hunc agoſcerent: ſaluatorem uniuerſi: & cracem non detrimentum creaturę: ſedremedium extitiſſe: Si enim ſurgente cruce omnis idolatria ſoluitur omnis demenum phantal̓ia hoc ſigno propellitur. Sollus chriſtus collitur: & per ipſum pater agnoſcitur: Aduerſarii erubeſcunt. & aduerſariorum qotidie animos latenteripſe conuerrit: quo nam modo (ſic enim ad eos non irrationabiliter quiſpiā dixerit) quo nam modo humanum ad hūc licet putare negotium? & non potiꝰ uerbum dei: & ſaluatorem uniuerſi: qui aſcendit in crucem. Sd iſti non aliter mihiuidentur affecti. ꝗͣ ſi quis folem nubibus obtectum irrideat: Lumen uero eius admiretur: ꝙ omnem ab eo creaturam illuſtrari uideat. Vt enim bonum eſt lumen& luminis princeps: ſol melior. ita cum diuinum pręceptum ſit: cuius cognitiōeuniuerſus orbis terrarum completus fuerit: Neceſſe eſt huius bene geſtę rei ducem: ac principem deum eſſe: & dei uerbum: Dicamus igitur quantū aſſequi poſſumus: Primum arguentes infidelium ſtulticiam: ut confutatis mēdaciis: ueritasdeinde ipſa per ſe luceat: & tu confidas o homo: ꝙ ueritati credideris: & chriſtūagnocens deceptus non fueris. Tibi autem conuenire arbitror: ſi chriſtum amasde chriſto diſputare: Nam & te credo cognitionem huius: & fidem rebusomnibus precioſorem ducere: Ab initio quidem uitium non erat: nam ne nuncquidem in ſanctis eſt: nec omnino per ipſos exiſtit. homines autem hoc poſtea cogitare ceperunt: & per ſe ipſos fingere: unde etiam idolorum opinionem ſibi ip̄-formaruūt: falſa pro ueris exiſtimantes: Opifex enim uniuerſi: & rex omniumdeus qui longe ſuperat omnem ſubſtantiam & cogitationem humanam. ut ꝗ bonus: ſuperqꝫ bonus eſt: per proprium uerbum ſaluatorem noſtrum ieſum chriſtum: humanum genus ad imaginem ſuam fecit: Et hominem ipſum conſtituit:contemplatorem rerum: & cognitorem per ſimilitudinem ſuam: Cui dedit etiamproprię ſempiternitatis intelligentiam: & cognitionem: ut identitatem ſeruās: nūꝗͣ nec a dei contemplatione deſiſteret: nec a ſanctorum cōſuetudine recederet: ſꝫcum eius: qui deberat gratiam haberet: haberet & propriam ex patris uero uertutem: diuinitate exultaret: & cum ea coloqueretur. uitam uiuens letam: uere beatā& īmortalem: Nam ſi nihil ei obſtet: ad dei cognitionem: contemplatur ſemperpuritate ſua patris imaginem: & deum uerbum: Cuius etiam ad imaginem factuseſt. obſtupeſcit autem illius in omnia prouidentiam. mente concipiens: cum factus ſit rebus ſenſibilibus: & omni corporea per ſpicacitate ſuperior: Quin etiamquę in cęlis diuina ſunt: ac ſpiritualia mentis. uirtute pertingit. ubi .n. mens hominū a corporibus ſequeſtrata eſt: nihil extrinſecus hēt: cū eoꝝ cupiditate permixtū: ged tota ſecū ip̄a eſt: uelud ab initio fuit. Iā tū ſenſibilia et hūa oīa tranſcēdens: ſublimis euentur: & uerbū intuens: uidet in eo: & uerbi patrē: ipſius ꝯtemplatione capta: Cuius ēt deſiderio renouatur: Qualē primū hominē ſacrę ſcripturę dicūt: ꝗ ēt ſecundū ebręoꝝ ſcripturā: adā noīatus eſt: ab initio liberior̄ licētia ī deū hūiſſe mentē: & uixiſſe ſanctis ſpiritaliū reꝝ ꝯtēplationē: quā in loco illohuit que & ſanctus moyſes paradiſū methaphorice noīauit. potis eſt aūt puritasaīę deū. ēt ip̄a ꝑ ſe ſpeculari. quēadmodū & dn̄s inquit. beati mundo corde quoniā ip̄i deū uidebunt? Sic igit̉ opifex: ut dictū ē: hoīū genus ꝯſtituit: & ita ꝑ manere uoluit: hoīes uero melioribꝰ neglectis rebꝰ: in ꝗbꝰ ēt ꝑcipiēdis oſcitabat: eaꝗſiuerūt: q̄ ſibi ꝓpiora eſſēt: ꝓpiora aūt ip̄is erāt: corpus: & corporis ſēſus. Hincmētē ſuā ſpiritualibus rebus priuarūt: ſe ip̄os aūt ꝯſiderate cępunt: & cū ſe ip̄oscognoſcerēt corpori ſenſibilibꝰ ꝙ alijs inherētes: ꝓpiis capti rebus in ſui cupiditatem ceciderunt: ſua ipſoꝝ digniora putātes: ꝗͣ rerum diuinarum contemplationem. et cum uerſarentur in illis: nec a proprioribus deſiſtere uellent: corporisuoluptatibus animam ſuam. addiuixerunt: omni cupiditate perturbatamatqꝫ confuſam: Poſtremo uirtutis obliti ſunt quam ab initio diuinitus acceper