vel argentea ornamenta dictarum veſtium: videtur ꝙ non. quia acceſſoria precioſiora: ſuo principali non veniunt. Lud. autem ro. tenet ꝙ veniātetiam precioſiora ⁊ accedunt principali: vt. l. ⁊ ſi nōſunt. §. perueniamus. ff. de auro et ar. le. Et Barto. in. l. ij. ff. de pecu. le. dicit Glo. ibi eſſe falſam. q̄vult ꝙ acceſſoria p̄cioſiora non extinguant̉ deſtructo principali.An autem legans creditori ſuo indubio videatur legaſſe animo compenſandi? Rn̄. Panor. inc. officij. de teſta. dicit ꝙ ſic. per. l. ſi cum dotem. §.ſi pater. ff. ſo. matri. vbi dicitur ꝙ ſi pater tenebatur dotem dare filie. ⁊ reliquit aliquid filie in teſtamento. non poteſt filia petere legatum integrumet repetere dotem. quia videtur teſtator legaſſe animo compenſandi cum dote debita. Et Bartoluset doctores moderni. in dicto. §. ſi pater. limitanthoc verum: quando relictum fit per debitoremneceſſarium. qui ex neceſſitate iuris tenetur ad debitum. Secus quando fit per debitorem voluntarium: qui ex voluntate ſua obligauit ſe ad debitum. Nam hoc caſu non videtur factum animocōpenſandi: niſi ſit expreſſum: vt in dicto. c. officij.vbi legatum epiſcopo ſimpliciter factum: non minuit portionem ſibi debitam ex relictis factis eccleſijs. Licet Panormi. ibi dicat ꝙ teſtator non eſt debitor epiſcopi: nec neceſſarius nec voluntarius. qꝛportio debetur epiſcopo. non a teſtatore. ſed ab eccleſijs. quibus factum eſt relictum. vnde ſi teſtatoraliquid relinquit ſimpliciter epiſcopo: non poteſtdici ꝙ reliquerit animo compenſandi cum debitocum ipſe non ſit debitor epiſcopi. Oportet ergo ꝙapponat modum in legato. ſi vult compenſationēfieri vt ep̄s ſit contentus illa portione. Et hoc vultſingulariter. d. c. officij. qd̓ nota.Utrum minor prodigus: vel furioius intransreligionem poſſit legare: vel teſtari: vel aliter de bonis ſuis diſponere. etiaꝫ ſine auctoritate curatoris.Rn̄. Panormi. in. c in p̄ſentia. de probat̉. dicit ẜmcommuniter docto. ꝙ ſic dummodo tempore diſpoſitionis ⁊ ingreſſus non ſit furioſus. Et hoc aꝑte ſentit Io. an̄. ibi. quia in iſtis ſpūalibus. non cūramus de patria vel curatoris auctoritate: vt in. c.ſi annum. de iudi. li. vj.Sed dubitatur de filiofa. Cy. in autentica. ingreſſi. C. de ſa. ſan. eccle. dicit. ꝙ de bonis caſtrenſibus vel quaſi. non eſt dubium. nec de profecticijsquia illa ſunt patris. Dubium ergo remanet in bonis aduēticijs. Panormi. ibi putat ꝙ de bonis aduenientibus ingreſſo. ꝙ illa indiſtincte acquiruntur monaſterio. Tum: quia amplius nō eſt filiusin poteſtate patris. ⁊ ſic nō acquiritur vſuffructuspatri. tum quia clerici ⁊ perſone religioſe ſunt priuilegiati ſuper bonis aduēticijs. ita vt plenam habeant ipſorum adminiſtrationem. ita quod eſt laicis aduenticium: clericis reputatur caſtrenſe: velquaſi. Et hac ratione. forte idem dici poteſt de bonis acquiſitis prius: vt ſtatim per ingreſſum gaudeant illo priuilegio. de hoc vide videsͣ. Clericus.iiij. ⁊ Ponatio. j.Quid autem de legatis: que