immediate p̄cedenti. Nā ibi: licꝫ ſtatutū epiſcopihabeat vim canonis: eſt tamē lex inferioris vel ſuiip̄ius. Et ideo ligare non poteſt directe ſuperiorēvel ſeipſum. Secus v̓o in iſta participatiōe ꝓpterquā talis non ligatur ſua ſententia: ſed ſentētia canonis vel pape.Sed pone ꝙ ep̄ns excōmunicet aliqueꝫ: cumparticipibꝰ ſuis ſeu fautoribus in crimīe damnato. Et poſtea ꝑticipet cum tali in crimīe damnatonūquid incurrit eandē ſentētiā? Rn̄. Ray. dicitꝙ ſic. Sed Gof. dicit ꝙ nō: qꝛ ꝑticipes ligant̉ ſentētia homīs in hoc caſu. xj. q. iij. excellentiſſimus.Nemo aūt ꝓpria ſentētia ligacur. Hoſti v̓o dicitꝙ ille qui ꝑticipat cum ſic excōicato: ſi ſit alius qͣꝫꝓferēs: duplici iure ſentētiā eandē incurrit: ⁊ duplici vinculo ligatur. vno auctoritate canonis. Etſic verū dicit Ray. Alio auctoritate ſententiā ferētis: ⁊ ſic verū dicit Goſ. Si autē ſit ꝓferens tuncligabit̉ tm̄ vna .ſ. canonis.Sed quō is qui tulit ſententiā participabit incrimine cum criminoſo. Rn̄. Aſtenſis de menteHoſt. ꝙ hoc poteſt quādoqꝫ accidere: vt ſi fratrēexcōicauit ꝓ rapina mihi facta quē forte odit: ſedhoc fecit coactus ꝑ ſuꝑiorē. Et nihilominꝰ latēterfauet raptori: ⁊ cū eo ꝑticipat ⁊ eum receptat. Uelpone ꝙ cognouit mulierē quā excōicauerat ꝓpterfornicationem.Quid ſi iudex dicat. Excōico vnū de his duobus. Rn̄. ẜm v̓ v̓. Credo ſine preiudicio. ꝙ ille eſtexcōicatus: de quo iudex intellexit. Si tn̄ nō pōtſciri neuter vitandus eſt. Similit̓ nec excōicatuseſt ſi vaga fuerit eiꝰ intētio.Quid ſi dicat excōmunico te ſi appellas. Io.an. ⁊ Inno. tenēt ꝙ ē excōicatꝰ ſi appellat. Primoqꝛ excōicatio ⁊ appellatio vident̉ in eodeꝫ momēto cōcurrere. ergo excōicatio tanqͣꝫ gladiꝰ ſpūalis⁊ penetrabilior: debet cenſeri in dubio preceſſiſſe.Secūdo qꝛ excōicatio nō fundat̉ ſuꝑ appellatiōeſed ſuꝑ ꝯtumacia ⁊ inobediētia in actu appellādiSed ante appellationē p̄ceſſit cōtumacia valida.ergo ⁊cͣ. Sed Butriꝰ tenet ꝙ nullo mō iſte ſit excōmunicatꝰ qꝛ nō videtur purificata cōditio: vbiappellatio interceſſerit. Cū ante non dicat̉ appellare ſed appellare velle. ergo cum nō ſit purificatacōditio anteꝙͣ appellet nō debet incidere in ſentētiā excōmunicatiōis. Cū cōditio requirat implementū ꝑfectum. Secūdo iſta ſentētia eſt lata poſtappellationē: ergo cōtinet intolerabilem errorem.Uidet̉ em̄ excōmunicatꝰ ſi ſe defendat ꝙ fieri nōdebet: cum defenſio ſit de iure naturali. Ad pͥmūar. dico ꝙ excōmunicatio et appellatio nō cōcurrūt in eodem momēto: ſed ſucceſſiue .i. excōicatiopoſt appellationē. Nō obſtat ꝙ gladiꝰ ſpūalis ēpenetrabilior. Dico ꝙ hoc fieri deberet ſi fieri poſſet ſalua rōne recti ſermonis. Sed hoc fieri nō poteſt ſalua rōne rectiſermonis ⁊ verbis iudicis: quivoluit ꝙ nō pͥus incidat in excōicationē qͣꝫ appellatio fuerit interpoſita. ergo ip̄aꝫ excōicationē nōcēſebimꝰ p̄ceſſiſſe. Nō ob. qͣꝫ ſcd̓o dicit̉ ꝙ excōicatio fundat̉ ſuꝑ ꝯtumacia nō ſuper appellatiōe: qꝛdico ꝙ an̄ appellationē nulla ꝯtumacia ē cōmiſſaExcōmunicatio. j.cū nō dicat̉ appellare