Donatio. jͣ.gentes armatas venientes verſus me: ꝓbabiliterfugi. ꝙ de omnibus damnis mihi illatis debet ſtari iuramēto meo. Idem dic ſi dn̄s alicuius loci iniuſte bannierit aliquē ſubditum. nam ſi bona ſuaſunt poſtmodum occupata: debꝫ ſtari ſuo iuramēto ſuꝑ rebus amiſſis. Idem concludit̉ in furto: qd̓in vi. cum eadem ſit ratio. vt conueniat̉ fur de ſuodelicto ⁊ ſit difficile ꝓbare res amiſſas. Idem dicitInno. ſi cōuentus redargueret̉ de dolo: vt in odium doloſi: ⁊ ꝓpter difficultatem ꝓbandi. ſtetur iuramento partis. Ex hoc infert̉ ꝙ ſi ego depoſui penes ſe ſaccum ſigillatum: ⁊ tu mihi reſtituiſti ſine ſigillo. ꝙ ſi conqueror de ꝑditione aliquarum reruꝫdebet ſtari iuramento meo. quia in actione depoſiti venit dolus: vt in. c. j. de depo. vnde doloſe fuiſtiverſatus tollendo ſigillum. Idem tenet Bart. inl. in actionibus. ff. de in litem iur. Sed vt dixi: prius debet ꝓbari furtum. ſeu maleficium. Quō aūtꝓbabitur? Panor. vbi sͣ. dicit ꝙ ꝓpter difficultatēꝓbandi admittunt̉ teſtes qui al̓s non admitterētur. vnde ꝑ ſocios ⁊ familiares ꝓbabo ꝙ fur intrauit domum. Item oſtium videt̉ fractum: vel quidſimile. nam cum de nocte regulariter: vel in die nōſint niſi ſocij in domo: vel domeſtici. oportet neceſſario: ꝙ illi admittantur in teſtes. Dic etiam ꝙ vbiopus eſt ꝓbare res amiſſas. pōt fieri ꝓbatio ꝑ domeſticos ⁊ familiares qui viderunt illas res precedenti die. ⁊ de nocte ſenſerunt furem et ſurgentesnō reppererūt illas res. vt notabiliter dicit Bart.in. d. l. ſi qn̄.Quid ſi ſubditi habent vſuariū in aliquo nemore. ⁊ dn̄s aufert eis. nunquid tenet̉ ad reſtitutioneaut aliquis abſtulit eis aliquid. nunquid ſufficit ſiſatiſfaciat dn̄o illorum? Rn̄. ẜm. v̓ v̓. tales ſubditiſi ita ſunt ſerui. ꝙ nihil habent ꝓprium. ſed peculium. ſi quod habent: eſt in poteſtate dn̄i: vt reuocet̉qn̄ voluerit. ⁊ ipſum vſnarium habent ꝓ peculio:dn̄s poteſt reuocare. Item etiam de damnis eis illatis ab alio ſufficit ſatiſfieri dn̄o. Si aūt tales ſubditi ſunt. ꝙ nihilominus habent res ſuas ꝓprias.tunc nec dn̄s poteſt eis auferre vſuarium. nec dedamnis eis illatis poteſt dn̄o ſatiſfieri. ⁊ ſi eſſent tales ſubditi ꝙ eorū dn̄s poſſet de cōſuetudine quātum ⁊ qn̄ vellet de bonis eorum capere. quia in talibus reſtringēda eſt huiuſmodi abuſio ⁊ extorſio:potiuſꝙͣ relaxanda ẜm eundē. v̓v̓.ONatio. Primo inter viuos. qͥdſit? Rn̄. ẜm Hoſti. eſt rei licite nullo iure cōgente: mera liberalitate facta collaQuis poteſt donare: Rn̄. ẜm Ho. donare poteſt paterfa. ⁊ dn̄s rei. Non ergo ſeruus. nō filiuſfa. ff. eo. l. filiuſfa. Item: nō minor. xxv. annis: niſimaior factus ratum habuerit: vt. C. ſi ma. fac. rat.ha. l. fi. multo minꝰ pupillus qui alienare nihil poteſt ſine tutoris auctoritate. ff. de acqui. re. do. l. pupillus. De filio tn̄ fami. dic ꝙ ſi habet peculium caſtrenſe: vel quaſi. donare pōt. vel ſi habet liberā adminiſtrationem peculij ꝓfecticij. ⁊ hoc ip̄m ſit ſpecialiter ei ꝯceſſum: vel ſi eſt filius comitis: vel marchionis: vel ſenatoris. aliter nō. quantūcunqꝫ magnus ⁊ diſcretus. d. l. filiuſfa. Item nec mōachus:nec conuerſus. liiij. di. abbati.