Druckschrift 
Summa casuum conscientiae
Seite
CCLVIIv
Einzelbild herunterladen
 

iura. j.natōnis. Et hāc opi. ſequit̉ panor. In multꝭ tn̄ caſibꝰ p̄ſumit̉ ſil̓atio. vtputa. ſi int̓ cohr̄des ē fcāceſſio. vel qn̄ fuit fcā creditori data in ſolutuꝫ: velcum poſſeſſor recipit ceſſionem pro munimine reiſue. puta. qꝛ domꝰ tua minat̉ ruinam domui mee.Ego timēs emo ius tu habes in iſta domo.Itē qn̄ fuit ſcā int̓ legatarios fideicōmiſſarios:qn̄ heres cedit actōeꝫ legatario. Iſti ſt̓ caſus qͦs exprimit tex. in. d. l. diuerſas. Et ſentit ibi Barto.idem eſſe in om̄i alio caſu in euitat̉ p̄ſumptio redemptōis litiū. Et ideo dicit ſi ſocij ꝯͣhendo ſeudiſſoluēdo ſocietatē cedūt ſibi adinuicē aliqͣs actōnes dꝫ preſumi ſimulatio. Et no. glo. in. d. c. exꝑte. vult clericꝰ nunqͣꝫ dꝫ reciꝑe ceſſionē a laico ſiue titulo lucratiuo: ſiue oneroſo. Et qd̓ ſꝑ debet p̄ſumi ceſſio facta in fraudeꝫ: et auaricie. Etnota hanc glo. quā vr̄ ſequi Io. an̄. Sꝫ panor. credit hanc glo. ꝓcedere in titulo oneroſo. ē qd̓dam gen. mercimonij emere actōeꝫ. Clerico autēꝓhibet̉ negociatio reꝝ: fortius dꝫ ꝓhiberi iſta negociatio litigioꝝ. Et ob hoc forte dicit Inno. in. d.c. ex ꝑte. inter laicos p̄t fieri emptō actōis. Secꝰtn̄ in clerico. Puto tn̄ ceſſante alia fraude teneat venditio. Sꝫ poſſet ꝯtra clericū excipi: ac etiamde iuris ꝯtrauentōe puniri. Si aūt ceſſio fieret clerico vel eccleſie titulo donatōis. tūc credo ſi fiatbōa fide teneat. Naꝫ reꝑio ꝓhibitū qͥn iura ſuaquis poſſit donare clerico vl̓ eccleſie. Nec reperiocautum in clerico vel ī eccl̓ia debeat hoc caſuſumi fraus. Et videtur hoc tenere Specū. vbi ſupra. hec Panor.Gratis .ſ. quid gratis dat̉ mutuo accepit. naꝫ quicqͥd dat̉ gratis p̄t recipi gratꝭ. xviij.di. de eulogijs. De hoc dictuꝫ eſt ſatis s. in principio huius. c.Sequit̉. Dans ſocijs pōpa. vn̄ ꝯcedē pecuniaꝫſignatā in ſacculo ad oſtentatōeꝫ. vt qͥs ē pauꝑ: etvult ſe on̄dere diuitē. vt ꝯͣhat nobili vel diuite:vel ad ponendū pigͦri vel alia de rogat aliquemvt mutuet ſibi pecuniā ad pompā diuitiaꝝ on̄dēdam. dās p̄t inde reciꝑe mercedē: qꝛ eſt mutuūſꝫ potiꝰ cōmodatū ſeu locatū. ff. cōmo. l. iij. Et talēvſum pecuīe qͥs licite p̄t vende̓: ſicut licite vendit vſum vaſoꝝ argenteoꝝ: qꝛ retinet ſibi dn̄ium.Idem dd̓m de his locāt ꝑlas: gēmas alia iocalia: vt Ianue certo p̄cio in menſe: licite enim fieri poteſt.Quid de eo occaſione mutuādi laborē ſubijt.Rn̄. talis ẜm Ho. in recōpenſatiōeꝫ laboris fructus pigͦris vſqꝫ ad ꝯueniēs p̄miuꝫ facit ſuos autaliquid labore licite recipit. extra de re. ec. ali.ad noſtram.Quid aūt de creditoribꝰ veniente termino ſolutōnis nolūt ꝯcedē ꝓrogatiōeꝫ termini niſi dataſibi pecuīa: vel alio equalēti? Rn̄. tales etiā ſi nonexp̄ſſe exigāt: vſurarij ſt̓. extra eo. ꝯſuluit. Hoc ve vbi creditor nullū p̄tenderet int̓eſſe. vt qꝛ etiaꝫſi habuiſſet dictā pecuniā: ex ea nihil fuiſſet mercatꝰ: ſꝫ repoſuiſſet ī archa: qꝛ tūc vr̄ reciꝑe lucꝝ ſolū termīo ꝓrogato. Secꝰ ſi ex dcā pecuīa mercatꝰfuiſſet lucratꝰ. tūc rōne intereſſe ẜm