Dyaconusnon diffamandi intentione: vel al̓s nocēdi. ſed exquadam loquacitate nō videt̉ mortale. niſi ꝑ accidens. videlicet ſi ꝑ hoc ſequeret̉ diffamatio illius.vt qꝛ audientes publicant.Si defectus aliorū qui ſunt venialia cōiter recitauit ex loquacitate: vel aliqua indignatiōe. nō eſtmortale. niſi intenderet etiā ſic infamare.Si accuſauit in iudicio vel denūciauit p̄lato crimen alterius. non zelo iuſticie. ſed ex maliuolentiapeccauit morialiter. ſed ad reſtitutionē nō tenetur.Hos quinqꝫ caſus habes ꝑ Arch. flo.VaCONIS. An liceatꝭ dyaconocorpus xp̄i deferre ad infirmū ⁊ eum cōicare? Rn̄. ẜm Ri. in. iiij. di. xiij. ꝙ diſpeſatio huius ſacr̄i ex officio. nō conuenit niſi p̄ſbyteris. Cuius rō eſt. qꝛ ipſe ſacerdos rep̄ſentat xp̄m qfuit mediator dei et hoīm. Diſpenſatio aūt huiusſacr̄i eſt ad reconciliandū nos deo. vel ei nos fortius vniendum. ⁊ ideo ſoli ſacerdoti qui eſt mediator inter deum ⁊ ppl̓m cōuenit ex officio hoc ſacramentum diſpenſare: de conſe. di. ij. ꝑuenit. Dyaconis aūt cōuenire pōt in caſu .ſ. cum neceſſitate vrgente eis ab ep̄o vel p̄ſbytero concedat̉ hoc ſacr̄mdiſpenſare vel preſbytero longe poſito. ſi tn̄ neceſſitas vrget. Laicis aūt diſpenſatio huius ſacr̄i. ſiueabſente p̄ſbytero. ſiue p̄ſente. ſiue iubente. ſiue nōnō conuenit. d. c. ꝑuenit. Laicus tn̄ poſſet corpusxp̄i eleuare de luto: ſi caderet: quia in hoc ſibi reuerentiam facit.Ordinati a papa in dyaconos non poſſunt abeo recedere: nec a curia romana ſine eius licentia .j.q j. filium. Ordinati autē a papa in ſubdyaconosnō poſſunt ſine licentia eius ab alio ordinari: ſiuead ſuꝑiores ordines ꝓmoueri. extra de tem. ordi.cum in diſtribuendis. Et hoc eſt ſpeciale. propterexcellentiam ordinatoris: vt ibi dicit̉ in glo. Licetautē hoc ſit onus. in multis tamen eſt honor. Primo quia nō poteſt talis ꝓpter crimen ab ep̄o deponi. ſed cauſam inſtructam debꝫ remittere ad papāarg. iij. q. vj. ꝙͣuis. licet aliqui contradicant. Scd̓oquia nō poteſt ab alio ꝙͣ a papa ꝑpetuo ſuſpendi.ẜm Hoſt. extra de tem. or. ꝙ tranſlationē. Tercioquia nō niſi ſeptem teſtibus pōt conuinci. ij. q. iiij.p̄ſul. ⁊. c. nullam. Quarto quia non poteſt cogi abep̄o reciꝑe ordines. ar. ix. q. iij. c. vlti. Quinto quiamaior honor debet̉ ſibi qͣꝫ alteri. extra de ma. ⁊ obe.per tuas. Hec Ber. in. d. c. cum in diſtribuendisNota ꝙ ſi ſubdyaconus pape de eius licentia. abalio recipiat dyaconatū vel p̄ſbyteratum. ꝑdit hocpriuilegiū: qꝛ exqͦ ſunt mixta priuilegiū ⁊ ius cōe cōtrariū. ꝑdit vires ſuas priuilegiū ẜm Hoſti.¶ Utrum aūt dyaconus ſolenniter indutus proeuāgelio. poſſit cantare in choro? Rn̄. glo. in. c. inſancta. xcij. di. refert quoſdā dicere hanc ꝓhibitionem tm̄ in romana eccleſia habere locum. Alij tm̄de cardinalibus intelligunt. Hug. v̓o generaliterintelligit eſſe ꝓhibitum .