¶ An auteꝫ furioſus: vel ꝓdigus poſſit donare?Rn̄. de furioſo nō eſt dubium ẜm glo. in. l. j. ff. decu. fu. ꝙ donare nō poteſt. qꝛ ſtatim adueniente furore. ipſo iure eſt ſibi interdicta adminiſtratio: durante furore. quo tꝑe ad curatorem ꝑtinet adminiſtratio. Si tn̄ iſte furioſus haberet lucida interualla. tunc adminiſtrare poſſet. ⁊ hoc patet ꝑ Bar. inl. cum alijs. C. de cu. fu. vbi ſummando illā. l. ſic decit. Curator furioſi ceſſat in adminiſtratione tempore dilucidi interualli. ⁊ eam reaſſumit reuertētefurore.Quid aūt de ꝓdigo?. Bart. in. l. tres tutores. ff.de admi. tu. ⁊ in. l. is cui bonis: de ver. ob. ſequēdoglo. ibi. ⁊ glo. in. l. j. ff. de cur. fu. ꝯcludit. ꝙ lꝫ qͥs ſitmanifeſte ꝓdigus. tum valēt geſta ꝑ eū: niſi interdicatur ſibi adminiſtratio. immo notabilius dicitcredis tu? ꝙ ſi iudex ꝓnunciet te ꝓdigum: nec dettibi curatorem: nec interdicat adminiſtrationeꝫ ꝙſufficiat. non credo ꝙ illa pronunciatio ſufficiat.vt in. l. Iulianꝭ. ff. de cur. fur. Et ratio: quia aliudeſt prodigalitas: et aliud interdictio ſeu curatorisdatio. que habetur ꝓ interdictione: vt. d. l. Iulianus.Pone ꝙ iudex faciat p̄conizari ꝑ ciuitatem. ꝙnullus contrahat cū tali: an illud ſufficiat ne quiscontrahat cum eo? Guido de ſu. dicit. ꝙ nō. quiadebet fieri cum cauſe cognitione. Bart. dat aliamſol̓. quia lex dicit ꝙ debet fieri ꝓdigio interdictio.Preconium aūt nihil releuat: cum ipſi ꝓdigo debeat interdici: vt. d. l. Iulianus. Puto tn̄ ꝙ dādocuratoreꝫ videat̉ interdicere: vt. l. ſi curatorem. C.de in integr̄. re. mi. Querit glo. in. d. l. is cui. Poneꝙ eſt datus curator alicui tanqͣꝫ ꝓdigo: qui nō eſtꝓdigus. an valeat. Glo. vr̄ dicere ꝙ nō. Sꝫ Bar.ibi diſtīguit. ꝙ aut q̄ris de tutore vl̓ curatore datopupillo: vel adulto: cum nō ſit. Et dico ꝙ non valet datio: vt tenet glo. in. l. ij. C. qn̄ ꝓuo. nō eſt ne.Qn̄qꝫ datur curator ei qui non eſt ꝓdigus: vt ꝓdigo. ⁊ valet datio. ſi non eſt expreſſus error in ſentētia. Ratio q̄ me mouet: eſt. Eſſe pupillū: vel adultum declarat natura. ſed eſſe ꝓdigū ſpectat ad iudicē. Et ideo videt̉ ius facere illud quod iudex dixit. ⁊ iſtam diſtinctioneꝫ tangit glo. in. l. j. C. de cu.fu. ⁊ tene menti. Hec Bar. Idem dicunt quidaꝫſi pater dat in teſtō curatorē alicui tanqͣꝫ ꝓdigo: vl̓furioſo: vel dari dicit. ⁊ eius aſſertioni ſtat. ⁊ daturcurator. etiam ſi nō ſit furioſus: vel ꝓdigus: vt. ff.eo. l. pe.Pone iſte prodigus ad ſanos mores reuertituret non eſt ꝓdigus. an deſinat habere curatorem:vel ſit neceſſe officium iudicis? Iaco. de are. dicit.aut eſt manifeſtū. ⁊ tūc ipſo iure deſinit eſſe ſub curatore. Aut nō eſt manifeſtū. ⁊ remanet officio iudicis: vt. d. l. j. ff. de cu. fu. Et hoc placet Bar. in. d.l. is cui.Item nec pōt donare is cui alienatio ꝑ legē interdicta eſt: vt qꝛ cōmiſit crimē leſe maieſtatis. C.ad. l. iul̓. ma. l. vlti. Item nec hereticus. C. de here