Utrū ep̄i. archidiaconi vel p̄ſbyteri curati poſſint ingredi religionē. Rn̄. ẜm Panor. in. c. qd̓ deitimorē. de ſta. mo. ꝙ cuilibet p̄lato citra ep̄m ꝑmittitur intrare religionē ⁊ dimittere p̄laturā. Et ẜmTho. Archidiaconi ⁊ p̄ſbyteri curati hoc pn̄t etiāꝯͣdicente ep̄o. xix. q. ij. due ſunt. Ep̄us aūt nō pōttrāſire niſi de licentia pape. vt in. c. licꝫ. de regula.l.2ſſ.. ya ẜm doc.L56Utrū ꝑ ingreſſum religionis cōſequat̉ quis re6lmiſſionē oīm peccatoꝝ. Rn̄. ẜm Tho. rōnabilit̓dici pōt ꝙ ſic. Sicut ꝑ aſſumptionē crucis. Si em̄aliquibꝰ elemoſynis factis hō pōt ſtatim ſatiſfacere de peccatis ſuis iuxta illud Ganiel̓. iiij. peccatatua elemoſynis redime. multo fortiꝰ in ſatiſfactione ꝓ omnibꝰ peccatis ſufficit ꝙ aliqͥs diuinis officijs ſe mancipet ꝑ religionis ingreſſum: q̄ exceditomne genu̓s ſatiſfactōis ⁊ pnīe publice. vt habet̉xxxiij. q. ij. admonere. vnde in vitaſpatrū legit̉ ꝙeandē gratiā cōſequūt̉ ingrediētes religione: quācōſequunt̉ baptizati. Si tn̄ ꝑ ingreſſum nō abſolueret̉ ab omni reatu pene: nihilominꝰ ingreſſusreligionis vtilior eſſet qͣꝫ peregrinatio terre ſanctead ꝓmouendū in bonū qd̓ p̄ponderat abſolutioni a pena.Quid de illo qͥ dolo inductꝰ intrauit religioneꝫRn̄. ẜm Ray. nō pōt allegare deceptionē: cuiuscōditio melior facta ē. vt exͣ de cōuer. cōiū. ex parteel. ij. concor. Ho. ⁊ addit. ꝙ idē eſt etiā ſi qͥs ex falſa cauſa intrauit: vt ſi putauit ſponſam ſuā leproſam. ⁊ non erat. d. c. ex ꝑte. Uide de hoc sͣ. Diuortium. Uide tn̄ Inno. in. c. cuꝫ dilectus. qd̓ me. cāvbi dicit ꝙ dolus qͥ cadit in ꝯſtantē virū nō hꝫ vtciare religionis ingreſſum. Secus vbi int̓ueniretdolus qͥ peritiſſimos haberet fallere.Quid ſi qͥs ingrediat̉ religionē ſub conditionealiqͣ. Rn̄. Panor. in. c. fi. de condi. ap. ponit duasopiniones pͥncipales. Una fuit Inno. Hoſtiē. ⁊Io. an. ꝙ ſi fuit appoſita aliqͣ cōditio ꝯͣ ſubſtantiāreligionis. puta. ꝙ ei liceat habere ꝓpriū. ꝙ hac cōditione nō obſtante tenet ꝓfeſſio. Idē tenet glo.in. c. ſolet. xxxij. q. ij. Licet ſecꝰ ſit in mr̄imonio ẜmIo. an. qꝛ in mr̄imonio tractat̉ de fauore ipſoꝝ ꝯͣhentiū. Un̄ exquo alter acceptauit cōditionē potuit ſibi p̄iudicare. ſꝫ in ꝓfeſſione obligatio acquiritur deo ꝑ miniſteriū abbatis vel alteriꝰ p̄lati. Factum gͦ miniſtri acceptātis illā cōditionē nō debetobeſſe deo. qͥ videt̉ velle ꝓfeſſionē recipere. Contrariā opi. tenet glo. in. d. c. fi. Gaſ. autē de cal. dic̄.ꝙ in foro iudiciali ꝓcederet pͥma opinio. ſꝫ in foroaīe opinio glo. Sed. d. Car. tenet ꝙ ꝓfeſſio ſit nulla. exqͦ p̄ciſe ille ſtetit in ſua volūtate. Aliter noluitſe obligare. Et hec opinio plus placet panor. qꝛ remota ꝑte ſubſtātiali actus: remouet̉ ipſe actus. vtin. c. tua de ſpon. Sꝫ intētio ꝓprij eſt ꝯͣ ſubſtantiāreligionis. vt in. c. cū ad monaſteriū. de ſta. mo. gͦtalis cōditio ſiue modus hꝫ viciare actū. Nec ob.