Excōmunicatio. jͣ.et huiuſmodi. nūquid vere erit excōicatus? Rn̄.ẜm Guil. Si ꝑ talia verba agat̉ in foro iudicij. nōreputabit̉ excōmunicatus: niſi aliter cōſtiterit deintentiōe excōicantis: vt qꝛ ſemꝑ ſolitus eſt ita dicere ⁊ huiuſmodi. In foro autē penitētiali: eligenda eſt tutior via. ſcꝫ vt putet ſe excōicatum ⁊ abſolutionē petat. Idē Hoſti.Quid ſi dicat̉. Excōmunico te ⁊ abſoluo? Rn̄.ẜm v̓ ꝟ̓. ſi voluit iudex ſimul excōicare ⁊ abſoluerenihil egit. Si auteꝫ voluit excōmunicare ⁊ poſteaabſoluere vtrūqꝫ valuit.Quid de duobus quibꝰ mandū eſt: vt aliqueꝫexcōicent. Et vterqꝫ eoꝝ eodē momēto dic̄. Excōmunico te ſi ille nō excōicat te. Rn̄. ẜm Ug. vterqꝫ illoꝝ iudicū excōicat: qꝛ intētio eoꝝ eſt: ꝙ iſte excōmunicet̉. Et eſt ſenſus. excōico te ⁊cͣ. qͥa neſciovtruꝫ ille excōicet te. Et ideo excōico te: vt ſic noneuadas penā excōicatiōis.Quid de excōicatiōibꝰ que ꝓ furtis vel dānisoccultis ꝓferūtur ſic. Excōicamus oēs illos qͥ tale furtū vel damnū fecerunt: ⁊ oēs qui de hoc aliquid ſciuerunt: nec reuelauerint illud. nūquid illequi ſciuerit hoc quocūqꝫ mō. reuelare teneat̉ damna paſſo vel alij? Rn̄. ꝙ non tenet̉ reuelare dānūpaſſo: qꝛ hec ſentētia intelligi debet de reuelatōnefienda p̄lato eccleſie nō damnū paſſo. Sed nec p̄lato tenet̉ iſte qui ſolus ſcit: reuelare. īmo tenet̉ nōreuelare publice. Sicut notat Ugo. de teſtibꝰ ſynodalibꝰ. xxxv. q. vj. ep̄s. in ſynodo. In hoc tamēcaſu credo ꝙ teneat̉ reuelare p̄lato occulte. vt corrigat occulte: nō publice. hec Rod̓. Sed ſi ille ſciat ꝙ poſſit ꝓbare. nō tn̄ tenet̉ in reuelādo publice ſuis expenſis ꝓducere teſtes: ⁊ in iudicio trahere reum.Quid de illis qui excōicati ordines recipiunt:Rn̄. ſi ſcientes ſe eſſe excōicatos receperūt a ſuſceptis ordinibus ſunt imꝑpetuū deponendi: ſi ſuntclerici ſeculares. ſi v̓o nō recolentes factum: proin excōicationē inciderunt vel factū quidē ſciētesſed iuris ignari. neſciebant ſe eſſe excōicatos: tunccum talibꝰ ſi ſunt ſeculares: archiep̄i: vel ep̄i diſpeſare n̄ poſſunt abſqꝫ mādato ſedis apoſtolice. Siv̓o ſunt regulares: abbates ip̄oꝝ poſt iniūctā penitentiā ⁊ ꝑactam: poterūt cum eis diſpēſare: niſigraue fuerit ⁊ notabile factū: vel qui fecit adultusfuit ⁊ diſcretꝰ: vt violēter ꝯtra obliuionem ⁊ ignorantiam p̄ſumatur. probant̉ hec omnia. extra eo.cum illoꝝ in fi.Quid fiet de fructibꝰ eccleſie cleriei excōmunicati. Rn̄. ẜm Ber. debent aſſignari alicui qui celebret ꝓ eo donec ip̄e eſt excōmunicatus. extra deappel. ꝑuenit. Quod ſi iniuſte fuit excōmunicatꝰ:recuperabit fructus ſibi ſublatos. ij. q. v. ſuꝑ cauſas. Idem Ray. ⁊ Goſ. Si v̓o iuſte nō poteſt. C.de re mili. l. cum allegatis. li. xij. Hoſti. tamē limitat p̄dicta: vt refert aſten̄. li. vij qͣꝫdiu excōmunicatus in ſententiā dormit. hoc eſt qͣꝫdiu eſt ī morapetende abſolutionis: quia non debet ꝑcipere beneficiū qui non facit ſeruitiū. extra de ap. paſtoralis. in fi. Secus ſi nō eſſet in mora. extra de cōceſ.pre. qꝛ diuerſitatem.Fo. XCV.