ſꝫ appellare velle. Uel datoꝙ aliqualis ꝯtumacia p̄cederet: illa tn̄ ꝯtumacia ēfacto appellatiōis annexa ꝑ iudicē. vn̄ ante factūcōpletuꝫ. nō debet in penā incidere ẜm Butriū.Sed ꝓpter cōfeſſores ſimplices dari pōt alia rn̄ſioclarior: q̄ tn̄ in effectu cōcordat cū opinione Buq̄ eſt Hoſt. videlicꝫ ꝙ ſi appellatio ē iuſta non tenet ſentētia. Si v̓o ē friuola tenet ſentētia. Et hocdꝫ ꝑ ſuꝑiorē iudicē determīari.Quid ſi iudex dicat. Excōmunico te ſi talē elegeris vel huiuſmodi. Rn̄. Dir. li. iij. ꝙ ī his ſequēda eſt intentio excōmunicantis: que ſi fuit vt tm̄poſt electionē ſit excōicatus tūc tenec electio. Sedfacta electione incidit ſtatim in excōmunicationēSi autē apparet ꝙ de intentione excōmunicātisſit ꝙ velit ꝙ ſit excōmunicatus ſimul cum electionem faciet de facto: tunc electio nō tenebit: ⁊ excōmunicatio tenebit. Et idem videt̉ ſi de intentōneexcōmunicantis dubitet̉: qꝛ ꝙͣcito verba electionis ꝓfert erit excōmunicatus ⁊ electio non tenebit. Penetrabilior em̄ eſt gladius domini .ſ. ſentētia excōicatiōis qͣꝫ factū homīs .ſ. electio.Cum iudex dicit excōmunico illum vel ſimilia verba. intelligit̉ de excōmunicatiōe maiori. exͣeo. ſi quem. Et idem dicendū credit aſten̄. quādoindex aggrauando ſententiā excōmunicat aliquēcum ꝑticipantibus ſibi. Et lꝫ quidā dixerint hoceſſe reſtringenduꝫ ad illos ſolos qui ꝑticipant incrimine. Tamen credit ꝙ extendendū eſt ad ꝑticipantes in cibo locutione. ⁊ ſimilibꝰ. ar. extra eo.quod in dubijs. Al̓s non eſſet aggrauatio ſententie: cum ſine hac aggrauatione ꝑticipantes in crimine. maiorem excōmunicationē incurrāt. extraeo. nuꝑ. Per hanc autē aggrauationē non creditperſonas exceptas. xj. q. iij. qm̄ multos. ligari. niſihoc a ꝓferente ſententiā exprimat̉. Sed illos ſolos qͥ ante huiuſmodi aggrauationē. excōicatōeꝫminorē incurrebant̉ ex huiuſmodi ꝑticipatione.ar. d. c. qd̓ in dubijs. ⁊. c. ꝯſtitutione. ⁊. c. ſtatuimꝰeo. ti. li. vj. Idē Bar. ⁊ Rod̓. Addit etiaꝫ aſten̄. d̓mēte Rod̓. ꝙ quecūqꝫ cā excuſat cōmunicātē cuꝫexcōicato ſine aggrauatōe ſentētie. excuſat̉ inquāab excōicatione minori. excuſat ⁊ a maiori cōmunicantē cū excōicato ⁊ cum ꝑticipantibꝰ ſibi: niſi aꝓferēte ſentētiā: aliud ſit exp̄ſſum.Quid ſi iudex dicat. Excōmunico te cū oībusꝑticipantibꝰ tuis. An ꝑticipātes in crimīe dumtaxat: ſint excōicati maiori excōicatiōe. Rn̄. Hanor. in dicto. c. qd̓ in dubijs. de mēte doct. dicit q̄aut qͥs ē excōicatꝰ cū ꝑticipantibꝰ ⁊ fautoribꝰ ſuisEt tūc ſiue ꝑticipet in crimīe: ſiue extra crimē incidit in eandē excōicationē. vt in. d. c. qd̓ ī dubijsAut ē excōicatꝰ cū ꝑticipantibꝰ tm̄ ⁊ nō cū fautoribꝰ. Et tūc aūt qͥs cōicat in crimīe: ⁊ incidit ī maiorē. Aut cōmunicat in or̄one ⁊ huiuſmodi. ⁊ tūceſt excōicatꝰ minori. Et hoc vltimū mēbrū putatverū panor. et ꝓ hoc ar. in. d. c. ſtatuimꝰ. vbi cōicans ī oſculo ſeu comedēdo dicit̉ ꝑticeps: ſiue ꝑticipare excōicato: vt includat̉ ſub illa ſentētia. Excōmunico te cū ꝑticipibꝰ tuis.¶. Quid ſi p̄latus dicat. Habeo te ꝓ excōicato