recte fēciētes ita īterp̄tāini: ut ſapīā opificē creaturis nō cōnūeretis: atꝗͣ dictū inꝓphecta ſpūs ſāctus ſignificatiōē n̄ habet: ſꝫ d̓ ſpū ſīpliciter dictū ē. Qūo igit̉ ꝯ ſitīſcripturis pluria differēcia dſpū & dictū hoc ſuā poſſit rectā haber̄ ſetētiam: uoſtram ꝗͣ litigioſi: aut certe ariāi ſerpētis morſu labefacti. ſpiritū ſāctū ab āos dictū eēe putatis: id ſolū uidet. ne obliſcāini ſētire creaturā. Dicite igit̉ ſicubi īſcriptura īuēitis: ſāctū ſpūꝫ ſīpliciter ſpūꝫ dici ſie ab dictiōe? uel dei: uel patris: uel meꝰuel ip̄ius chriſti & filii. uel ame. hoc ē a deo uel cū articulo: ubi non ſīpliciter dr̄ſpūs. ſed: τό πάγμα uel ip̄e hic ſpūs ſāctus: uel paraclitus: uel ueritatis ſpūs. ideſt filii: ꝗ dic ego ſū ueritas: ut ſpiritū ſipliciter audiētes: ſpūꝫ ſāctū eēe ꝑcipiatisſꝫ ab hoc excipiāt̉ ſermōe: ꝗ accepti iā ſpū ſācto rurſus nomīat̉: ꝗqꝫ facta priusmēciōe ſpūs ſācti: cū poſtea ī r̄plicatiōe & admōitiōe ſpūs tātūmō dr̄ nō ignorantdequo audiāt. &p̄ſerti ꝗa ſic etiā cū articulo dicit̉: et oīo ſpūs nō ſīe articulo: ueladiectiōe p̄dicta ſignificat̉. cuiuſmōi ſūt: quo paulus ſcribit adgalatas: hoc ſolū auobis diſcer̄ uolo: ex oꝑibꝰ legis ſpūꝫ accepiſtis: an ex auditu fidei: qͣlē uero acceperāt niſi ſpūꝫ ſāctū ꝗ credētibꝰ dat̉: et renacētibꝰ plauacrū r̄generatiōis? & ꝯ theſſalōicēſibꝰ ſcriber̄t: ſpūm ne extīguite dicebat ſciētibꝰ & ipſis quē acceperāt: neaccēſā ī ſegr̄am ſpiritꝰ. p̄negligētia extīguerēt. ī euāgeliis aūt de ſaluator̄ ſi ꝓptercarnē ꝗͣ aſſūpſerat hūane dixerit euāgeliſte. ieſus aūt plēus ſpū receſſit aiordāe:et iluc tūc ieſus deductꝰ ē aſpū īdeſertū ut tēptaret̉ adiabolo: ſēſū eūdē. habet nāp̄dictū erat aluca. factū ē āt dū baptizaret̉ oīs populiſ. baptizato ieſu et orāte aꝑiret̉ cęlū: et deſcēderet ſpūs ſāctꝰ corporali forma: qͣi colūba ſuꝑ eū Sicigit̉ inꝗbē ſpūs: cū ſie abiectiōe dicit̉: dubiū nō ē ſpūm ſāctū ſignificari. p̄ſertī cū articulūheat. ſed uos id ꝗd ꝓpoſui dicite: nō ꝗd ī ullo ſcripturę loco ſpūm ſāctū īuēeritisſpūm ſīpliciter dici. ſie adiectiōe prędicta: et abſqꝫ obſeruatiōe ꝗͣ mēorauīus. ſednūꝗͣ dicer̄tis: neqꝫ. .n. ſcriptū īuēietis. ſed īgēeſi ſcriptū ē et ſpūs di ferebat̉ ſuꝑ aqͣs. et paulo poſt nō māebit ſpūs meꝰ ī hōnibꝰ iſtis ꝗa caro ſūt. nūeris moyſes ait naue. Quid emularis ꝓme: et ꝗs tribuat ut oīs populꝰ ꝓphete: eis dn̄s ſp̄ꝰ ſū: etīiudicibꝰ d dāiele: et factꝰ ē ſuꝑ eū ſp̄ꝰ dn̄i. ſuꝑ ephae d̓ ſāſōe āt firmatꝰ ē īꝗit īfans. et bēedixit ei dn̄s et cępit ſpūs dn̄i cū ip̄o ābular̄. et ſaluit ſuꝑ eū ſpūs dn̄i: etdauit ꝗdē cāit. ſpūm ſāctū tuū ne auferas ae: et rur ſus ī ipſalmo cēteſſīo qͣdrageſſīo ſecūdo. ſpiriꝰ tuꝰ bōus dducet me īterrā r̄ctā ꝓpter nomē tuū domīe. in eſaiauero ſcriptū ē ſpūs dn̄i ſuꝑ me: ꝓpter quē unxit me. Nā ātea dictū erat. Vę filii d̓ſertores hęc dicit dn̄s. feciſtis cōſiliū: et non per me: et compoſitiones: et nō nonꝑ patrem meū: addere peccatū. ſuper peccatū: & iterum audite hęc nō abinitio inocculto locutus ſum. extempore anteꝗͣ fierēt: ibi erā: et dn̄s nūc miſit me: et ſpūseius: et paulo poſt ſic ait: et hoc eſt meū teſtamētū dixit dn̄s: ſpūs meus ē īte: et itēīſequētibꝰ ſubiūgit dicēs: nō legatus: nō āgelus ſed ip̄e dn̄s ſaluauit eos quia. diligebat eos et parcebat eis. et ip̄e redemit eos. et leuauit eos cūctis diebꝰ ſęculi: ip̄iuero ad iracūdiā ꝓuocarūt. et aflixerūt ſpūm eiꝰ: et auerſus ē ab eis īinimiciciaset īezechiel. ita dicit: et aſſūpſit me ſpūs: et duxit me īterrā caldeoꝝ ī uiſiōe in ſpūdi. īdaniele āt: et clamauit ſpūs dn̄i ī eo uoce magna: inōcēs ego ſū aſāguīe eiꝰ. ſꝫet micheas īquit: domꝰ iacob irritauit ſpūꝫ dn̄i: et ꝑ iohelē dꝰ ait et erit poſt hęceffūdā de ſpū meo ſuꝑ omnē carnē. ꝑ zachariā dēuo uox di ē dicētis. Verū tn̄ ſermōes meos et legittima mea accipite qͦcūqꝫ mādo ſeruis meis ꝓphetis: ubi et accuſas paulo poſt populū ꝓpheta dicebat. Corſuū ꝯtumax ut nō obedirēt legi meeet ſermonibus quos miſit dominus omnipotens in ſpiritu ſuo in manibus ꝓphetarum. an̄a & hęc quidem ex antiquis pauca colligentes diximus ſed euangeliisuos quoque: & ex his quę apoſtoli ſcripſerunt: queri te & audietis quomodo: &illic inmagna ſpiritū differencia exceptus ſp̄s ſanctus: nō ſimpliciter ſpiritus: ſedcū adiecttiōe: ut diximus nominet̉. Domius igit̉ cū hūniter ut an̄dixi: ꝑꝑ eā quāgeſtabat̉ carnē baptizaret̉ ſpūs ſāctus ſuꝑ eū d̓ſcēdiſſe. dr̄: quē ꝯ diſcipulis dar̄t