Confeſſio ſacramētalistunc in iudicijs non poteſt negari in totū. ſꝫ debetconfiteri partē debitā. Et eſt rō ẜm eum. quia quipetit totū petit et quālibet eius partem. Unde tenuit pe. talem ꝑiurum. quia negat ſimpliciter totūſi debet partem vt refert Bar. in. d. l. ſi is qui ducenta.Onfeſſio ſacramētalis. Primo cōmuniter quid ſit. Rn̄deoẜm Ray. eſt legitima corā ſacerdote peccati declaratio vel ẜm Aug. confeſſio eſt per quammorbus latens ſpe venie aperitur. Ad cuius intellectum nota ꝙ cōfeſſio fit triplicit̓. Aut in foro anime interius corā deo: Aut in foro penitentie exterius corā dei vicario. aut in foro contentioſo coraꝫiudice. In pͥma peccatū latens non aperitur. quiadeo apertum erat. In vltima non aperit̉ ſpe venieIn media v̓o peccatuꝫ latens ſpe venie aperitur.Vnde cōfeſſio ſacramētalis que eſt ꝑs penitentiecōueniēter deſcribit̉ ꝑ materiā q̄ eſt peccatū ⁊ peractū qui eſt aꝑire ⁊ ꝑ finē qui eſt ſpes venie. Et diſpe venie. qꝛ ſi alia de cauſa aperiat̉ peccatū non eſtcōfeſſio. nā ſi aperit̉ cauſa cōſilij eſt cōſultatio. Siex laſciuia vel leuitate ē diſſolutio. Si v̓o ad aliquēfinē malū eſt malignatio. Et ex his ptꝫ ꝙ peccatuꝫqd̓ dicit̉ nō ſpe venie nō pōt dici dictū in ꝯfeſſionenec tenet̉ ſacerdos illud ſecretum tenere ẜm Ray.Intellige tanqͣꝫ dictū in confeſſione ſacramentali.vt infra dicetur. Et pro huius declaratione. queroquidā fuit confeſſus ſacerdoti ꝙ intendebat interficere ſemproniū vel aliud maleficiuꝫ cōmittere etꝙ non poterat abſtinere. nunqͥd ſacerdos peccetreuelando. Reſpondeo Inno. in. c. omnis de pe.⁊ re. vt recitat panor. ibi. dicit ꝙ hoc peccatuꝫ nondicit̉ detectū in penitētia. tum quia peccatū eſt cōmittendū non cōmiſſum. tū quia nō habet contritionem. Unde ſacerdos ꝙͣtū cautius poteſt. debꝫpeccatū reuelare vt peccatū impediat̉. ⁊ tene ſemꝑhoc dictū menti. ꝙ peccatū cōmittendū ⁊ nō commiſſum non dicit̉ dictū in penitentiā qd̓ intelligitpanor. qn̄ iſte dicit ſe omnino cōmiſſurū. Secūs ſipeniteret de voluntate p̄terita. nam tunc eſt peccatum cōmiſſum reſpectu voluntatis. hec Panor.Monal. autem clarius declarat di. ꝙ ſi quis habꝫfirmū propoſituꝫ aliquid nequiter ꝑpetrandi. necab illo vult ceſſare. tunc hoc non dicit̉ dictū in confeſſione. Secus de illo qui confitet̉ ſe tentari ſuperaliquo flagitio ⁊ ſe aliquādo conſentire ⁊ aliquando diſſentire ⁊ in hoc caſu non debet reuelari. Etẜm eundē Monal. caſu quo peccator diceret ſe omnino tale flagitiuꝫ velle cōmittere. ſacerdos debeteidē ꝓteſtari ꝙ tale negociū non recipit nec intendit nec tenet̉ recipere ſub ſigillo confeſſionis ⁊ hocad euitandū ſcandalū.Infert etiam Panor. ad aliam. q. Pone ꝙ vnꝰreuelat peccatū amico. ⁊ dicit ꝙ hoc vult ſibi dicere in penitentia. Nunqͥd ille amicus adductus inteſtem teneat̉ illud reuelare: vel ſi reuelat dicat̉ reuelare confeſſionem. Inno. dicit ꝙ non. tum quiaille non eſt ſacerdos. tum quia non dixit ſibi tanqͣꝫFo. XXXV.miniſtro dei cum non peteret abſolutionē a peccato ſed