Clericus. jͣ.feriata. tunc em̄ prius venire nō poteſt: nec debet.et illa die venire non tenet̉. ⁊ ſic neceſſaria eſt nouacitatio. ⁊ hanc opinionem tanqͣꝫ veriſſimā teneas:quicquid ſenſerit. d. An. Hec Panor.Utrum ſnīa lata contra nō citatū teneat? Car.in cle. paſtoralis. de re iud. in. §. deniqꝫ. dicit. ꝙ autnullo mō fuit citatus. aut ſic. Primo caſu eſt nullade ma. ⁊ obe. inter quatuor. Si aūt aliquo mō fuitcitatus: aut legitime: aut nō: aut dubitat̉. Si legitime: ſnīa valet: ſi alia ſunt rite geſta. ſi tn̄ citatus. nōfuiſſet cōtumax vere. ſed ficte. ſubuenit̉ ſibi ꝑ reſtitutionē. de re iud. cum bertoldus. Si nō legitime.videt̉ ꝙ debeat haberi ꝓ nō facta. de electi. bone.ij. Si dubitat̉. dicit Paul̓. ꝙ p̄ſumit̉ pars citata: ſiſnīa trāſiuit in rem iudicatā. Nota tn̄ Panor. inc. cām que. de Reſcriptis. ⁊ in. c. cuꝫ ſit. de ap. ꝙ infacto notorio pōt ferri ſnīa cōtra abſentē nō citatūcum certū eſt abſenti nullā ꝯpetere defenſionē. Citatio em̄ fit vt ſe defendat. nec in hmōi notorijs requirit̉ ordo iudiciarius.Utrum corꝑaliter impeditus. teneat̉ ꝑ aliū cōparere? Panor. in. c. in noīe dn̄i. de teſt. dicit. ꝙ nōet actus geſtus eo abſente ꝑinde eſt ac ſi nō fuiſſetcitatus.Utrum iudex eccleſiaſticus poſſit denūciare aliquē excōicatum illo minime vocato: nec aliter prius declarato ꝙ inciderit in ſnīam excōicationis?Rn̄. Panor. in. c. peruenit. de ap. dicit ꝙ vbi exceſſus nō eſt notorius. dꝫ iudex illū prius vocare ⁊ reciꝑe eo pn̄te ꝓbationē ſuꝑ facto. ⁊ poſtea conſtitode facto declarare illū incidiſſe in ſnīam excōicationis. hoc ꝓbat̉ in. c. cum ẜm. de here. li. vj. vbi pꝫ ꝙſi allegat̉ queꝫ incidiſſe in ſnīam iuris. nō dꝫ iudexprius ꝓcedere ad executionē. ꝙͣdiu declarauerit illum incidiſſe in ſnīam iuris. Ab hac tn̄ declaratōepoterit appellari. qꝛ licet nō poſſit appellari a ſnīaiuris: vt in. c. qꝛ. de appel. pōt tn̄ appellari a ſnīa iudicis declarantis. qꝛ illa declaratio eſt ſnīa hoīs nōiuris. Si v̓o exceſſus eſt notorius. tunc non oꝑtetꝙ hec ſolennitas adhibeat̉. ſed pōt eum denūciareabſqꝫ alia citatione.Quid dicendū de cōſuetudinibꝰ quarundā religionū q̄ habēt vt multotiēs etiam ex leuibꝰ cauſispriuent̉ fratres p̄laturis: ꝯfeſſionibꝰ ⁊ hmōi abſqꝫalia monitōe vel citatōne p̄uia: ⁊ abſqꝫ alia ordineiudiciario: nunquid valeant hmōi geſta ꝑ eos? diciuxta nota. ꝑ doct. ⁊ Panor. in. c. cum ſpāli. et. c. qꝛde ap. ⁊. c. qualiter ⁊ qn̄. el. ij. de accu. ꝙ in religioſisnō eſt ſeruandus ordo iuris vſqꝫ quaqꝫ .i. ad vnguēvbi ergo dicti religioſi habēt iuxta regulā ⁊ cōſtitutiones: vel conſuetudines eorū: vt ex ſola infamianotati: vel ſil̓i tenerent̉ cedere p̄lature: ſicut diciturde p̄dicatoribꝰ ⁊ cartuſienſibus qui ex ſola infamianotati cedunt generali ſuo. Dicendū eſt ꝙ p̄latuseorum poſſet ex dicta infamia ſcandaloſa vel euidētia facti. etiā ſine citatōe aliqua illos priuare adminiſtratōe vl̓ officijs eorū. Scd̓m em̄ Hen. de gan.in quolibeto ſuo tantā habent ſubditi religioſi iuriſditionē ⁊ aucͣtatem: quantā dant eis p̄lati ſui etnō plus. Non em̄ habent velle nec nolle: