomona ueritate diſcedere uelint: Non enim ex aliquo principio quod ante ſit: pater &filius geniti ſunt: ut etiam fratres exiſtimentur: ſed pater filii principiū eſt & genitor: Et pater pater eſt & non filius cuiuſpiam genitus At uero filius filius eſt & n̄frater: Quod ſi ſempiterna patris generatio dicitur recte dicitur: Nunꝗͣ enim ſubſtantia patris imperfecta fuit: ut ſempiternitas ipſius huic ſuperueniat: Nec tanꝗͣhomo genitus eſt e cęlo filius: ut ſit paternæ ſubſtantiæ poſterior: Sed dei generatio eſt: & cum dei qui ſemper eſt filius ſit proprius ſempiternæ manet: ſuum eniꝫeſt hominum in tempore gigni propter naturæ imperfectionem: Dei uero ſempiterna eſt generatio propter ſempiternam naturę perfectionem: Si filius non eſtſed factura ex nihilo facta demonſtrent prius: & quaſi defactura ſomniantes clament fuiſſe aliquando cum non erat: Creaturæ enim cum non eſſent factę ſunt.Quod ſi filius eſt: hoc enim et pater dicit: & ſcripturę clamant: filius autem nihilaliud eſt ꝗͣ quod ex patre gignitur: quod autem ex deo gignitur: uerbum eſt ip̄i& ſapientia et ſplendor: quid dicere oportet niſi quod cum dicunt: fuit aliquando cum filius non erat: uerbum a deo quidam quaſi latrones arripiunt? & planeaduerſus enim loquuntur ꝙ aliquando ſine proprio uerbo & ſapientia fuit: & Iumen aliquando ſine ſplendore et fons ſterilis & fuit aridus: Quamuis enim temporis nomen uereri ſimulantes propter eos a quibus uituperantur? ipſum antetempora fuiſſe dicant: tamen quia dant interualla quędam in quibus ipſum nonfuiſſe ſomniant nihilo ſecius tempora ſignificantes & ſine uerbo deum introducentes nimis impie faciunt: Sed ſi filii nomen etiam confitentur quia nolunt abomnibus manifeſte deprehendi eſſe autem hunc ſubſtantię patris propriam gētrationem inficiantur: quaſi hoc eſſe poſſit abſqꝫ ſuſpitione: quę ex partibus ac diuiſionibus eſt nihilominus negant rur ſus uerum filium eſſe quem nomine tantūmodo filium dicunt: Quomodo autem non ualde errant de eo qui in corporeᶠeſt ea cogitantes ꝗͣ corporum ſunt? & propter ſuę ipſorum naturę imbecillitatēid negantes quod eſt naturale & ſempiternum patris: Eos enim uideas qui necquomodo ſit deus: nec qualis ſit pater cogitent: ipſum etiam negare quando ꝗdpatris quoqꝫ generationem ex ſe ipſis ſtulti mentiuntur: Sed eos ita diſpoſitos &arbitrantes filium dei eſſe non poſſe miſerari dignum eſt: interrogare autem &refellere non alienum fortaſſe uel ſic ad ſe redibunt: Filiꝰ: ſi ut uobis placet ex nihilo eſt & prius non erat ꝗͣ genitus eſſe prorſus & ipſe participatione filius & deus & ſapientia uocatus eſt: Sic enim & alia omnia conſiſtunt & ſanctificata glorificantur: Cuius igitur particeps ſit dicatis neceſſe eſt. Alia namqꝫ omnia ſpiritusparticipia ſunt ipſe uero ſecundum uos: Cuius nam particeps fuerit? ſpiritus ne?atqui ſpiritus ipſe potius de filio ſumit: ſicut ipſe dixit Et ratione caret ut hic abillo ſantificari dicatur ergo particeps eſt patris: hoc enim relinquitur neceſſariodicendum: Quid eſt igitur: aut unde eſt quod participatur? Namſi extrinſecuseſt intellectum a patre: non iam patris particeps fuerit: ſed eius quod extrinſecus eſt: nec iam erit ipſe ſecundus a patre qui habeat quod eſt ſe ipſo prius: Necuero patris filius diceretur: ſed illius cuius & particeps filius uocatus eſt & deꝰ:Quod ſi abſurdum hoc et impium Cum pater dicat hic eſt filius meus dilectꝰ:& filius quoqꝫ patrem ſuum dicat eſſe deū mānifeſtū eſt nō extrinſecus: ſed ſubſtantię pr̄is eſſe quod participatur: Hoc item ſi aliud eſſet ꝗͣ ſubſtantia filii n minot obſurditas occur̄ret: ꝗd id ex pr̄e et filii ſubſtātia: quęcūqꝫ ſit ea mediū rurſ-