¶ Quid ſi non habet vnde viuat elericus excōicatus. Rn̄. aſten̄. ẜm Io. ꝙ ꝓuidendū eſt ei interim de bonis eccleſie: qꝛ etiā depoſitis ꝓuidetur.l. diſt. ſtudeat. ne cogat̉ ī obprobriū cleri mēdicareUtrū ſentētia excōicationis lata ſub cōditiōeliget anteꝙͣ extet conditio. Rn̄. ẜm Hoſti. nō ligat. extra de ap. p̄terea. el. ij. et extͣ eo. a nobis. el. j.vn̄ ⁊ ſi pendēte ꝯditōne appellet̉. tenet appellatioSed ſi pure fereret̉ ſentētia nō reuelaret̉ ꝑ appellationē. d. c. paſtoralis. Trāſfert tn̄ cauſe cognitionē in ſuꝑiore. extra eo. ꝑ tuas.Sed qͥd ſi pendēte ꝯditione deſinat eſſe eiusſubditꝰ. Rn̄. tenet ſentētia. niſi appellet. exͣ de fo.cōpe. c. pe. exͣ de offi. dele. gratū. ⁊. c. relatū.Pone ꝙ aliquis excōicet̉ poſt appellationem.nō tamē ꝓſequit̉ eā. nūquid rata manebit ſententia. Rn̄. ꝙ nō. Aut em̄ appellatio tenuit aut non.Si ſic: excōmunicatio poſtea nulla fuit ipſo iure.d. c. ꝑ tuas. Et ita ſiue ꝓſequat̉ appellationeꝫ ſiuenō: nō efficit̉ pͥma aliqua. Si non tenuit: ergo excōmunicatio pͥma facta ſtatim tenuit. hec Aſten̄.de hac materia videsͣ. Appellatio.Quid ſi iudex dicat excōico te ſi habes res fureiqaīō iudic⁊t Setiuas. nūquid ꝑ appellationē ſuſpendet̉. Rn̄. ẜmοετη Ch6Hoſti. nō ſuſpēdet̉ ſi habet res illas. Si tn̄ occultū ē: eccl̓ia nō iudicat de occultis.¶ Quid ſi dicat. Excōmunico te quia feciſti furS 6. C.tum. Et tamē falſum eſt. Rn̄. ẜm v̓ v̓. Hoſtiē. etInno. Tutius eſt dicere ꝙ excōmunicatō teneatvt. xj. q. iij. c. j. ⁊. c. ſi epiſcopus. qꝛ non eſt error intolerabilis exp̄ſſus. Et cauſa licꝫ ſit falſa. nō tamēeſt impoſſibilis. vn̄ ꝯſulendum eſt ꝙ abſoluat̉ adcautelā: quo ad forū iudiciale. Sed quo ad deumnon eſt ligatus: niſi forte ex ꝯtemptu. vide tamenad predicta que notant docto. in. c. inter ceteras.de re iudi. et Panor. ibi. Quod aūt ſententia continet cauſam falſam. Et tunc aut cauſa eſt notoriefalſa ⁊ impoſſibilis. Et tunc non tenet ſententia.etiā ſi ſit ercōmunicatiōis. Exemplū. ſi iudex condemnauit vel excōmunicauit eunuchum vel infantem: quia p̄gnantem reddidit monialeꝫ. Autcauſa notorie eſt falſa. ſed nō impoſſibilis. vtputaiudex excōmunicauit aliqueꝫ quia ſpoliauit eccleſiam cum incendio. ⁊ notorie cauſa eſt falſa. nō tn̄impoſſibilis. quia hoc potuiſſet facere. Et Archi.in. c. venerabilibus. eo. ti. li. vj. dicit talem ſententiam valere. et loquitur in excōmunicatione. Etforte potuit moueri. quia iura ī nullitate excōmunicationis loquūtur. qn̄ in ſententia fuit exp̄ſſuserror intolerabilis. Et hanc opinioneꝫ tenet glo.ſaltē in excōicatione. in. d. c. ꝑ tuas. Sed do. An.tenet ꝙ ſententia excōicationis notorie falſa nonvalet qꝛ iniuſta ſentētia ſuſtinet̉. ꝓpter p̄ſumptionē iuſticie que cadit ſuꝑ dubio. c. cauſaꝫ. d̓ re iudi.Secus dicit: in cauſa manifeſte falſa. Et hoc putat veriſſimū panor. Non ob. ꝙ iura in excōicatione faciunt mentionē de expreſſione erroris intolerabilis: qꝛ dico ꝙ iura illa debent cā exēplificādi ſuꝑ nullitate. Et ea que dicūtur cā exempli: nōſtringunt regulam. nam expreſſio erroris inducit nullitatē: qꝛ apparet notoria iniuſticia. Idemqͥ iiij