ſ. cum ad legendū euangelium eſt indutus. qd̓ patꝫ ex illo verbo. qd̓ infra dr̄intra miſſarum. Et cā huius conſtitutōis fuit honeſtas. hec glo. Et ſic gl. videt̉ adberere opi. Hu.Fo. LIIII.quā approbat conſuetudo generalis.Iſpenſatio ẜm Rai.deſt iure relaxatio. vn̄ vocat̉ vulnus. exvulnerat ius cōe. xxiij. q. iiij. Ip̄a pietasSed nunquid diſpēſatio ſit ius? Rn̄. ẜm Rai.diſpēſatio ẜm ꝙ eſt in diſpēſante eſt ptās ſiue actꝰptātis a iure cōceſſus. Sed ẜm ꝙ eſt in eo cū quodiſpenſatū eſt. ſic eſt ius priuatū .i. licētia vel ꝑmiſſio quedā alicui facta cōtra rigorē iuris. ſed non eſtius cōe. ar. xxxiij. q. ij. interfectores.Utrū diſpēſatio ſit neceſſaria in occultis? Rn̄.ẜm. v̓ v̓. In occultis in quibꝰ pōt diſpēſari. diſpenſatio neceſſaria eſt. nō ꝓpter depoſitionē vitandaꝫqꝛ occulta peccata vindictā non habent. ſꝫ qꝛ de eoſuꝑ quo diſpenſatū eſt. accuſari quis nō pōt. ar. extra de fi. pͣſ. ex tua. Alioquin etiā poſt ꝑactā pnīaꝫpoſſet accuſari. ar. xxxiij. q. ij. admonere.An aūt homicida oīno occultus indigeat diſpēſatione? Et an ſic celebrās incurrat irregularitatēRn̄. Uin. dicit ꝙ ſi quis ꝑpetrauit homicidiū occultum ⁊ pnīam egit: oīa delent̉ ꝑ pnīam. vn̄ iſtenon eſt obnoxius eccleſie. qꝛ peccatū eſt occultum.xxxij. q. v. xp̄iana. nec deo. ꝓpter pnīam. quā ſuſcepit. Ideo celebrare pōt ⁊ vti ordinibꝰ. Sed contrahoc dictū Uin. multū vrget. c. fi. de tem. or. vbi dr̄p̄ter reos homicidij. Et ideo ꝙͣtūcunqꝫ occultū ſithomicidiū. ⁊ ꝙͣtūcunqꝫ pnīam egerit. nō ꝓmouet̉nec ſuſcepto ordine vtit̉. Lau. tn̄ ⁊ Io. vident̉ tenere opinionē Din. vbi homicidiū eſt occultū. ⁊ homicida egit dignā pnīam. ⁊ eſt ſecum ꝑ ep̄m diſpēſatum. Et ad. d. c. fi. rn̄deri p̄t ꝙ loquit̉ qn̄ talis homicida nō egit pnīam. vel ſecum nō fuit ꝑ ep̄m diſpenſatum. Panor. aūt in. c. ex tenore. de temp. or.dicit ꝙ qn̄ delictū homicidij eſt oīno occultū. ꝓutoccultū diſtinguit̉ contra ꝓbabile. ⁊ tunc ſi habemus reſpectū ad. l. ꝓmotōis publicā. Et tunc nullus etiā homicida eſſet exp̄ſſe ꝓhibēdus. qꝛ talia ſolus deus iudicat. Si aūt habemus reſpectū ad legem ꝓmotiōis ꝯſcīe. ꝓut eſt informata ex. l. poſitiua. talis nō pōt ꝓmoueri. niſi cum eo diſpēſet̉. hecPanor. Et intellige in hoc caſu de diſpēſatōe fienda a papa. nō ab ep̄o. qͦ ad illā irregularitatē tollendam. Et vide ad p̄dicta ſingulare dictū Inno. in.c. cōſtitutis. el. ij. de app. vt refert Panor. in. c. cumnr̄is. de cōceſ. p̄. ꝙ homicidiū. ſeu irregularitas ſuꝑueniēs titulo bn̄ficij nō priuat quē ipſo facto. ſedopus eſt ſnīa. ⁊ ſic homicida iuſte tenet bn̄ficiū donec priuet̉. Pro hoc bene facit. c. clericis. ne cle. velmo. ⁊. c. ex lr̄is. de ex. p̄. Sed ſi homicidium ſeu irregularitas p̄ceſſit collationē. nō tenet collatio. qꝛ facta indigno. ⁊ inhabili quo ad excutionē officij: vtin. d. c. fi.¶¶ Diſpenſationum aliqua eſt debita. aliqua ꝓhibita. aliqua ꝑmiſſa. Debita eſt cum multorū ſcandalū timet̉. l. diſt. vt conſtitueret̉. Caue tn̄ ne decipiaris in ſcandalo. Item debita eſt diſpenſatio ratione temporis: perſone: vel pietatis: vel neceſſitatis: vel vtilitatis eccleſie. vel euentus rei. et de ſingulis horum habetur prima. q. vij. §. niſi rigor. etcapitulis ſeq. vſqꝫ ad. §. ecce. Et breuiter vbicunqꝫ