diuinis aliena eſſe. Cum igitur reliquum ſit dicere: ꝙ hæc a diabolo ſumentes inſaniūt (hoꝝ .n. illi ſolꝰ ē ſator) age cōtra ipſū ſtemꝰ. Ad illū .n. ꝑ iſtos nobis ē pugna: ut dn̄o iuuāte cū ille argumētis d̓ mor̄ ceſſerit. erubeſcant et iſti confuſumuidentes eum: qui hęreſin ip̄is ſeminauerat: & diſcant aliquando ſero licet ſe cūariani ſint: chriſtianos non eſſe. Dixiſtis & ſentitis id: quod ille uobis ſubiciebat:fuiſſe aliquando cum filius non erat: Hoc enim primū opinionis ueſtrę paliumexuere oportet. Quid igitur fuit. quando filius non erat? Dicite īfames: & impii:ſi patrem fuiſſe dicitis: blaſphemia ueſtra maior: Nefas eſt enim dicere ꝙ aliquando fuerit uel ipſum tn tempore aliquo ſignificare. Eſt enim ſemper: & nunc ē et:& cum ſit eſt filii pater: & ipſe eſt: qui eſt: & filii pater: Sin autem dicitis: quia filius aliquando fuerit: cum ip̄e non erat: fatua eſt ac ſtulta reſponſio: Quomodo enim fuit ipſe: et ipſe non erat? Non ne igitur uos in his trepidantes dicere neceſſe eſt: fuiſſe tempus aliquod: cum uerbum non erat. hoc enim proprie ſignificat: & ipſum ueſtroꝝ hoc aduerbium aliquando: Et illud item: quod ſcribētes dixiſtis: Non erat filius anteꝗͣ genitus eſſet: Idem eſt: ac ſi diceretis: fuit aliquādo cum non erat. Et illud enim et hoc ſignificat tempus ante uerbum fuiſſe. Vnde igitur uobis inuenta ſunt hęc. Vt quid et uos tanꝗ gentes fremuiſtis? & uanameditamini contra dominum: & chriſtum eius diſputando: Sāctarum enim ſcripturaꝝ nulla tale: quicꝗͣ de ſaluatore dixit: ſed ſempiternum potius: & cū patre ſēper fuiſſe. in principio enim erat uerbum: & uerbum erat apud deū. et deus eratuerbum: et in apocalypſi hęc dicit: qui eſt: qui fuit: et qui uenturus eſt: ex eo aūtqui eſt: et qui fuit quis ſempiternum tollat? hoc enim: & paulus ad romanos ſcribens iudęos in epiſtola arguebat: Ex quibus chriſtus eſt ſecundum carnem: quieſt ſuper omnia deus in ſęcula benedictus: Gentiles uero admonens dicebat: Viſibilia enim ipſius a creatura mondi per ea: quę facta ſunt: cōſpiciuntur: & ſempiterna potas ipſius: atqꝫ diuinitas: Quæ uero poteſtas dei ſit: paulus docet dicēs:chriſtus dei poteſtas: & dei ſapientia: Non enim cum hoc dicit patrem ſignificat:quēadmodum inter uos ſuſuratis: ſępe numero dicentes: Pater eſt ſua ipſius ſempiterna poteſtas: Non eſt autem ſic: Neqꝫ enim dixit ip̄e deus eſt poteſtas. Sedipſius eſt poteſtas. Planum aūt omnibus eſt. quia ipſe aliud eſt: ꝗͣ ipſius: ꝗͣꝗͣ alienum nihil eſt ſed potius ſuum ipſius. Sed uerba legite: quæ ſequuntur: & cōuertimini ad dominum: Dominus autem ſpiritus eſt inquit: Videte ergo de filio ſignificari: Nam cum de creatione cōmemoret: conſequenter etiam de opificis increando poteſtate ſcribit: quę eſt uerbum dei: per quem & omnia facta ſūt. Q d̓ſi creatura ſola ſine filio ipſa per ſe ad id ſatis eſt: ut dominum cognoſcere faciat:Prouidete: ne cecideritis: arbitrantes creaturam quoqꝫ abſqꝫ filio factam eſſe: &quia in ipſo omnia conſiſtunt: neceſſario qui creaturam recte contemplatur: contęmplatur et filiuū ipſius opificem et nemo cognoſcit patrem niſi filius: & cui filius reuelauerit: & philippo dicenti oſtende nobis patrem: non reſpondit aſpice-creaturam: ſed qui uidet me: uidet et patrem. Conuenienter paulus cum gentilesaccuſaret: ꝙ concinitatem: et ordinem crationis contēplantes de opifice in ea uerbo non cogitarent: Opera enim ſuum ipſorum opificem loquuntur: ut per eauerum deum agnoſcerent: et a cultu creaturarum deſiſterēt: dixit: et ſempiternaipſius poteſtas atqꝫ diuinitas: ut filium ſignificaret. Sancti cum dicant. qui eſt āteſæcula: et per quem fecit ſæcula: Nihilo item ſetius filii ęternitatem annunciant:Inqua et ipſum deum ſignificant. Heſaias enim ait deus æternus: baru ch autemſcripſit. clamabo ad deum ęternum in diebus meis: et paulopoſt: Ego autem ſperaui in ęterno ſaluatore noſtro: et uenit mihi gaudium a ſancto: Quoniam uero.et ad hebręos apoſtolus ſcribens ait: qui cum ſit ſplendor gloriæ: et imago ſubſtantiæ ipſius: Canit autē et dauid in octogeſimo nono pſalpͥmo: et ſplēdor dn̄i