fiunt mendicantipeLegareFo. CLVI.bus: maxime minoribus: puta. Fratres minoresnon poſſunt habere annuos redditus per clemē.exiui. §. cunqꝫ annui redditus. de ver. ſig. Quidaꝫindirecte relinquūt hoſpitalibus: aut collegijs terrarum cum onere ꝙ omni anno dent duas petiaspanni. vel huiuſmodi fratribus montis. An fratres minores poſſint recipere? Rn̄. Panormi. indicto. c. in preſentia. ⁊ in. c. nimis praua. de ex. pre.dicit. ꝙ talia legata non valent: quia eſſet haberequandam proprietatem. Et tot poſſent eſſe annuiredditus. ꝙ non oporteret eos mendicare. qd̓ eſſetcontra eorum regulam. Predicatores tamen nonſunt incapaces ex eorum regula. ſed ex conſtitutionibus.¶ Quid autem de anniuerſarijs perpetuis: an liceat mendicantibus recipere? Rn̄. ẜm Pe. de palu. in epiſtola ad magiſtrum ordinis. ꝙ ſicut noneſt cōtra ordinem. Immo de ordine recipere quotidianas elemoſynas. ita etiam anniuerſaria perpetua. nec hoc eſt habere redditus in recipiendogratis. ⁊ in petendo extra iudicium. nec in hoc eſtneceſſaria diſpenſatio. ſicut nec in quotidie mendicando. Sed repetere ea in iudicio tanqͣꝫ redditusſibi debitos. non licet abſqꝫ diſpenſatione. que diſpenſatio fieri non debet. nec illud diſſimulari. niſiex cauſa neceſſitatis: puta. in locis. vbi ita refriguit charitas ꝙ fratres ſeminantes ſpiritualia. nonpoſſunt aliter metere temporalia. Hec Pe. Et idēvidetur dicendum. immo fortius de certis elemoſinis annualibus quas principes aliquando ordinant dari fratribus de gabella ⁊ alijs introitibus.Nam talia ſunt pure elemoſyne. Nam ipſe concedens ad placitum. poteſt reuocare talem dationeꝫcum ſponte det. ⁊ non ex aliqua obligatione ad illos. Non obſtante ꝙ illi qui ſunt ſuper illis gabellis teneantur ex debito dare fratribus rationē ordinationis domini. Addit etiam ipſe Pet̓. de palu.ꝙ de annuis cenſibus. ac etiam de redditibus fratrum ad vitam. non licet exigere ea abqꝫ diſpenſatione. que fieri non debet vt dictum eſt: niſi ꝓpterneceſſitatem. Sed oblata licet recipere. Idem Archi. flo. Et per predicta patet. ꝙ ſi quis legaret fratribus minoribus prouentus aliquorum locorumaut redditus alicuius poſſeſſiōis. vel certum quidannuum. non licet dictis fratribus illos reddituspetere in iudicio. nec etiam extra iudicium exigereSi tamen heres ipſe vellet ſponte fratribus dare:hoe caſu liceret fratribus recipere. maxime ꝑ modum elemoſyne.An autem indiſtincte fratribus minoribus ꝓhibeantur annui redditus? Rn̄. Car. in dicta clemen. exiui. poſt Federi. ꝙ aut annuus redditus relinquitur ad certum vſum diuini cultus: puta. vi.num pro ſacrificio. frumentum pro hoſtijs. ⁊ conuentus eſt capax. Aut redditus deputātur victuivel veſtitui: vel indiſtincte relinquitur. ⁊ ad modicum tempus. ⁊ conuentus eſt capax. quia videturvnum legatum. cuius ſumma eſt diuiſa quo ad ſolutionem. nec per hoc tollitur mendicitas. ſed ſubleuatur. Aut relinquit̉ ad tp̄s non modicū. Et nōvalet: qꝛ tunc cōputant̉ inter immobilia: vt. in. d.