de xtummcc ¶ Excōicatio. vj.xtōrea6 dXcommunicatio. vj.De participatōe cum excōicato: vbi ſciēdum ꝙ eſt quedā participatio illicita. q̄quidem cōtingere pōt quadrupliciter. Primo qn̄quis ꝑticipat cum excōicato in eodē crimine ꝓpterqd̓ excōicatus eſt .ſ. dando ei cōſiliū auxiliū: vel fanorem. De hoc videsͣ. Excōicatiōe. xvij. Scd̓o qn̄participat quidē in crimine mortali. ſed nō in illoꝓpter qd̓ excōicatus eſt. Et talis mortaliter peccatlicet nō incurrat eandem ſnīam. ſed incurrit minorem excōicationem. Tercio qn̄ ꝑticipat ei in diuinis .ſ. recipiēdo eum ad diuina officia. ſeu eccleſiaſtica ſacr̄a: vel ad eccleſiaſticā ſepulturam. Et talisquidē licet nō ſit irregularis: vt extra eo. is cui. lib̓.vj. peccat tn̄ mortaliter. ⁊ eſt valde ꝓpinquis irregularitati. Nam eſt ei interdictus ingreſſus eccleſie donec de tranſgreſſione hmōi ad arbitriū eius:cuius ſnīam cōtempſit: ſatiſfecerit cōpetēter. extrade priui. c. ep̄orū. li. vj. Et ibi ſentit Arch. vt ponitIo. an. in nouella. ꝙ illud capl̓m videt̉ ſolum habere locum in celebrantibꝰ excōicatis ab hoīe. ⁊ nōa iure ꝓpter verba ibi poſita ad arbitrium eius ⁊cͣEt ſi poſtqͣꝫ eſt ſic interdictus ingerit ſe diuinis: inſuo officio agens ſicut prius. Irregularis efficit̉. qſi talis ꝑticipatio in diuinis ſit ꝑ mētū. vt qꝛ tyrannus cogit metu mortis ſacerdotem ſibi celebrare.beatus eſſet ſacerdos ẜm Hoſti. ſi ſe ad martyriūp̄pararet. Metus em̄ ⁊ ſi culpam attenuet: ſimpl̓rnon excuſat. xxxij. q. v. Ita ne. Tamen ẜm. v̓ v̓. etHug. bene excuſat metus ille qui caderet in cōſtātem virū. Et ꝓut habet̉ in ſum. confe. li. iij. Scd̓aopinio videt̉ humanior ⁊ verior. cum caſus neceſſitatis excuſet in talibus. Et etiā caſus vtilitatis. qd̓minus eſt. hec ibi. pͥmū tn̄ dictū p̄t intelligi qn̄ qͥsex metu ꝑatus eſſet cōſentire etiā pctō. tunc em̄ nōeēt excuſabilis. d. c. Ita ne. Quarto qn̄ ꝑticipat. nōin crimine. ſꝫ in loq̄ndo vel ſecū orādo. vel comedēdo ⁊ hmōi. Et de taliter ꝑticipāte dicit Tho. in. iiiꝙ quidā dicūt ꝙ peccat mortal̓r. Et ſubdit ꝙ hocvidet̉ valde graue. ꝙ homo ꝓ vno verbo leui. quoexcōicato loquit̉. peccet mortaliter. Et idem tenetPanor. in. c. ſacris. qd̓ me. cā. dicens ꝙ eſt cōis opimo doc. ꝙ cōicans excōicato nō peccat mortaliter.ſed venialiter. niſi in quinqꝫ caſibus. Primo qn̄ cōmunicat in contemptum clauium. Scd̓o qn̄ fit incontemptum ſuꝑioris. ſeu contra p̄ceptum ſuum.Tercio qn̄ cōicat in diuinis. Quarto qn̄ cōicat incrimine. Quinto ſi erat excōicatus cum ſibi participantibus. al̓s eſſet nimis durum. ꝙ quis regulariter incurreret mortale. ſalutando excōicatum: veleum nō euitando in menſa. Hoſti. tn̄ extra eo. qd̓in dubijs. ⁊ Ioh̓. ⁊ Arch. xj. q. iij. rogo. dicunt ꝙ ſiquis participat cum excōicato cōtra ꝓhibitionemcanonis. peccat venialiter. niſi forte nimis frequēter hoc faciat in contemptuꝫ canonis. reputandoexcōicationem truffam. Si autem participat contra ꝓhibitionem hoīs. mortaliter peccat. Et hoc ēqd̓ dici cōſueuit ꝙ mitius agit̉ cum lege qͣꝫ cum miniſtro legis. l. celſus. ff. de arbi.