Archi. f.poſſet aliqͥd acciꝑe. vt dcm̄ eſt. rōne more: vel obſui indēnitatē. qꝛ oꝑtuit caꝑe ad vſurā: vel vendere rem ſuā viliori p̄cio: qd̓ feciſſet ſi recepiſſetpecuniam ſuam.Utrū vſurarij ſint infames? Rn̄. ẜm leges diſtinguēdū ē. Aut qͥs ita ē vſurariꝰ exercet īprobum fenꝰ .i. pꝰ t̓minū ēt de vſurario lucro ꝓuē ꝯputat: petit vſuras. Aut ēt ſi exercet vſuraꝫcēteſimā .i. ī capite āni vſura adeqͣtur ſorti: tales infames ſt̓. vj. q. j. infames. C. ex. ca. irro. īfa.l. improbū. vbi ēt dr̄ idem ē in improbo illegitimo fenore: vt ibi pꝫ gl. hodie oīs modꝰ ē illegitimꝰ. Et ſic ēt hodie de iure ciuili oīs vſurariꝰē infamis. Qd̓ ēt dr̄ notare Bar. ī. d. l. improbū.d. an̄. ī. c. raynūciꝰ. de teſta. Et hoc dic̄ fuiſſe obtentū ſi frater meꝰ inſtituiſſet vſurariū heredeꝫ:ego poſſuꝫ rūꝑe teſtm̄ q̄relā inofficioſi. C. de inof. teſ. l. fres. ſic de facto ꝯſuluit obtinuit. Eẜm iura canonica in qualibet vſura ꝯmittit̉ pctm̄mortale: incurrit̉ infamia. d. c. infames. vide ſupͣPeriurium.An āt vſura excuſet̉ ex pacto ꝯuētionali ꝑtium ꝯͣctꝰ ex ꝯuētōe legē accipiāt. qͥs licite accipit qd̓ ſibi volūtarie dat̉. xviij. diſ. eulogijs. Sꝫ īvſura nedū volūtarie: īmo ēt qn̄qꝫ rogatꝰ a danteaccipit vſurariꝰ? Dic q̄daꝫ ſt̓ de ſui naͣ ſt̓ illicita: ī his p̄dicta ꝓcedūt. Et ſt̓ q̄daꝫ de ſui naͣ ſt̓illicita: iſta rōne pacti vel ꝯͣctꝰ pn̄t fieri licita.vt ī vſurꝭ. vn̄ ꝯͣhentes pn̄t face̓ licitū: qd̓ de ſui eſt illicitū. ar. de fo. ꝯpe. ſi diligēti. Dic̄ tn̄ Lau.de ridol. ſi vſurariꝰ mutata mala volūtate gerebat ī mēte reciꝑe: ſꝫ demuꝫ ſi remittēt debitorreſtitue̓. et hoc ſi debitoris ſit animꝰ nolle reciꝑe: ſivſurariꝰ vellet reſtituē: ſꝫ tāqͣꝫ pure donatū penesvſurariū remanē. ꝑinde ē ac ſi ille reſtituiſſet: illepꝰ reſtōnem donaſſet: ſiue volēti ꝑato reſtituereremiſiſſet. Idē tenet Fcd̓. ī ꝯſilijs ſuis. ꝓut recitatpanor. ī. c. tu. exͣ eo. dicēs ille exercuit vſuras leſerit deū ꝓximū: tenet̉ vtriqꝫ reſtituere: ſedſatis vr̄ feciſſe ꝓximo: ſi ꝓximꝰ a extorſit vſuraꝫſine dolo pure ſimpl̓r remiſit vſuras. ſatiſfactū intelligit̉ qͣlitercūqꝫ volūtati creditoris ſatiſfiatIdem archi. ī. c. ij. e. t. li. vj. Et hec opi. ꝓcedit ẜmFed̓. etiā ſi vſurariꝰ ꝯtinuaret viciū vſure. Sꝫ deotenet̉ ſatiſface̓ pnīam. Sꝫ panor. dicit viderequō nūc recte poſſit penitere: niſi ſaltē nūc peniteat ſe exercuiſſe vſurā: habeat ꝓpoſitū nūc reſtituendi: ſi al̓s remiſſio fuiſſet facta. hec panor. Ethoc dictū panor. p̄t intelligi ad deū: qꝛ al̓s remitteret̉ pctm̄: ſꝫ quo ad ꝓximū opinio Fed̓. videt̉ꝓbabilis. Et ſic limita ea dicta ſunt. in principio huiꝰ. c. de mente panor.Utꝝ ſit licitū mutuare hoc vt des aliqͥd pauperibꝰ: vel pr̄i meo indigēti?.: qꝛ ſic̄ licꝫmihi ex vi mutui trāſferre dn̄iuꝫ rei aliene ī me: itanec ī aliū. Nec ēt redimēda vita captiui p̄t exerceri vſura. exͣ de vſur. ſuꝑ eo. .n. p̄textu pietatꝭeſt impietas facienda .j. q. j. eſt.Quero an ſit mutuum ſi quis dederit deceꝫ vlnas panni alijs. x. reddendis ad certum terminum: cum talia videant̉ ꝯſiſtere in menſura? Rū̄.