gratulationē ⁊ ad interiorem conſolationeꝫ ẜm ꝙvnus in charitate exiſtens de bonis alterius gaudet: ſic valet omnibus exiſtentibus in charitate. ⁊plus ei qui eſt in maiori charitate. Et hec ſentētiaeſt cōmunis ẜm Nico. de auſmo. Idē Aſten̄. Etper predicta ſoluitur queſtio. nūquid ſuffragia facta ꝓ multis: equalit̓ ꝓſint ſingulis? Pe. ⁊ Tho.dicunt. ꝙ ſi valor ſuffragioꝝ conſideratur ẜm qd̓valet ex virtute charitatis: ſic tantū ꝓſunt ſingulis: ac ſi pro vno tm̄ fierent. Si autem cōſideraturvalor ſuffragiorum inquātum ſunt quedam ſatiſfactiones per intentionē facientis tranſlate ī mortuos: ſic magis valent ei pro quo ſpecialiter fiunt.Sic em̄ effectus ſuffragiorū: diuidit̉ diuina iuſticia inter eos pro quibus fiunt. Quare concludūtquidam. ꝙ ſi quis ſacerdos promiſiſſet deſeruirevni capelle: ⁊ quotidie ibi celebrare. ꝙ talis nō poſſet dicere miſſas beati Gre. pro aliquo alio. Et ſicnon poſſet acceptare aliquas miſſas ad dicenduꝫnec trinitatis nec crucis ⁊cͣ. Hoc patet per predicta. Et idem dicendum de quibuſcūqꝫ alijs ſacerdotibus tam ſecularibus qͣꝫ religioſis: ꝙ ſi promiſerunt dicere. xxx. miſſas pro vno tales miſſas nōpoſſunt appropriare alteri. al̓s tenentur ad reſtitutionem ẜm Sco. Ideo cautela eſt vt ſacerdos nōꝓmittat ī ſpeciali alicui. Sed poterit dicere. Nosrogabimus deum pro te: vel pro illo defuncto inxxx. miſſis: vel. M. Et ſic promittendo pluribusperſonis. poterit ſatiſfacere. Immo tot quot promiſit. Unum tamen eſt quod poſſet excuſare huinſmodi ſacerdotes promittendo pluribus dicerexxx. miſſas. ſcꝫ conſuetudo omniū ſacerdotum: qͥindifferenter acceptant plura trigeſima ſimul. etſimul dicunt: ⁊ omnibꝰ promittunt ꝙ dicent. xxx.miſſas. Et ſeculares ſciunt hanc conſuetudinemfore inter religioſos et alios ſacerdotes. Et ſic videntur eſſe contenti ꝙ in triginta miſſis oret̉ proeis: aut defunctis eorum. Si tamen eſſet aliquisſecularis qui expreſſe diceret. volo. xxx. miſſas prome. ⁊ nolo vt acceptetis alias miſſas in eis: vel huiuſmodi vt multos vidi. tunc dico ꝙ eſt neceſſe:aut non receptare: aut acceptando velis nolis dicere pro eo dumtaxat. licꝫ tamen in omnibꝰ miſſisquātūcunqꝫ appropriatis rogare deum pro totomūdo ⁊ deuotis ⁊ viuis ⁊ defunctis: dūmodo nōapproprient̉ eis. hāc etiam opinionē tenet Archi.flo. ⁊ Io. de capi.Utrum propter miſſam peculiarem: vt de aliquo ſancto: vel aliam debeat quis dimittere quinaudiat miſſam propriam illius diei? Miſſa peculiaris idem eſt qd̓ miſſa ſpecialis de aliquo ſancto:quaſi ſpecialis ſicut peculium alicui. Rn̄. ẜm v̓ v̓.Si dies habet propriam miſſam quam ⁊ quis al̓saudire tenetur: non debet dimitti propter aliam.extra eo. c. ij. Sed ꝙ quidam laicorum omni dievolūt miſſam de trinitate vel de ſancto Michaele ⁊ huiuſmodi: non debent hoc facere niſi in ſuisdiebus: vt in dicto. c. ij. Et ibi patet ꝙ tam pro viuis qͣꝫ mortuis vtilior miſſa que poteſt dici ē miſſade die. Et ꝙ etiam in diebus profeſtis. id eſt ferialibus propter miſſas peculiares: ſeu votiuas: ſeuMonachusetiam mortuorū: non debet derogari miſſe de dieHoc intelligunt docto. quādo in eccleſia nō eſſetniſi vnus ſacerdos. Si em̄ eſſent plures bene poſſet vnus dicere miſſam occurrētem: ⁊ alius ob deuotionē dicere miſſam peculiarem.Onachus. Vte poſſit fieri canonicus ſecularis? Rn̄. ẜm Ho.