¶ Sed nunquid delegatus poteſt excōicare illosFo. XCIX.qui in locutione ⁊ hmōi participant excōicatis abeo? Rn̄. poteſt. Et ſic excōicati debent petere abſolutionem ab eo vel a delegante: vtputa. a papa. extra de offi. dele. p̄te rea. ⁊. c. ſignificaſti. ⁊. c. prudentiam. Hoc tn̄ intelligendum eſt ꝙ ipſi participantes nō poſſunt excōicari niſi cum illa ſolēnitate dequa dictū eſt sͣ. Excōicatio. j. §. qui incipit. In quibus caſibꝰ ver. quartus caſus. Et eſt ſciendū ꝙ ex4. jt Cc.cit¶ yl.op.cōicatio nō tranſit in terciā ꝑſonam.¶ Sunt ⁊ alij caſus in quibus quis licite particica. lopat excōicato. Primo quidem qn̄ loquit̉ ei in hisque ꝑtinent ad abſolutionem vel ſalutē anime. licꝫalia verba incidenter interponat vt magis ꝓficiatItem Gre. xj. q. iij. qm̄ multos. ſubtrahit a minoriexcōicatione plures cōicantes. videlicet vxores: filios. ſeruos: ancillas: ſeu mancipia: ruſticos ⁊ ſeruientes. ⁊ omnes alios .ſ. eius familiares ⁊ ſubiectosqui nō adeo curiales ſunt: vt eorum cōſilio ſceleraꝑpetrent̉. ⁊ omnes qui ignoranter cōicant excōicatis. ſiue illos qui cōicant cum illis qui excōicatis cōmunicant. Quicunqꝫ aūt orator .i. cauſa or̄onis vadens: aut ꝑegrinus: aut viator in terram excōicatorum deuenerint. vbi nō poſſunt emere vel nō habent vnde emant. dat licentiam ab excōicatis recipiendi. Et nota ꝙ circa p̄dictas ꝑſonas diſtinguēdum eſt inter illos qui ante erant obnoxij ſiue obligati excōicatis: vt vxor: filij: ſerui: ⁊ iſti tenent̉ eis ſicut primo tenebant̉. Qui v̓o nō erant eis obnoxijnec etiam nunc ſunt. poſſunt cum eis cōicare: prout ⁊ qn̄ neceſſe fuerit. extra eo. inter alia. Et de hacmateria notāt̉ verſus. Utile. lex. humile. res ignorata. neceſſe. Hec anathema quidē faciunt ne poſſit obeſſe. vtile .i. ꝓpter excōicati vtilitatem. vel etiāparticipātis: vt. jͣ. dicet̉. Lex. ſcꝫ matrimonij excuſat. Humile .ſ. ſerui ⁊ filij excuſant̉. Res ignorataid eſt qn̄ neſciuit eum etcōicatum. Neceſſe .i. ꝓpterneceſſitateꝫ cōicans excuſat̉: de quo. jͣ. Utilitas ergo excuſat a participatione excōicatorum. Et hocpoteſt eſſe dupliciter. Nam poteſt eſſe vtilitas excōicati: vt qn̄ quis loquit̉ ei de his que ꝑtinent adeius ſalutem. vnde ⁊ excuſant̉ hi qui cauſa p̄dicationis ⁊ confeſſionis habitant inter illos. a quibusetiam licite petunt ⁊ recipiūt elemoſynas: extra eo.cum voluntate. §. predicatores. Et ẜm Dir. ſi aliaverba in p̄dicatione vel confeſſione immiſceāt vtapud ipſos magis ꝓficiant. excuſantur. ergo ſi aliaintentione hoc faciant. excōicationis minoris vinculo aſtringunt̉. Item poteſt eſſe vtilitas ex parteparticipātis: vt cum petit ab excōicato quod ei debet: vt in. c. ſi vere. extra eo. vnde ⁊ ſi nolit ſoluere:poteſt in iudicio cōueniri. al̓s ex delicto ſuo cōmodum reportaret: extra de iudi. intelleximus. Poſſꝫetiam loqui licite de ſalute aīe ſue ꝓprie ſi neceſſitaseſt. et nō poſſet hr̄e recurſum ad aliū qui cōſulat eiẜm. v̓ v̓. Et ẜm eundē. v̓ v̓. neceſſitate imminentepoſſum petere ab excōicato cōſiliū etiā ſuꝑ tꝑalibꝰQuanta aūt neceſſitate: vel vtilitate hoc liceat agere. arbitrio boni viri relinquet̉.Uxor excuſatur a participatione cum viro. ſcilicet qn̄ de matrimonio ꝑ eccleſiam approbato conſtat. d. c. qm̄.t ij