Legare§. cunqꝫ annui. Et hec diſtinctio eſt equa. Et dicnon modicum tempus eſſe decenniū vel vltra: vtnotatur in cle. j. de re. ec. nō alie. in glo. Et bene facit. d. cle. quia ibi locatio reddituum ad modicumtempus: non ꝓhibetur tanqͣꝫ alienatio. Addit etiam ipſe Car. ꝙ non repugnat mendicitati ſeruarevictualia. quando timet̉ ꝙ alio modo haberi nonpoterunt.Pone. Quidā in teſtamēto fratres minores: vl̓vnum eorū heredes vniuerſales inſtituit. Primoqueritur an valet teſtamentum? Bar. in tractatuminoricarum. di. j. per. d. clemen. exiui. vbi diciturꝙ fratres minores ſucceſſionum nō ſunt capaces.Dicit ꝙ ſi fratres minores ſunt inſtituti heredes.et nullum habēt ſubſtitutum: vel coheredem. tūcteſtamentum eſt nullum. ⁊ hereditas pertinet abinteſtato venientibus. Secus ſi in teſtamento fratres inſtituti habent ſubſtitutum: vel coheredem:quia tunc teſtamentum pōt valere: ſubſtituto adeunte hereditatem. ad que primo ꝑtinet: vel adeunte coherede: cui acreſcit portō relicta fratribus: vbiſubſtitutus nō eſt.Secundo queritur nunquid predicti veniētesab inteſtato ſubſtituti: vel coheredes. ad quos dicta hereditas remanet ẜm iuris rigorem: poſſinteam retinere licite in foro conſcientie? Rn̄. Bart.vbi sͣ. ꝙ ille apud quem hereditas remanet de iuris rigore: debet de voluntate defuncti ſollicite inueſtigare. ⁊ tunc ex illa inueſtigatione: aut ipſe remanet certus ꝙ teſtator voluit illud ſuū teſtamentum valere iure directo. ſcꝫ teſtamenti tm̄. Aut remanet certus ꝙ teſtator voluit ꝙ valeret etiam deiure codicillorum. ⁊ omni modo quo pōt: aut nonpoteſt eſſe certus. nec applicat animuꝫ ad aliquodpredictorum. ſed remanet in eo quod ius p̄ſumit.Primo caſu: quando cōſtat ꝙ teſtator voluerit ꝙvaleret iure directo. ſcꝫ teſtamenti tm̄. Et tunc illeapud queꝫ p̄dicta hereditas remanet: licite poteſteam retinere in foro conſcientie. Secūdo caſu. quādo ille apud quē remanet hereditas credit defunctum voluiſſe teſtamentum valere omni modo qͦmelius poteſt et tunc tenet̉ in foro conſcīe. Terciov̓o caſu qn̄ ille apud quem remanet. nō poteſt eſſecertus: nec applicat animū ſuum ad aliqd̓ p̄dictorum. ſed eſt cōtentus eo qd̓ ius preſumit. Et tuncidem puto ꝙ in primo caſu. vix puto tn̄ reꝑiri aliquem qui nolit valere omni modo quo melius p̄tEt ideo in foro conſciētie tutius eſt nō tenere. Etita dixerunt multi mgr̄i theologie. Et p̄dicta verain venientibus ab inteſtato. ⁊ in coheredibus. Inſubſtitutis aūt nō eſt dubium ꝙ voluntas defuncti teneret. nam voluit defunctus ꝙ herede inſtituto nō adeunte: vel quia nō vult: vel qꝛ non poteſt:ſubſtitutus admittat̉: vt. l. cum ꝓponas. C. de here. inſti.Sed querit̉ de. q. notabili. Quid ſi teſtator dedit ſubſtitutū ſub conditōe. ſi inſtitutus decederetſine liberis ex ſe legittime deſcendentibꝰ vel ex corꝑeſuo naſcentibꝰ. nunquid euaneſcat ſubſtitutio perreligionis ingreſſum: vel qn̄ teſtator ꝑ alia verbacontinentia naturalitatē fecit ſubſtitutionē? Doc.