Archiepiſcopuscum bona conſcīa dare de iure vnius alteri: cumdebeant dare vnicuiqꝫ qd̓ ſuum eſt. Secus in arbitratoribꝰ qui eligunt̉ tanqͣꝫ boni viri ad cōponendum inter partes: ⁊ ꝓ bono pacis pn̄t de iure vnius dare alteri: dummodo enormiter nō ledant. qd̓ſi fecerint pōt horum arbitramentū ꝑ ſuꝑiorem reduci ad bonaꝫ equitatē. ꝑ no. in. d. c. quintauallis.Licet Bald. in vſibus feudorum dixerit ꝙ ſi arbitrator ex certa ſcīa de alieno largit̉ nō valet: qꝛ noneſt ꝑmiſſum ſibi dare de alieno. Sed Panor. dicithoc dictum eſſe falſum: exquo faciunt ꝓ bono pacis. ⁊ vident̉ ad hoc habere mandatum: dummōenormiter nō ledant. Sed ſi vis ſaluare Bald. intellige qn̄ faciunt ſine cā: vel qn̄ non in modico ledūt. nam qn̄ in modico ꝑs ledit̉: ſatis lucrat̉: quiaa lite recedit. l. lucius. ff. ad tre. Et vide ad declarationem p̄dictorum. qd̓ notat Panor. in. c. cum cōtingat. de iureiuran. de mente. d. an. ꝙ ꝙͣtūcunqꝫverba late cōcipiant̉ in ꝑſonas arbitrorū. vt putaꝙ poſſint de iure vnius dare alteri in totum vel inꝑtem ⁊cͣ. ꝙ nihilominus enormiter deceptus poterit cōtrauenire: licet nō appareat de dolo ex ꝓpoſito: ſed tm̄ re ipſa. quia talia verba effuſo ſermoneemanata vident̉ et ꝓlata ſub quadam cōfidentiaꝑſone ⁊ amicicie arbitrorū ⁊ vt captent amiciciameorum ad nō ledēdum. Et idē tenet Pe. de anch.Et ad p̄dicta optīe facit dictū Spe. in ti. de emptet ven. §. nunc. vbi ponit. q. de illo qui vēdit equūdolentē in ſꝑatula: non tn̄ oſtendentē dolorē: quiaerat calefactus in eundo. dicēdo. do tibi iſtū equūꝓ ſtrabone: ꝓ gibboſo. dolentē in ſpatula ⁊ habētem oēs maculas: nec volo ex aliquo teneri. DicitSpe. ꝙ nihilominus tenet̉ exquo al̓s ſpecifice nōꝓpallauit defectum. nam emptor fuit deceptus: vtdens ꝙ falſitatem dixerat in alijs exp̄ſſatis. Et credidit veriſil̓r falſuꝫ dixiſſe de morbo ſpatuloſo tūclatente. Sic multotiēs notarij ⁊ cōtrahentes ſolētad cautelā ponere verba valde lata: excludētia oīaremedia. non tn̄ videt̉ ꝙ ꝑs leſa ꝑ iſta verba generalia voluerit pati enormiſſimā leſionē: ſed potiusfuiſſe paſſam illa verba poni ad ſeruandū cōſuetudinem notariorū generalem. Et de hac materia. ⁊an ꝑtes poſſint renunciare a principio reductioniad arbitrium boni viri. vide Panor. diffuſe in. d.c. quintauallis. ⁊ Bar. in. l. ſi ſocietatem. §. arbitrorum. ff. ꝓ ſocio.¶ An aūt arbiter poſtꝙͣ ꝓnunciauit poſſit mutare ſnīam ſuaꝫ? Rn̄. Panor. dicit ꝙ arbiter: exquoſemel ſuꝑ toto ꝓnunciauit ſeruando formam cōpromiſſi: ſiue bn̄: ſiue male: functus eſt officio ſuo.vnde nō poteſt amplius mutare ſnīam ſuam. vtin. l. diem. ff. de arbi. In arbitratore v̓o ſunt opiniones. Quidam em̄ dicunt ꝙ cum coraꝫ eo non ſitiudicium: nō habet locum. c. in lr̄is. de offi. delegSed Cy. poſt Pe. in. l. fi. C. de contrahen. emp. ineffectu concludit. ꝙ aut arbitrium: ſeu electio competit mihi iure meo. ⁊ poſſum: lꝫ male ſemel elegerim: ſeu arbitratus fuerim. iterū arbitrari ad hoc.l. hec conditō. de condi. ⁊ de. vbi dicit̉. ꝙ ſi teſtatorlegat mihi. c. ſi nupſero. Si nupſi inutiliter. poſſuꝫiterum