ſibi reuelauit tanꝙͣ amico. Si tamē ille amicus eſſet ſacerdos. debet omnino abſtinere a reuelatione ne ſit cauſa mali exēpli. Quod intellige niſiproducatur in teſtem. Et quod dictum eſt de laicointellige ꝙͣ laico non dicitur aliquid in p̄ſentia niſiaſſumatur loco ſacerdotis in neceſſitate. Et fiat eivera cōfeſſio ſicut ſacerdoti. tunc em̄ non debet reuelare etiā tanꝙͣ teſtis al̓s puniretur. hec Panor.Quod autem dicit Inno. ꝙ quando eſt peccatumcommittendū: ꝙ ſacerdos eo caſu poteſt reuelare.intellige quando tale peccatū vergeret in ꝑiculumcōmunitatis: vel alterius tunc poteſt reuelare ei qͥpoteſt prodeſſe et non obeſſe. Secus ſi non vergeret in periculum aliorum. ſed ſuipſius tm̄. nam tūcpeccaret mortaliter illud reuelando etiam per obedientiam ſui ſuperioris reqͥſitus. ẜm Hen. de ganquolibeto. ix. vbi concludit ꝙ ſubditus qui recipitab alio aliquid in ſecreto non vergens in damnuꝫcuiuſqͣꝫ non tenetur illud reuelare prelato ſuo petenti vt ei reuelet. Et ſic poſſet intelligi. S. Bon̄.in. iiij. diſtinc. viceſimapͥma. ꝙ in dicto caſu debetcelare niſi veritas vel obediētia aliud exigat. ⁊ hocvt dictum eſt quando vergeret in damnū cuiuſqͣꝫEt vbi non vergeret in damnum communitatisvel alterius ſi quis motu proprio talia diceret queeſſent in infamiam illius peccaret mortaliter.¶ Que ſunt conditiones quas debet habere confeſſio. Reſpon. Sunt ſedecim que his verſibꝰ continentur. Sit ſimplex humilis confeſſio pura fidelis. Atqꝫ frequens nuda: diſcreta: libens verecunda. Integra: ſecreta: lachrymabilis: accelerata. Fortis et accuſans ⁊ ſit parere parata. Simplex. ſcꝫ vtnon recitet in confeſſione niſi qd̓ ad quātitatē peccati ꝑtinet. Humilis. vt ſe miſeruꝫ cōfiteat̉. Puravt recta ſit confitentis intentio. Fidelis. id eſt vera⁊ ſine falſitate atqꝫ frequens. iſtud eſt ad bene eſſe.Nuda vt non inuoluat obſcuritatem verborumdiſcreta ſcilicet vt maiora cum maiori pondere confiteatur.Libens .i. ſpontanea non coacta. Uerecunda.vt ſcilicet erubeſcat. ⁊ ſe non iactet de peccatis. Integra. vt ſcilicet non ſubtrahat aliquid de his quemanifeſtantia ſunt. Secreta. ſcilicet ꝙͣtum ad conditionem fori. in quo de occultis conſcientie agit̉.Lachrymabilis quo ad dolorem de peccato commiſſo. Accelerata vt ſcꝫ non differat de die in diē.Fortis. vt ſcꝫ nil ꝓpter verecundiā dimittat. ⁊ accuſans ſeipſum ⁊ non alium. Et ſit parere parata. ſcꝫſacerdoti.¶¶ Utrum confeſſio facta ſine cōtritione valeat vtputa aliquis confitet̉ integre peccata. ſꝫ ab omnibꝰvel ab aliquo mortaliū diſponit nō abſtinere. Reſpondeo. S. Bo. in. iiij. diſ. xvij. dicit ꝙ talis confeſſio nō valet. immo tenet̉ iteruꝫ confiteri eadempeccata niſi forte rediret ad eundem confeſſorē quiadhuc haberet in memoria peccata ſua. tunc enimnon tenetur iterare confeſſionē in ſpeciali. ſed ſufficit dicere culpam ſuam de fictione et de peccatisſuis confeſſis eidem in generali. Si autem confiteatur nouo confeſſori. aut etiam primo ſi oblitusf iiij