vt in. c. ſireligioſus. de elec. li. vj. Ideo eis reſiſtere non licet:Fo. XXVIII.nec appellare ꝙͣdiu p̄lati ꝓcedūt ẜm iura cōia: velconſtitutiones. vel cōſuetudines eorum: vt notat̉ꝑ doc. in. c. cum medicinalis. de ſen. ex. li. vj. ⁊ maxime Lap̄. ⁊ habet̉ tex. de hoc in. c. rep̄hēſibilis. deapp. Ad hoc facit qd̓ notat glo. quā ſequit̉ Panor.in. c. cum ſpāli. ꝙ diſpoſitio. c. ſacro. de ſen. ex. noneſt neceſſario ſeruāda in religioſis contra ſuas obſeruantias ſpāles. quod eſt dictū ſingulare ẜm Panor. ⁊ dicit hoc ꝓcedere. vbi regula vel conſtitutioreligioſorum daret certū modum: ſeu ordinē in excōicando religioſum. vt ſatis ſit ſeruare illum ordinem regule: ſeu conſtitutionis ipſorum religioſorūqd̓ multum bene notabis. Hoc idem tenet Fede.conſilio. cv. vbi dicit. ꝙ valent conſuetudines. perquas ſine iuris ordine. etiam ex leuibus cauſis religioſi viri ex ſuis locis ⁊ adminiſtratiōibus amouent̉. allegat. d. c. qualiter. ⁊. d. c. cum ſpāli. ⁊ de ſy.ꝑ tuas. Addit tn̄ vnum valde notabile. ꝙ pena expulſionis: priuationis. ⁊ remotōnis qn̄qꝫ incipit acrimine. ⁊ tunc habet locum qd̓ dictuꝫ eſt .ſ. ꝙ ſinemonitōe poſſint amoueri. Si v̓o a cōtumacia velinobedientia: tunc vt locus ſit pene: neceſſaria eſtmonitio. Hec Hen.Lericus. j. Communiter. Querit̉ quid comp̄hendat̉ appellatione clericorum? Dic ẜm Panor. ſuꝑ Rubricade vi. ⁊ ho. cle. ꝙ largo ſumpto vocabulo veniuntoēs in quacunqꝫ dignitate ſint poſiti. exquo ſuntclerici ad ſeruitium dei. vnde omnes qui non ſuntlaici. dicunt̉ clerici. xij. q. j. duo. Dicunt̉ em̄ clerici. acleros grece. quod eſt ſors latine. qꝛ ſūt electi ad ſortem dn̄i. Priuilegium ergo attributuꝫ ſimpliciterclericis comp̄hendit omnes clericos cuiuſcūqꝫ ordinis vel dignitatis ſint. nam ſi eſt ep̄s. ergo clericus. Sed in materia odioſa appellatione clericorūnō credo comp̄hendi ep̄os. nec etiam clericos exiſtētes in dignitate. vide de hac materia ſingulariasͣ. Abſolutio primo. Et ex p̄dictis pōt inferri vnūnotabile ẜm Io. an. in. c. Iohannes. de cleri. cōiu.ꝙͣ appellatōne laicorum in materia odioſa: nō veniūt clerici cōiugati. Et hoc facit ẜm eum. ꝙ ſi ſtatutū ep̄i certo caſu excōicat laicos. nō comp̄henditclericos cōiugatos. cū materia ſit odioſa. ⁊ illi nonſint puri laici. ſed quedā ſpēs mixta. facit. c. ſtatutūde elec. li. vj.Clericus debet deferre raſuram in modū corone sͣ. et conſuram capilorum ab infra. Et ꝑ hmōiconſuram quis conſtituit̉ clericus. tn̄ qͣꝫdiu habetſolam primam conſuram: vel minores ordines p̄tſi voluerit deſerere clericatum. Si tn̄ clericus etiaꝫin minoribꝰ habeat bn̄ficium. tenet̉ portare conſuram. al̓s peccat mortaliter. qꝛ dignus anathematede vi. ⁊ ho. cle. ſi quis. Ubi etiam dicit Panor. perglo. in cle. attendētes. de ſta. re. ꝙ etiam monialesdebent habere tonſuram in parte inferiori. Ita ꝙeis p̄cidāt̉ crines vſqꝫ ad aures. Sed clerici debethabere raſuram in ꝑte ſuꝑiori. ⁊ tonſuram in inferiori. Et ſic nō debent nutrire comam. Et ſi ſecusfecerint excōicari debent. d. c. ſi quis.¶ Clericus debet eſſe ornatus duplici ornamentoe iij