contrahere ⁊ legatum conſequi. Aut competit mihi ſuꝑ iure alieno. ⁊ tunc ſi nō ſeruaui formam poſſum iterum arbitrari. Si aūt ſeruaui formam: non poſſum me amplius intromittere. qꝛ ſiue bene. ſiue male. functus ſum officio.Quo v̓o ad arbitros iure vltra p̄dicta. Dic ẜmglo. in. c. legitima. de ap. li. vj. ꝙ tales arbitri nō debent eſſe ſuſpecti. al̓s poſſent: ſicut ⁊ iudices recuſari. Item non debent eſſe multū remoti. ꝑ. c. ij. requiris. de ap. Et ſic no. ex illo tex. ꝙ recuſans iudicem vt ſuſpectu. nō tenet̉ arbitros eligere in eodeꝫloco: ſed pōt alibi dummodo nō ſint valde remotiẜm doc. vt puta. ſi diſtāt vltra duas dietas. Ar. c.nō nulli. de reſcriptis. vel hodie vltra vnā. ar. c. ſtatutum. de reſcriptis. lib̓. vj. qꝛ ſepe iudex in loco eſttam potens ꝙ recuſans: non idoneos arbitros inloco poterit habere. Item debēt eſſe in locis cōpetentibꝰ. vt poſſit haberi copia peritorū. d. c. ſtatutūItem dicti arbitri ſunt cōpellendi ꝑ delegatos adſil̓ cōueniendum in loco idoneo ad cām ſuſpitiōisterminandam infra certum terminū quo elapſo ſinō terminauerint. iudices delegati reaſſument iuriſditionem. tn̄ ſi nolunt ꝓnunciare. vel male pronunciant. appellat̉ ad papam. de offi. del̓. ab arbitris. li. vj.Xchiepiſcopus. cauſamad ſe ꝑ appellationeꝫ deuolutā. ſubditoſuffraganei cōmittere p̄t. illum tn̄ ad ſuſcipiendam delegationē cōpellere non pōt. de off.or. paſtoralis. Et Panor. ibi ex illo tex. notat. ꝙ ep̄iexiſtentes in ꝓuincia archiep̄i. ſunt ſubiecti ipſi archiep̄o metropolica lege. ⁊ ſic archiep̄s eſt iudex ordinarius oīm ep̄orum ſue ꝓuincie de iure cōi. Etquelibet ꝓuincia debet habere vnum archiep̄m ⁊decem ep̄os. Et hoc ſufficit ad ꝑfectum regnum.vt. c. ſcitōte. vj. q. iij. Nota etiā. ꝙ archiep̄s nō p̄tꝓcedere contta ep̄m ad depoſitioneꝫ: qꝛ depoſitioep̄orum ſoli pape eſt reſeruata. vt in. c. ij. de tranſi.prel̓. Sed de crimine eorum p̄t cognoſcere. ⁊ ipſospunire. vt. c. ſacro. de ſen. ex. De cauſa v̓o ciuili indifferenter cognoſcit. etiā ſi ſubditus ep̄i cōueniatep̄m. nam debet eum conuenire coram archiep̄o.ped ſi ep̄s habet cām contra ſubditum. nō cōuenit eum corā archiep̄o: qꝛ nō eſt iudex ſubditi ep̄inec ep̄s debet eſſe iudex in cā ꝓpria. ſed debent eligi arbitri iur̄. hec ꝓbant̉ in. c. ſi clericus aduerſusclericum. xj. q. j.¶ Archiep̄s nō habet iuriſditionem in ſubditosſuffraganei ſui: niſi in quibuſdam caſibꝰ qui notātur ꝑ glo. in. d. c. paſtoralis. Primus cum deuiāt adiuinis officijs. a conſuetudine metropolitane eccleſie. xij. diſ. de his. Hoſt. tn̄ limitat niſi eccleſie ꝓuincie haberēt ſpālem cōſuetudinē: qd̓ placet Panor. vt valeat cōſuetudo cuiuſcunqꝫ eccleſie: dumōſit al̓s rōnabilis. ar. c. de trina. de cōſe. diſt. iiij. Adhoc facit qd̓ notat glo. in ꝓhemio ſexti. ꝙ in his q̄cōcernunt fidē debemus ſequi cōſuetudinē eccleſie romane. In alijs non tenemur: niſi papa diſponat. Scd̓s qn̄ ſubditus ep̄i delinquit in dyoceſi archiep̄i. vj. q. iij. placuit. In hoc em̄ caſu efficitur aliquis de iuriſditiōe alterius cuiuſlibet. Tercius ſi