ſummi varij fuerunt. Nam Iac. de bel. conſuluitſubſtitutionem dicto modo conceptam nō expirare per religionis ingreſſum. qꝛ teſtator ꝑ illa verbaeligit naturalitatem nec reliquit voluntatem ſuaꝫinterp̄tationi iuris. Secus quando locutus fuiſſꝫgeneraliter: vt ſi ſine liberis deceſſerit ⁊cͣ. tunc ſuccedit iuris interpretatio. q̄ ceſſat in caſu certo. hācopinionem videt̉ tenere Mar. Hoſt. et Io. an. inc. Raynaldus. de teſta. Contrarium tenet Rich.mal̓. ⁊ Barto. in auten. niſi rogati. ad treb̓. ⁊ in. l. ſiita quis. deleg. ij. Expreſſio enim eorum que taciteinſunt nihil operat̉. c. ſignificaſti. de elec. Sed hecverba ex ſuo corpore vel ex ſe legitime natis inſuntin illis verbis: ſi ſine liberis deceſſerit ⁊cͣ. veniuntfilij legitimi tm̄: vt in. d. l. ſi ita. ergo ſolū intelliguntur de naturalibus. Et tamen fauore monaſteriexpirat talis ſubſtitutio per religionis ingreſſum.Et ſic iſta cōditio. ſi deceſſerit ſine liberis ⁊cͣ. reprobatur. ⁊ pro non ſcripta habet̉. non ideo quia monaſterium habeatur loco filij. ſed quia prebet impedimentum vite contemplatiue: ſeu retrahit a vitacontemplatiua eligenda. Nam inſtitutus timensne bona ſua cogatur reſtituere ſi deceſſerit ſine liberis inducitur ad contrahendum matrimonium:⁊ ſic remouetur a propoſito religionis. Et ideo imperator tale grauamen voluit haberi ꝓ non adiecto: vt in. §. ſed ⁊ hec p̄ſenti. in auten. de ſan. ep̄is.Sed ⁊ hec conditio de qua in. q. noſtra eſt multoplus contraria vite contemplatiue ⁊ religioni. qͣꝫ illa de qua in. d. §. ergo fortius debet haberi pro nōadiecta. Et hec opinio placet. d. An. non tn̄ euaneſcit ſubſtitutio ẜm doct. communiter ſi inſtitutusnon ingreditur monaſterium. licet ipſum heredēinſtituat. hoc enim caſu ceſſat ratio dicti. §. cuꝫ nōimpeditur vita contemplatiua. Si autem ſubſtitutio eſt facta de aliquo ſub conditione ſi non ingrediatur monaſterium. communiter tenetur ꝙtalis conditio habeatur pro non adiecta. Nam ſiconditio indirecte impediens: ſeu retrahens a vita contemplatiua habetur pro non adiecta: vt dictum eſt fortius iſta que directe impedit religionisingreſſum.Quid autem ſi rogatus reſtituere hereditatemvel legatum fiat clericus. nunquid euaneſcat ſubſtitutio? Gloſa dicit ꝙ ſic. duobus tamen interuenientibus: vicꝫ. ꝙ perpetuo maneat in eccleſia. etrelictum expendatur in pias cauſas. Sed nota. qtex. in dicto. §. ſed ⁊ hec. loquitur de intrante religionem ⁊ de eo qui ſit clericus. vnde inſurgit vnꝰintellectus ad illum tex. vt loquatur de ingrediente monaſterium: vt ibi ſit mōachus ⁊ clericus. ⁊ ſicſit ſenſus ꝙ ſiue ingrediatur vt ſit conuerſus monaſterij. ſiue vt ſit monachus ⁊ clericus: ſemꝑ euaneſcit ſubſtitutio. exquo in eccleſia ꝑpetuo eſt māſurus. ⁊ bona expendentur in pias cauſas. Et iſteintellectus placet gloſe. ⁊ Panor. Ad quid em̄ pōderaret: vt ꝑpetuo maneret in eccleſia. ſi efficereturclericus ſecularis?Quid autē ſi inſtitutus ingredit̉ monaſteriū: ſꝫmonachatus nō tenuit? Rn̄. glo. ꝙ ꝑ hoc nō euaneſcit ſubſtitutio. Oꝑtet em̄ ꝙ fiat monachus. Et