ꝙ non. quia non eſt arandum cum boue ⁊ aſino: nec homines diuerſe profeſſiōis debētſic eſſe ſil̓. de elec. cū cauſam.Utruꝫ poſſit fieri canonicus regularis? Rn̄.ẜm Tho. ſecūda ſecūde. q. clxxxix. vtraqꝫ religio .ſ.canonicorū regulariū ⁊ monachorū ordinatur adopera vite cōtemplatiue: inter que precipue ſuntea que agunt̉ in diuinis miniſterijs: ad que ordinatur directe ordo canonicoꝝ regulariū: quibusper ſe competit ꝙ ſint clerici religioſi: ſed religionimonachoꝝ nō pͦ ſe competit ꝙ ſint clerici. vt. xvj.q. j. alia cauſa. Et ideo ꝙͣuis ordo monachoruꝫ ſitartioris obſeruātie: tamē ſi monachi eſſent laici liceret eis tranſire ad ordinē canonicorū regulariū:non autē econuerſo. xix. q. iij. mandamus. Sed ſiinint fidemonachi ſint clerici ſacris miniſterijs obſequēteshabent id qd̓ eſt canonicorū regulariū. ⁊ cum maiori artitudine: ⁊ ideo licitum erit tranſire de ordine canonicorū regulariū ad ordinem monachorūpetita tamē licentia ſuperioris: et non econuerſo.xix. q. iij. ſtatuimus.Utrum liceat monacho habere locum in diuerſis monaſterijs? Rn̄. nullo modo licet. de reli.do. c. finali.Utrū monacho vel religioſo poſſit cōmitti rexixſ. jgimen eccleſie ſecularis parochialis? Rn̄. Panor.in. c. ꝙ dei timorē. de ſta. mo. ꝑ tex. illuꝫ dicit ꝙ ſic:ſed debet habere ſocium ſui ordinis ſi comode fieAort. vtin dau t ꝓp veri poteſt. Panor. tamē hoc declarat in. c. monachiextra eo. dicens. ꝙ monachus nō debet conſtituiſine ſocio ſui ordinis in eccleſia parochiali: quādoeccleſia parochialis eſt ſb̓iecta monaſterio. Ita ꝙiſte nō deſinit eſſe obediētiarius monaſterij. Secus ſi religioſus ꝓmoueret̉ tanqͣꝫ quilibet clericusſecularis ad eccleſiā parochialē. nam tūc cum deſinat eſſe monachus monaſterij. nullā habebitamplius cōnexionē cum primo monaſterio. vide adpredicta quod notatur ꝑ Car. et docto. in cle. j. deelec. vbi dicit̉ ꝙ eccleſia nō curata nō poteſt ſibi cōmitti: ſed de curata diſtinguūt ꝙ duplex eſt curaquedā ꝓprie: vt cura quā habet eccleſia parochialis circa ſuos parochianos. ⁊ de hac omnes cōcordant ꝙ monachus ad illā poteſt eligi. Alia v̓o eſtimproprie. vt cura quā hꝫ p̄latus eccl̓ie collegiate īillos d̓ collegio. ⁊ de hac: glo. ibi dubitat. ⁊ dic̄ hocindigē declaratiōe. Pau. tn̄ dicit. ꝙ etiā ad hāc p̄taſſumi: qꝛ nō pōt talis p̄latus nō hr̄e curā ſui collegij. Car. etiā tenet hāc opi. dicēſ cōiter teneri ꝙ indiſtincte ꝑ diſpēſationeꝫ ep̄i poſſit monachꝰ p̄ficieccleſie curate etiā non hn̄ti aliā curā niſi collegiū.qd̓ tenet Io. Cal. ⁊ Ffe. d̓ ſe. Intellige. ꝙ ep̄us poſſit diſpēſare d̓ eccl̓ijs q̄ pleno iure ad mōachos nō