ſi dicat̉ ꝙ p̄latus ad ꝓfeſſionē recipiēs nō potuitp̄iudicare deo. qꝛ dico illud ꝓcedere in obligatiōeq̄ſita. ſꝫ nos ſumꝰ in q̄renda. Nam ⁊ ſeruus nocetdn̄o in q̄rendis. lꝫ nō in acqͥſitis. Sic ⁊ p̄latus nōReligio. ij.poteſt p̄iudicare eccleſie in acqͥſitis. ſꝫ bene in acqͥrendis. Itē deus nō recipit obligationē niſi a voluntario. xv. q. ij. nō eſt. hinc ē ꝙ votū emiſſum ꝑmētū nō obligat vt in. c. j. ꝙ me. cā. Sꝫ iſte noluitaliter obligari. niſi poſſet tenere ꝓpriū. gͦ ⁊cͣ. Inno.tū dicit ꝙ ſi ingrediēti diceret̉. tu debes ꝓfiteri regulam beati Auguſtini. ⁊ bene pōt comedere carnes. ⁊ in illo monaſterio eſſent cōſtōnes ꝙ nō cōmederēt carnes. bene poſſet comedē carnes. cumnec regula hoc habeat. nec vniuerſalis cōſtitutio.nec ei poſſet aliqͥd imputari: niſi eſſet ſcandalum.⁊ tūc poſſet ad aliū locū mutari. Sed ſecūs ſi diceretur ſibi volenti ꝓfiteri regulā beati Benedicti.Nā ẜm eū oēs generalit̓ abſtinere debēt a carnibus. ⁊ tūc fatuitati eius imputandū eſt. ſi credit eiqͥ ꝓmittebat ſibi ꝙ liceret comedē carnes. IdemDir. Addit tn̄ idē Inno. ẜm aliqͦs: ꝙ exquo ſubmittit ſe obediētie alicuiꝰ. nō obſtantibꝰ talibꝰ ꝓmiſſionibꝰ: tenet̉ ſeruare regulā ⁊ conſtōnes eiusxij. q. j. nō dicatis. De hac maͣ videsͣ. Abbas. Etan liceat monacho hr̄e vſumfructū alicniꝰ rei. vide ibi. Et an pactū de habēdo vſūfructū inducatꝓprietatē. vide sͣ. Impedimentū. iiij.Quid ſi aliqͥs videns aliqd̓ monaſteriū vbi monachi ſplendide viuūt. cogitat: hūc ordinem benepoſſum ſuſtinere ⁊ ſic ingredit̉. Uel pone ꝙ aliqͥsintrauit religionē vbi nō ſeruat̉ regula antiqͥtusinſtituta. Deinde reformat̉ monaſteriuꝫ. nunqͥdis qͥ fuit ingreſſus tꝑe diſſolutōis poſſit cōpelli adobſeruantiaꝫ regule reformate. Rn̄. Panor. in. c.ſuꝑ eo. de regula. dicit qͦſdā diſtinguere int̓ diſcretum ⁊ indiſcretū. Alia opinio: quā videtur ſequiInno. eſt vt indiſcincte cōpellat̉ eſſe in illo monaſterio. qꝛ aut intrauit intuitu dei. ⁊ nō debet poſſeallegare ꝙ noͣ vult obſeruare regulam reformatā.Si aūt dicit ſe intraſſe non bono aīo. ſꝫ vt viueretẜn regulā ibi vigentē. ⁊ nō debꝫ audiri tanꝙͣ allegans turpitudinē ſnā. Sed panor. dicit p̄dicta ꝓcedere qͦ ad eccleſiā militante. q̄ non iudicat de occultis. Sed in foro aīe putat aīaduertēdā intētionem iſtiꝰ ingreſſi. Nā votū oīno dꝫ eſſe voluntarium. vt in. c. licet. de regula. Id̓o ſi qͥs nō habuitanimū ſe obligādi niſi reſpectu regule q̄ ibi obſeruabat̉. nō putat ꝙ iſte apud deū ſit obligatus. maxime qꝛ tria ſunt ſubſtātialia religionis. Alia accidentalia ⁊ ordinata ad fineꝫ illoꝝ triū. vnde ſi pertantū tp̄us. de cuiꝰ inicio nō eſt memoria: aliqͣ accidentalia regule nō fuerūt in illo monaſterio obſeruata ſatis potuit ingrediens cogitare ꝙ ex aliqͣ cāillud ꝓuenerit: cū iſta accidētalia poſſint eſſe ⁊ abeſſe: ſtante religione in illis tribꝰ ſubſtātialibꝰ. vn̄ſaltē anteqͣꝫ regula reformet̉ ꝑ ſuꝑiorē. illi qͥ fuerūtingreſſi tꝑe quo remiſſius ibi viuebat̉. nō vident̉peccare. Et ita cōſuluit. d. ſuus Car. vt refert Panor. Dir. aūt. li. ij. plus dicit ꝙ ſi qͥs intrat monaſteriū in qͦ eſt certa regula ab antiqͦ inſtituta. ſꝫ nōſeruat̉ etiā qͣꝫtū ad habitum. Nec etiā intrās obligat ſe ad ipſaꝫ antiquā ſeruandā: ſꝫ ad illā q̄ ibi defacto ſeruat̉: ⁊ ſic in hoc caſu ille qͥ ingredit̉. etiaꝫ ſiꝑ plures annos ibi remāſerit. nō cenſet̉ religioſus